ကောသိယဇာတ်

ပါဠိဇာတကနိကာယ်၏ အမှတ် ၄၇၀ ဖြစ်သော ကောသိယဇာတ်ကို သီးခြား ပြည့်စုံသော ပုံပြင်အဖြစ် ပြောပြထားခြင်း မရှိပါ။ ရှေးဟောင်း စာရင်းတွင် ကောသိယ၏ ဇာတ်ကို သုဓောဇနဇာတ်၊ အမှတ် ၅၃၅ အတွင်း၌ အပြည့်အစုံ ထည့်သွင်းထားကြောင်းသာ ဖော်ပြသည်။ ကောသိယ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို နားလည်ရန် ထိုကြီးမားသော ဇာတ်လမ်း၏ ပထမအပိုင်းအဖြစ် ဖတ်ရပါမည်။

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သုဓောဇနဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်မှာ ရက်ရောစွာ ဒါနပေးတတ်သော ရဟန်းတစ်ပါးကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းတော်များက သူ၏ လက်ဖွင့် ဒါနကို ချီးမွမ်းသောအခါ၊ ဘုရားရှင်က ဤအရာသည် သူ့အတွက် အသစ်အဆန်း မဟုတ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ရှေးဘဝတစ်ခုတွင် ဤရဟန်းသည် ဒါနကို လုံးလုံး စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုဒါနသို့ ပြန်လည် ဦးတည်ခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဘဝ၌ ဗာရာဏသီ၏ သူကြွယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော ကောသိယသည် ဗာရာဏသီတစ်ခွင်တွင် ဒါနပြုမှုဖြင့် ထင်ရှားသော ဘိုးဘေးများထံမှ ကုဋေ ၈၀ ဥစ္စာကို အမွေခံခဲ့သည်။ မိသားစု၏ အစဉ်အလာကို ဆက်လက်မပြုဘဲ သူသည် ထိုအစဉ်အလာနှင့် လုံးဝ ဆက်ဆံခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးတို့ တည်ဆောက်ထားသော ဆွမ်းကျွေးဆောင်များကို ဖြိုဖျက်ပစ်ပြီး အရာတစ်ခုမျှ ပေးကမ်းခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ကောသိယ၏ မစွန့်ကြဲမှုသည် ပေးလှူခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းထက် ပိုလွန်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ကျွန်တစ်ဦး၏ ဆန်ဆွမ်းကို မြင်လိုက်သောအခါ ၎င်းကို ပြင်းပြစွာ တပ်မက်လာခဲ့သော်လည်း အခြားသူတစ်ဦးက ၎င်းနှင့်အတူ ပန်းကန်တစ်ခုတည်းမှ စားရန်ကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်စုံတစ်ရာကို မပေးဘဲ စားနိုင်ရန် သူသည် တောအုပ်ထဲသို့ ခိုးဝင်ကာ ကိုယ်ပိုင်အိမ်သူအိမ်သားများ မသိအောင် ဆန်ဆွမ်းကို ချက်ပြုတ်စားခဲ့သည်။

နတ်မင်းသိကြားသည် ကောင်းမြတ်သော မိသားစုများ၏ အပြုအမူများကို စောင့်ကြည့်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ကောသိယသည် ဘိုးဘေးတို့၏ ဒါနအမွေကို ပျက်စီးစေခဲ့ကြောင်း သိကြားမင်း မြင်တော်မူသည်။ အဝေးမှ ဝေဖန်ရုံသာ မဟုတ်ဘဲ သိကြားမင်းသည် ကိစ္စကို တိုက်ရိုက် ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ဗြာဟ္မဏ ရိုးရိုးတို့ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဖော်များကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သိကြားမင်းနှင့် အဖော်များသည် ကောသိယ ပုန်းနေရာတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး သေးငယ်သော တောမီးဖိုပေါ်တွင် ဆန်ဆွမ်းကို ချက်ပြုတ်နေသည်ကို မြင်ကြသည်။ ထို့နောက် လှည့်လည်သွားလာသော ဗြာဟ္မဏတို့ကဲ့သို့ အစားအစာ တောင်းခံကြသည်။ ဒါနပြုခြင်း၏ ကျေးဇူးနှင့် မစွန့်ကြဲခြင်းက ကိုယ်တိုင်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခကို စုပုံစေသည်ကို ချီးမွမ်းသော ကဗျာများဖြင့် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို စောင့်သိရုံမျှမက မျှဝေရန် နူးညံ့စွာ တိုက်တွန်းကြသည်။

