ആചാര്യ ഭദ്രബാഹുവും ജൈന ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ക്രോഡീകരണവും

പുരാതന ഭാരതത്തിലെ പ്രധാന മതങ്ങളിലൊന്നായ ജൈനമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു വ്യക്തിത്വമാണ് ആചാര്യ ഭദ്രബാഹു. ജൈന വിശ്വാസപ്രകാരം, അവസാനമായി വേദങ്ങളും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയിരുന്ന 'ശ്രുതകേവലി' (എല്ലാ വിശുദ്ധ വചനങ്ങളും മനഃപാഠമാക്കിയയാൾ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന മഹാനായാണ് അദ്ദേഹം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവിന്റെ അറിവ് വരുംതലമുറകളിലേക്ക് നേരിട്ട് കൈമാറുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പങ്ക് വലുതായിരുന്നു. പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, വലിയൊരു ദുരിതകാലത്തിന്റെ മുന്നോടിയായി അദ്ദേഹം തന്റെ അനുയായികളുമായി തെക്കേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കുകയും, അത് ജൈനമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്തു. ആചാര്യ ഭദ്രബാഹുവിന്റെ കാലശേഷവും അതിനുശേഷമുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകളിലുമാണ് ജൈനമതം പ്രധാനമായും രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി പിരിഞ്ഞത് എന്ന് ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'ദിഗംബരന്മാർ' എന്നും 'ശ്വേതാമ്പരന്മാർ' എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആചാരങ്ങളിലും വസ്ത്രധാരണ രീതികളിലും ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു. വിവിധ ചരിത്ര രേഖകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും ഈ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാമെങ്കിലും, ജൈന തത്ത്വചിന്തയെയും ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും നിലനിർത്തുന്നതിൽ ഈ കാലഘട്ടം നിർണായകമായിരുന്നു എന്നത് എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ പിന്നീട് സന്യാസിമാർ ഒത്തുകൂടി അവ എഴുതിത്തയ്യാറാക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടർച്ചയായാണ്. ലളിതമായ ജീവിതരീതിയിലൂടെയും അഹിംസയിലൂടെയും ജൈനമത പാരമ്പര്യം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നതിന് ഈ പഴയകാല ചരിത്രം അടിത്തറയായി വർത്തിക്കുന്നു.