ကုဏာလဇာတ်

ပါဠိပိဋကတ်ရှိ ဇာတ်တော်အမှတ် ၅၃၆ ဖြစ်သော မဟာကုဏာလဇာတ်သည် မြတ်စွာဘုရား၏ ဟောကြားရေးကာလ၌ စတင်ပေါ်ပေါက်သည်။ ထိုဘုရား၏ မိမိ သာကီဝင်နွယ်ဝင် လူငယ်အချို့သည် အတူတကွ လောကီဘဝကို စွန့်ခွာ၍ ရဟန်းပြုခဲ့ကြသည်။ ဝါရုံဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ကပိလဝတ္ထုမြို့၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မယားနှင့် အိမ်ထောင်စု၏ အမှတ်တရများက စိတ်ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ပြီး အချို့မှာ လူ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရန် နီးကပ်နေကြသည်။ ထိုဒုက္ခကို သိတော်မူသဖြင့် ဘုရားရှင်သည် ဟိမဝန္တာ၊ ဂန္ဓမာဒနတောင်၏ ရှုခင်းနှင့် ကုဏာလအိုင်၏ ငြိမ်သက်သော ရေထံသို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူသည်။ ထိုအိုင်ကမ်းပါး၌ ယခင်ကတည်းက ထိုမေးခွန်းကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းခဲ့သော ငှက်တစ်ကောင်၏ ဇာတ်ကို ပြောပြတော်မူသည်။

ထိုအဝေးကာလ၌ ဗောဓိသတ္တဝ်သည် ထိုအိုင်ကမ်းပါး၌ စိတြကောကိလ ငှက်မင်းအဖြစ် ကုဏာလ အမည်ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကြက်မ ငှက်မများစွာကို အုပ်စိုးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ထင်ရှားစွာ အထင်အမြင်သေးစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ အနီးတွင် သူ၏ မိတ်ဆွေ ပုဏ္ဏမုခ ဆိုသူ ဖုဿကောကိလ ငှက်မင်းသည် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ ကြက်မများကို အလွန်ချစ်ခင်သဖြင့် မိတ်ဆွေ၏ ကြမ်းတမ်းမှုကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပုဏ္ဏမုခက သူ၏ အမျိုးသမီးများကို ဤမျှ နူးညံ့မှု နည်းသည်ကို မေးမြန်းသောအခါ၊ ကုဏာလက ရိုးရှင်းစွာ ဖြေခဲ့သည်။ သူသည် အမျိုးသမီးများအကြောင်းကို အလွန်သိသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ယုံကြည်၍ မရဟု ဆိုသည်။

မကြာမီ ပုဏ္ဏမုခသည် ကိုယ်တိုင် ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာသွားသည်။ သူ တန်ဖိုးထားခဲ့သော ကြက်မများက ချက်ချင်း သူ့ကို စွန့်ခွာ၍ ကုဏာလထံ ပါသွားကြသည်။ ကုဏာလက ထိုကြက်မများအားလုံးကို မောင်းထုတ်ပြီး မိတ်ဆွေ၏ ဘေးတွင်ပင် နေခဲ့သည်။ ကြက်မများ ပြသခဲ့ခြင်း မရှိသော သစ္စာတရားဖြင့် သူ့ကို ပြုစုကာ ကျန်းမာလာစေခဲ့သည်။ ပုဏ္ဏမုခ ပြန်လည်ကျန်းမာပြီးမှသာ ကုဏာလသည် အိုင်ကမ်းနားရှိ မနောရွှေကျောက်ပြား၊ မနောသိလာတလ ဟုခေါ်သော ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ထိုင်ကာ၊ အမျိုးသမီးများအကြောင်းကို မိမိ သိသည့်အရာနှင့် သိရခြင်း၏ အကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြရန် စတင်ခဲ့သည်။

