ကိဉ္ဆန္ဒဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဒကာ ဒကာမများအား ဥပုသ်ဆောက်တည်ခြင်း၏ အကျိုးကို သင်ကြားနေစဉ် ဇာတ်အမှတ် ၅၁၁ ဖြစ်သော ဤဇာတ်ကြောင်းကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပါဠိတော်၏ တိံသနိပါတ်၊ တိံသဝဂ္ဂ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဥပုသ်ဆိုသည်မှာ ကာလအလိုက် ထမ်းဆောင်သော အစာငတ်ခြင်းနှင့် ပိုမို ပြင်းထန်သော ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းရှိသည့် နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်က ရှေးဘဝ၌ ရသေ့တစ်ပါးသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကုသိုလ်နှင့် ပြည့်ပြည့်ဝဝ အဂတိလိုက်မှု ပေါင်းစပ်ထားသော ဘဝ၏ တိကျပြီး အံ့ဩဖွယ် အကျိုးဆက်ကို မြင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

ဗာရာဏသီတွင် ဘုရင်၏ ဆရာတော်သည် တရားသူကြီးအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ လာရောက်သော အငြင်းပွားမှုများတွင် လာဘ်ယူကာ မတရားသော စီရင်ချက်များ ချခဲ့သည်ဟု ဘုရင်၏ အကြံပေးများက စွပ်စွဲကြသည်။ ကိုယ်ကို ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုသောအခါ ဆရာတော်က ဥပုသ် ဆောက်တည်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ နေ့လည်တွင် ကိုယ်တိုင် စားသောက်ဆဲဖြစ်ကြောင်း၊ ညနေနှင့် ည၌သာ အစာရှောင်ကြောင်း ဝန်ခံသည်။ ဤသည်မှာ ပြည့်စုံသော ဝတ်ဆောက်မှု မဟုတ်ဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နေ့တစ်ဝက်ဆောက်တည်မှု ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်လောက်တွင် ပြည့်စုံစွာ ဥပုသ် ဆောက်တည်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား သရက်သီး တစ်လုံး ပေးလှူခဲ့သည်။ လာဘ်စားမှုနှင့် မှားယွင်းသော စီရင်ချက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အလုပ်ဘဝ၏ ဘေးတွင် ထိုလှူဒါန်းမှုသည် တစ်ကြိမ်တည်းသော ကုသိုလ် ဖြစ်သည်။

ဆရာတော် သေဆုံးသောအခါ သူ၏ ရောနှောနေသော အပြုအမူသည် တိကျစွာ ရောနှောနေသော အသီးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဟိမဝန္တာရှိ ကောင်းမွန်သော သရက်ခြံကြီး၏ အလယ်တွင် ရွှေနန်းတော်တစ်ခုတွင် နတ်ဝိညာဉ်အဖြစ် ဖြစ်ဖွားခဲ့သည်။ ညတစ်လျှောက် သီချင်း၊ ကခုန်ခြင်းနှင့် ပွဲလမ်းသဘင် ဖြင့် နတ်သမီး ဆယ့်ခြောက်ထောင်က ပြုစုခံရသည်။ ဤဆုလာဘ်သည် သူ၏ နေ့တစ်ဝက်ဥပုသ်နှင့် အစာငတ်သော အမျိုးသမီးအား ပေးခဲ့သော တစ်ကြိမ်တည်းသော လှူဒါန်းမှုတို့နှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

