အမ္ဗစောရဇာတ်

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန ကျောင်းတော်တွင် ရဟန်းကိစ္စဝတ္တရားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သရက်ဥယျာဉ်ကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် နေ့ရက်ကုန်ဆုံးစေသော အိုမင်းရဟန်းတစ်ပါးအကြောင်း ဤဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ် ခိုးသူများက သရက်ပင်များမှ သရက်သီးများကို ခါချခဲ့ပြီးနောက် သူဌေးသမီးလေးဦး ဥယျာဉ်သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ အိုမင်းရဟန်းက သူတို့ကို ခိုးယူသည်ဟု တိုက်ရိုက် စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သမီးများက ၎င်းတို့ရဲ့ အပြစ်မဲ့ကြောင်း သစ္စာဆိုကာ ရဟန်းက လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ပါဠိတော်ရှိ ဇာတ်တော် အမှတ် ၃၄၄ သည် ဤအရာသည် ရှေးကတည်းက ပုံစံတူ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ဗုဒ္ဓရှင် ပြောကြားခဲ့သော ရှေးဇာတ်ကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ဗြဟ္မဒတ်မင်း ဗာရာဏသီတွင် စိုးစံစဉ် ရသေ့တစ်ပါးသည် မြစ်ကမ်းနားရှိ သရက်ဥယျာဉ်အတွင်း ဝါးတဲတစ်လုံး ဆောက်ကာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်။ ပင်ပေါ်မှ ကြွေကျသော မှည့်သော သရက်သီးများကို စားသုံးပြီး ပိုလျှံသော အစိတ်အပိုင်းများကို မိမိ၏ ဆွေမျိုးများအား လွတ်လပ်စွာ ဝေမျှခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း သူ၏ ဝတ်သော သစ်ခေါက်အဝတ်များ ဆိုလိုသော ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

နတ်များ၏ မင်း သက္ကသည် စစ်မှန်သော ကောင်းမှုကို ရှာဖွေရန် လောကကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ဤရသေ့၏ ဘာသာရေးကို အကြွင်းမဲ့ အလွတ်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ ဖုံးကွယ်ထားသော သန့်ရှင်းမှု ပြဇာတ်တစ်ခုဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုသူကို စမ်းသပ်ရန် သက္က သူ၏ နတ်ဩဇာဖြင့် ခိုးသူများ ဝင်ရောက်ပြီး ဥယျာဉ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သကဲ့သို့ ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရာ သစ်ပင်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခဲ့ဘဲ သရက်သီးများနှင့် ကိုင်းပျက်များသည် မြေပေါ်တွင် ပျံ့ကျဲနေခဲ့သည်။

ရသေ့သည် ဥယျာဉ်ကို ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို တွေ့ရှိသောအခါ၊ သူဌေးသမီးလေးဦး ဥယျာဉ်ထဲသို့ မကြာမီ ရောက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ သိခြင်းမရှိဘဲ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရသေ့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သရက်သီးများကို ခိုးယူသည်ဟု တိုက်ရိုက် စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သမီးများက ယခုမှ ရောက်လာပြီး ဘာမျှ မစားသောက်ရသေးကြောင်း ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ စကားတစ်ခုတည်းကို လက်မခံလိုသဖြင့် ရသေ့က လွှတ်ပေးမီ အပြစ်မဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန် တည်ကြည်သော ကျိန်ဆိုချက်များ ပြုရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သမီးလေးဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့ လိမ်ညာသည်ဆိုလျှင် မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ် ကျိန်ဆဲပြီး၊ လက်ထပ်ရေး၊ ချစ်သူရေးနှင့် မေတ္တာရေးတွင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ဘဝကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ပထမသမီးက ပြစ်မှုရှိလျှင် မထိုက်တန်သော လင်နှင့် ချည်နှောင်ခံရမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ဒုတိယသမီးက လင်အဖြစ် ယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုမျှ အချည်းနှီး စောင့်ရမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ တတိယသမီးက အိမ်သို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လျှောက်သွားရာ ချစ်သူ ပျောက်ကွယ်နေမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ စတုတ္ထသမီးက မိမိ၏ ထိမ်းမြားပွဲတွင် ဝတ်ဆင်ပြီး ကိုယ်ဖက်မည့် ကိုယ်ဖက်မည့်ယောက်ျား မရှိဘဲ စောင့်နေရမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ထိုကျိန်ဆိုချက်များကို ထိုမျှ ရိုးသားစွာ၊ ကိုယ်တိုင်အတွက် နစ်နာမှု ကြီးမားစွာဖြင့် ကြားရသောအခါ ရသေ့သည် သဘောထားပြောင်းလဲကာ အမျိုးသမီးလေးဦးကို လွှတ်ပေးခဲ့သည်။