ကုဏာလ၏ ဟောကြားချက်သည် ကာမဏ္ဍ၏ သဘောအကြောင်း ဂါထာရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပွင့်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတွင် ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် သစ္စာဖောက်ပြီးသော ဘုရင်မများနှင့် ချစ်သူများ၏ ဇာတ်လမ်းများကို ကိုးကားထားသည်။ အခြားသူ၏ မေတ္တာ၏ တည်ငြိမ်မှုပေါ်တွင် စိတ်ငြိမ်သက်မှုကို အပ်နှံသူသည် ၎င်း၏ အောက်တွင် ပြိုကျနေသော မြေပေါ်တွင် အိမ်ဆောက်သူနှင့် တူသည်ဟု သူက သတိပေးခဲ့သည်။ ပညာရှိသည် ကြာပန်းရွက်ပေါ်မှ ရေကဲ့သို့ ကမ္ဘာအတွင်း ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နေရာတိုင်း၌ တို့ထိသော်လည်း တစ်နေရာမျှ မငြိတွယ်ရဟု ဆိုသည်။ ထိုပုံရိပ်ကို ပါဠိ၌ ဝါရိ ပေါက္ခရပတ္တေ ဝ ဟုခေါ်ပြီး နောက်ပိုင်း ဓမ္မပဒ၏ မငြိတွယ်မှု သင်ကြားချက်တွင်လည်း ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။ ကုဏာလသည် ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ဦးတည်ပြီး ၎င်း၏ အဆင်တန်ဆာကို ရိုးရှင်းသော စာကြောင်းအနည်းငယ်ဖြင့် ချွတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ချစ်သူများက စန္ဒကူးနှင့် ရွှေဖြင့် ဆင်ယင်ထားသော အရာသည် အတွင်း၌ အရိုးဘောင်သာ ဖြစ်ပြီး အကြောဖြင့် ချည်နှောင်ထား၍ သွေး၊ သည်း၊ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့အပြင် အချိန်အတော်ကြာ အမွှေးနံ့သာ လိမ်းကျံထားသော်လည်း နောက်ဆုံး၌ တူညီသော ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပိုးများအတွက်သာ ဖြစ်မည်ဟု ဆိုသည်။

ထိုနေ့၌ ကုဏာလ၏ သက်သေခံချက်တစ်ခုတည်းသာ မရှိခဲ့ပေ။ အိုင်ကမ်းပါးသို့ သတ္တဝါများစွာ ရောက်ရှိလာ၍ သူ့စကားကို နားထောင်ကြသည်။ ထိုသတ္တဝါများထဲမှ ငှက်မင်း အာနန္ဒက ထရပ်ပြီး မိမိ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သော အမျိုးသမီးများ၏ ဆိုးညစ်မှုကို ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ ထပ်ထည့်ခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်တွင် ရဟန်းတော် နာရဒ က ထပ်မံ ပြောကြားပြီး၊ ကိုယ်ပိုင် ရှည်ကြာသော အတွေ့အကြုံမှ ထိုကဲ့သို့ သမိုင်းဇာတ်လမ်းများကို ပိုမို ထပ်ထည့်ခဲ့သည်။ သက်သေသုံးဦးသည် ဘဝသုံးမျိုးမှ တူညီသော သင်ခန်းစာကို ဖိအားပေးကြသည်။ တစ်ကောင်သည် ငှက်၊ တစ်ကောင်သည် လင်းယား၊ တစ်ယောက်သည် လူ့ရဟန်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး ထိုကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် သိသည်ဟု ဆိုကြသဖြင့်၊ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ချစ်ခင်မှုကို ဆန့်ကျင်သည့် အမှုသည် သက်သေတစ်ဦးထက်ပို၍ ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်ကိုယ်တစ်ယောက် သတိရသဖြင့် ဝါရုံကို စွန့်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော သာကီဝင် ရဟန်းများသည် ဘုရားရှင် ခေါ်ဆောင်ခဲ့သော တောင်ပေါ်တွင် ဤတရားတော်၏ ပဲ့တင်သံကို ကြားခဲ့ကြသည်။ ထိုဆွတ်ဆွတ်ငြိတွယ်မှု၏ ဖျားနာခြင်း ပြေပျောက်သွားသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို ယုံကြည်စိတ်ချရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သိမြင်လာသဖြင့်၊ ပြုပြင်ထားသော အရာအားလုံး၏ အနိစ္စကို ၎င်းတို့၏ အာရုံကို ဦးတည်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့၌ သူတို့အားလုံး အရဟတ္တ အသီးကို ရရှိခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းတို့မတိုင်မီ ကာလကြာမြင့်စွာက ငှက်တစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ငြိမ်သက်မှုအတွက် တူညီသော အမှန်တရားကို ပထမဆုံး ရှာဖွေခဲ့သည့် ထိုတောင်စောင်းများ၌ပင် ဖြစ်သည်။