သို့သော် နေ့လင်းသည်နှင့် ထိုအလင်းကျက်သော ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သော ထန်းပင်ကဲ့သို့ မြင့်မားသော ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာကာ၊ လက်တစ်ဖက်တွင် ကြီးမားသော လက်သည်းပါသော လက်ချောင်းတစ်ချောင်းသာ ရှိသည်။ ဤကိုယ်ခန္ဓာ အကြောက်ကြီးဖြင့် သူသည် ကိုယ့်ကျောမှ အသားများကို ဆွဲဖြဲ၍ စားရန် အတင်းအကြပ် ဖြစ်ကာ၊ နေဝင်သည်အထိ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရသည်။ ထို့နောက် ရွှေပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ရွှေနန်းတော် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ဤဒုက္ခသည် ဆရာတော် တရားသူကြီးအဖြစ် နေထိုင်စဉ် အပြစ်မဲ့သူများကို ချေမွခဲ့သော လာဘ်စားမှုနှင့် မှားယွင်းသော စီရင်ချက်များနှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

ဘုရားလောင်းသည် ထိုစဉ် ရသေ့ဘဝဖြင့် နေထိုင်ရင်း သရက်သီးများ ရှာရန် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် နေ့ခင်း နာကျင်မှုထဲရှိ ဒုက္ခခံနေရသော နတ်ဝိညာဉ်ကို တွေ့ရပြီး၊ နောက်ပိုင်း ညဘက် ထိုသတ္တဝါ ပြောင်းလဲကာ ဝင်းပသော ခမ်းနားမှုသို့ ရောက်သွားသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ မြင်ခဲ့ရသည်များကြောင့် ရသေ့သည် နတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းခဲ့သည်။ နတ်ဝိညာဉ်က ညစဉ် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် နေ့စဉ် ဒုက္ခ နှစ်ခုလုံးသည် တူညီသော ဘဝမှ ဖြစ်ကြောင်း၊ ၎င်းကို ဖြစ်စေသော ကုသိုလ် သို့မဟုတ် အဂတိလိုက်မှု၏ ပြင်းအားနှင့် တိကျစွာ တိုင်းတာထားကြောင်း ဝှက်ဖုံးမထားဘဲ ရှင်းပြသည်။

ဖလှယ်မှု ဖြစ်ပေါ်နေချိန်တွင် ရှိနေသော မြစ်နတ်ဘုရားမသည် နောက်ဘဝတစ်ခုတွင် အထင်ရှားဆုံး အမျိုးသမီး တပည့် ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရသေ့က မြင်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြခြင်းဖြင့်၊ ကံ၏ အကျိုးဆက် တိကျမှုနှင့် ပတ်သက်သော သင်ကြားချက်ကို ဇေတဝန်တွင် ဘုရားရှင်၏ ကိုယ်ပိုင် ဒကာ ဒကာမများထံ ဆက်လက် သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဆရာတော်၏ နှစ်ပါး ကံဆိုးမှုတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကုသိုလ်နှင့် ပြည့်ပြည့်ဝဝ အဂတိလိုက်မှုတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖျက်သိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ကင်းလွတ်စေခြင်း မရှိဘဲ၊ မျိုးတူ ပြန်လည် ပေးဆပ်ကြောင်း တိကျသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားနာခဲ့ကြသည်။

ဟောပြောချက်ကို နိဂုံးချုပ်ရာတွင် ဘုရားရှင်က ဝိညာဉ်ကို ဆင်ခြင်ပြီး မေးမြန်းခဲ့သော ရသေ့မှာ ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုရှေးဘဝ၌ ကိုယ့်ထံ ပြန်ယူဆောင်လာခဲ့သော မြင်ကွင်းသည် ယခု ဘုရားရှင်က ၎င်း၏ ဒကာ ဒကာမများထံ တိုက်ရိုက် ပေးနေသော တရားနှင့် တူညီကြောင်း အတည်ပြုသည်။ အဂတိလိုက်မှုနှင့်အတူ ကျင့်သုံးသော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကုသိုလ်သည် အကျိုးဆက်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ကို မဝယ်ယူနိုင်ဘဲ၊ ကံသည် နေ့တစ်ရက်ကို ကောင်းကင်နှင့် ဒုက္ခကြား ခွဲခြားနိုင်လောက်အောင် တိကျသော စာရင်းနှင့် ပြန်ပေးသည်။