ကောသိယ ဆက်လက် ဝေခွဲမရဖြစ်နေချိန်တွင် သိကြားမင်းသည် မိမိနှင့် အဖော်များ အမှန်တကယ် ဘယ်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ယခုတော့ နတ်မင်းအဖြစ် ရိုးရှင်းစွာ ပြောဆိုရင်း မစွန့်ကြဲသော သူဌေးများသည် အခြားသူတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ငဲ့ညှာမည့်အစား ကိုယ်တိုင်အတွက် နောင်ဘဝများတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခကို စုဆောင်းရကြောင်း၊ ဒါနကို လွတ်လပ်စွာ ပေးသောသူများကမူ ချမ်းသာမှုဆီသို့ တက်လှမ်းကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ဆင်းရဲသား တောင်းစားသူထံမှ မဟုတ်ဘဲ နတ်တစ်ပါးထံမှ ဤတရားကို ကြားရသောအခါ ကောသိယသည် ပြောဆိုချက်ကို ဆက်လက် ငြင်းပယ်နိုင်တော့ပေ။

သိကြားမင်း၏ စကားကြောင့် စိတ်ထိခိုက်သွားသော ကောသိယသည် မစွန့်ကြဲမှုကို လုံးလုံး စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ သိုလှောင်ထားသော ဥစ္စာကြီးကို ဝေငှပေးခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးတို့ အလွန်လွတ်လပ်စွာ ပေးခဲ့ဖူးသည်များကို ပြန်လည် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဟိမဝန္တာတောင်ထဲ၌ ရဟန်းဘဝဖြင့် နေထိုင်ရန် မိသားစုကို စွန့်ခွာခဲ့သည်။ မိသားစု၏ အရိပ်အယောင်သည် မသွန်သင်နိုင်ခဲ့သော အရာကို နတ်တစ်ပါး၏ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်မှုဖြင့် သူ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားရှင်သည် သုဓောဇနဇာတ်ကို ဟောကြားပြီးသောအခါ ဇေတဝန်ရှိ ရဟန်းတော်များအား ဇာတ်ဆောင်များကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဒါနကို စွန့်ပစ်ပြီးမှ နောက်တွင် ပြန်လည်ရောက်လာသော သူဌေး ကောသိယသည် ယခု ဒါနကောင်းမှုဖြင့် ချီးမွမ်းခံနေရသော ထိုရဟန်း ဖြစ်သည်။ ကောသိယ၏ မစွန့်ကြဲမှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အကျိုးဆက်ကို သင်ပြခဲ့သော သိကြားမင်းမှာ ရှေးဘဝ၌ ဘုရားရှင် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပြီး အဖော်အချို့ကလည်း နတ်မင်း၏ အဖော်များအဖြစ် ပေါ်လာခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

ကောသိယ ဖြိုဖျက်ခဲ့သော ဆွမ်းကျွေးဆောင်များကို သိကြား၏ ခရီးစဉ် သူ၏ စိတ်နှလုံးကို ပြောင်းလဲစေသည့်အထိ သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မတည်ဆောက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ မစွန့်ကြဲမှုမှ ပေါ်ထွက်ခဲ့သော သင်ခန်းစာသည် အဆောက်အအုံများထက် ပိုမို ရှည်ကြာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော သုဓောဇနဇာတ်ဆိုင်ရာ အကောင့်အတွင်း ဖတ်ရှုရသော ကောသိယဇာတ်သည် မိသားစု၏ ဒါနကို မျိုးဆက်တစ်ခုမှ နောက်တစ်ခုသို့ အလိုအလျောက် မပို့ဆောင်နိုင်ကြောင်း၊ ဒါနနှင့် လုံးဝ ဝေးကွာသွားသော သူတစ်ဦးကိုပင် အမှန်တရားကို မျက်နှာတိုက်ရိုက် ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ပြန်လည် ခေါ်ယူနိုင်ကြောင်း ရိုးရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။