သူတို့ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရသေ့က ခိုးပြီး ကျသည့် သရက်သီးများကို အခြားတစ်ဦးက စားသွားရမည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောခဲ့သည်။ စွပ်စွဲခံရသော လေးဦးသည် စစ်မှန်စွာ အပြစ်မရှိဟု ထင်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သက္ကက ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုန်းဖြင့် ပေါ်လာသည်။ ခိုးယူမှုသည် အစကတည်းက သူ၏ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းရှင်းပြခဲ့သည်။ သရက်သီးကို ပိုမိုသတိထားစောင့်ရှောက်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ့်စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းမထားနိုင်သော ရသေ့ကို ဖော်ထုတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သက္ကသည် မတရားစွာ ရရှိခဲ့သော ဥယျာဉ်မှ အတုအယောင် ရသေ့ကို မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓရှင်သည် ရှေးဇာတ်ကြောင်းရှိ အတုအယောင် ရသေ့ကို ဘောင်ဇာတ်ရှိ အိုမင်းရဟန်းနှင့် ခွဲခြားဖော်ပြကာ တရားဒေသနာကို နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။ သူဌေးသမီးလေးဦးသည် နှစ်ခေတ်လုံးတွင် အတူတူပင် အခန်းကဏ္ဍကို ကစားခဲ့ကြသည်ဟု မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အပြစ်မဲ့ဖြစ်သော်လည်း မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲခံရပြီး ကိုယ့်အပြစ်မဟုတ်ဘဲ အပြစ်မဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ လှည့်စားမှုတစ်ခုလုံးကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သော စမ်းသပ်သူ သက္ကမှာ ထိုအဝေးဘဝတွင် ဗုဒ္ဓရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဤဇာတ်တော်ကို ရိုးရှင်းသော မှားယွင်းစွပ်စွဲမှု ရှင်းလင်းသော ဇာတ်ပုံဝတ္ထုမှ ခွဲခြားစေသည်မှာ သက္က၏ စမ်းသပ်ချက်၏ တကယ့်ပစ်မှတ်သည် သမီးလေးဦး မဟုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစမ်းသပ်ချက်သည် ရသေ့အပေါ် ဖြစ်သည်။ ရသေ့သည် သူ့ထံ ဘယ်သူမျှ ပြန်ရှာနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်သော ရာဇဝတ်မှုအတွက် ၎င်းတို့၏ ရှိနေမှုကို အဆင်ပြေသော ပစ်မှတ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သမီးများ၏ ကျပ်တည်းမှုသည် ထိုအချိန်တွင် မတရားသော်လည်း၊ ပို၍ ရှေးကျသော ပိုမိုကြံစည်ထားသော မတရားမှုကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သော ယန္တရား ဖြစ်သည်။ ဤအရာက ရသေ့သည် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမရှိသော ဥယျာဉ်ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်မွေးခဲ့ပြီး မကျင့်ကြံခဲ့သော သန့်ရှင်းမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။

သက္က၏ နည်းလမ်းသည် ၎င်းကိုယ်တိုင် သတိပြုရန် တန်ဖိုးရှိသည်။ အတုအယောင်ရသေ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အစကတည်းက အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ထိုသူ၏ ကိုယ်ပိုင်လောဘနှင့် လှည့်စားမှုကို သဘာဝအတိုင်း အဆုံးသတ်သွားရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ရဟန်းတစ်ပါးက သည်းခံခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော စိတ်ဖြင့် ကြုံတွေ့ရမည့်အကြပ်အတည်းမျိုးကို ကြံဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ရသေ့ကမူ ပျောက်ဆုံးသွားသော သရက်သီးများထက် ဤအတွက်ကြောင့် အနီးဆုံး အဆင်ပြေသော ပစ်မှတ်များကို မှားယွင်းစွပ်စွဲရန် ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးခဲ့သည်။ သက္က၏ စမ်းသပ်ချက်က ထိုတုံ့ပြန်မှုရဲ့ အကြောင်းကို အလင်းသို့ ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။