ဇာတ်ကြောင်း၏ အထိတ်တလန့်ဖြစ်စေသော အချက်မှာ ဆရာတော် ဒုက္ခခံရခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဒုက္ခသည် တူညီသော ဘဝ၌ တူညီသော ခန္ဓာကို ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နေ့ညကြား ပြောင်းလဲမှုဖြင့်သာ ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော သင်ကြားချက်တစ်ခုက သူ၏ ကောင်းသော ကံနှင့် မကောင်းသော ကံကို သီးခြား နောင်ဘဝများသို့ ပို့နိုင်သည်၊ ကရုဏာဖြင့် ပေးခဲ့သော သရက်သီးအတွက် တစ်ဘဝ၊ အဂတိလိုက်မှုဖြင့် ယူခဲ့သော လာဘ်အတွက် နောက်တစ်ဘဝ။ သို့သော် ဇာတ်ကြောင်းက ထိုအကျိုးဆက်နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက် တူညီသော စိတ်ဓာတ်၊ တူညီသော အချိန်ဇယားဖြင့် မှည့်ကြောင်း ခိုင်ခိုင်ပြောသည်။ ဤဖွဲ့စည်းပုံက ဆရာတော်အား သူ၏ တစ်ခါတစ်ရံ ပေးသော ကရုဏာသည် ၎င်း၏ အဂတိလိုက်မှုကို ပေါင်းထည့်ရုံ၊ ပျောက်ကွယ်စေရုံဖြင့် မရနိုင်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အဂတိလိုက်မှုက ကရုဏာ၏ ကုသိုလ်ကို ဖျက်သိမ်းနိုင်ကြောင်း ဖြစ်စေမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုပင် ငြင်းပယ်သည်။ အရာတစ်ခုစီသည် ကိုယ့်အလိုက် အပြည့်အဝ ပေးဆပ်ရပြီး တစ်ခုက တစ်ခုကို စုပ်ယူခွင့် မပေးပေ။

ဥပုသ်၏ အကျိုးကို သင်ကြားရန် စုဝေးလာသော ဒကာ ဒကာမများအား ပြောပြသည့် ဤဇာတ်တော်၏ သတိပေးချက်သည် ထန်းပင်ကဲ့သို့ မြင့်မားသော ကိုယ်ခန္ဓာ သို့မဟုတ် လက်သည်းကြီး တစ်ချောင်း၏ အသေးစိတ်များအတွက်မဟုတ်ပေ။ ထိုအသေးစိတ်များသည် ရွေးချယ်နိုင်သေးသော မည်သူကိုမဆို ရည်ရွယ်သော ပိုမိုရိုးရှင်းသော အချက်ကို ပြတ်သားစေရန် ရှိသည်။ ကုန်ကျစရိတ် နည်းသောကြောင့်သာ ထိန်းသိမ်းသော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဥပုသ်သည် ပြည့်စုံသော ဥပုသ်ကဲ့သို့ အကာအကွယ်ကို မဝယ်နိုင်ပါ၊ အဂတိလိုက်မှု အတူ ဆက်လက်ရှိနေစဉ် ကျင့်သုံးသော ကုသိုလ်သည် ထိုအဂတိလိုက်မှု၏ အကျိုးဆက်ကို မပျက်ပြယ်စေနိုင်ပါ၊ ကုသိုလ်အလုပ်သည် ရိုးသားစွာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်းပင်။ ဆရာတော်၏ တစ်ဝက်နေ့ အစာငတ်ခြင်းနှင့် တစ်လုံးတည်း သရက်သီးသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ဆုချီးမြှင့်ခံရသော်လည်း၊ ၎င်း၏ တရားသူကြီးဌာနတွင် ရောင်းချခဲ့သော ပြည်သူများအပေါ် ကိုယ်စားပြု ရမည့် တရားမျှတမှုအတွက် အစားထိုးမှု တစ်ခုမျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။