ပဉ္စဥပေါသထဇာတ်

ပါဠိတော်၏ ဇာတ်တော်အမှတ် ၄၉၀ ကို ဘုရားရှင်သည် ဥပါသကာ ငါးရာအား ဥပုသ်နေ့များကို သစ္စာစောင့်စွာ ထိန်းသိမ်းရန် တိုက်တွန်းတော်မူရာတွင် ဟောကြားတော်မူ၏။ တောရိုင်းသတ္တဝါတို့ပင် တစ်ချိန်က တူညီသော စည်းကမ်းကို စောင့်ထိန်းရန် အကြောင်းရှိခဲ့ကြောင်း ပြရန်အလို့ငှာ ဘုရားရှင်သည် ဟိမဝန္တာတောတန်းမှ ရှေးဟောင်းပုံပြင်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြတော်မူ၏။

ထိုရှေးဘဝ၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်းက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံစဉ် ဘုရားအလောင်းသည် ဂေဟာဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဟိမဝန္တာတောတွင် ရသေ့အဖြစ် သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ထိုတောအုပ်အတွင်း၌ပင် ခိုငှက်တစ်ကောင်၊ အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်၊ မြေခွေးတစ်ကောင်နှင့် ဝက်ဝံမည်းတစ်ကောင် နေထိုင်ကြ၏။ သူတို့ တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ယခင်ဘဝများက အတွေ့အကြုံတစ်ခုမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ အပြင်းအထန်ဆုံး အားနည်းချက်ကို မြင်သိလာကြပြီး၊ ထိုအားနည်းချက်က မိမိကိုယ်တိုင်ကို ဘယ်လောက် ထိခိုက်စေခဲ့သည်ကို သိကြ၏။

ဥပုသ်နေ့တွင် သတ္တဝါလေးဦးတို့သည် ဘုရားအလောင်း၏ ရသေ့ကျောင်းသို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ စုဝေးလာကြ၏။ ရန်ငြိုးဟောင်း၏ အရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲ အတူတကွ စုဝေးနေသည်ကို မြင်တော်မူသော ဘုရားအလောင်းက ကြိုဆိုတော်မူပြီး၊ မည်သည့် ဒုက္ခက ဤဥပုသ်ကို ခိုလှုံရန် ဦးဆောင်ခဲ့သနည်းဟု သတ္တဝါတစ်ကောင်ချင်းစီကို အလှည့်ကျ မေးမြန်းတော်မူ၏။

ခိုငှက်က ချစ်ခင်ရသော အဖော်အပေါ်တွင် အလွန်တပ်မက်သော ရာဂစိတ် ပြင်းထန်ခဲ့ဖူးကြောင်း ဝန်ခံ၏။ တစ်နေ့တွင် လင်းယုန်တစ်ကောင်က သူ့မျက်စိရှေ့၌ပင် အဖော်ကို ဖမ်းယူ၍ သယ်ဆောင်သွားသဖြင့်၊ ရာဂ၏ အကျိုးဆက်အဖြစ် မျှော်လင့်မထားသော သောကမီးတွင် ပူလောင်ခဲ့ရကြောင်း ဆို၏။ ထိုသို့ လွန်ကဲသော ချစ်ခင်မှုသည် မခံနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း သိမြင်ပြီးနောက် ထိုရာဂ၏ အမြစ်ကို မီးရှို့ရန် ဥပုသ်ကို ဆောက်တည်ထားကြောင်း ဖော်ပြ၏။

မြွေက အနီးတွင် စားကျက်နေသော နွားတစ်ကောင်က သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လေးလေးလံလံ နင်းမိခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံ၏။ ရုတ်တရက်ဒေါသဖြင့် မျက်စိမှုန်သွားသဖြင့် ထိုနွားကို ထိုနေရာတွင်ပင် ကိုက်သတ်မိခဲ့ပြီး၊ ဝမ်းနည်းသော ရွာသားတို့က သူ့ကို လိုက်လံ ရှာဖွေခဲ့ကြ၏။ မိမိ၏ ဒေါသက နွားနှင့် မိမိ၏ ငြိမ်သက်မှု နှစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံကို မြင်သောအခါ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ရာ မဆုံးရှုံးမီ ထိုဒေါသကို ငြိမ်းသတ်ရန် ဥပုသ်ကို လက်ခံခဲ့ကြောင်း ဆို၏။

မြေခွေးက ဂင်္ဂါမြစ်ပေါ်တွင် မျောပါလာသော ပုပ်သိုးနေသည့် ဆင်အလောင်းကို လိုက်၍ စားခဲ့ကြောင်း ပြော၏။ သူသည် ဆင်အလောင်းကို စားရင်း ဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါတိုင်း သွားသင့်သည်ထက် ပိုမို၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအလောင်း ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ပင်လယ်လှိုင်းကြီးများကြားတွင် မှီခိုရာမဲ့ကာ ငတ်မွတ်ပြီး ကြောက်ရွံ့စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရ၏။ မိမိ၏ ထိန်းမရသော ဆန္ဒသည် ကိုယ့်အသက်ကိုပင် လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ ယခု ထိုလောဘကို အုပ်စိုးရန် ဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းလျက်ရှိ၏။

ဝက်ဝံက ပျားရည်ရှာရန် လူ့ရွာတစ်ရွာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း အမှတ်ရ၏။ ထိုအခါ သစ်ခုတ်သမားတို့က ပုဆိန်နှင့် မြား ကိုင်ဆောင်၍ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာရ ပျက်စီးခဲ့ရ၏။ မသင့်တော်သော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော ထိုအာသာဆန္ဒကြောင့် ဤဒဏ်ကို ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ဆန္ဒတက်ကြွမှု အမြဲတမ်း မစဉ်းစားခဲ့သော ညှာတာမှုကို ကျင့်ကြံရန် ဤဥပုသ်ကို ဆောက်တည်ခဲ့ကြောင်း ဆို၏။

သူ၏ အလှည့်ရောက်သောအခါ ဘုရားအလောင်းက ကိုယ်တော်တိုင်လည်း တောသို့ အပြစ်တစ်ခုကို ယူလာခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံတော်မူ၏။ အမျိုးကောင်းတစ်ခုတွင် ဖွားမြင်သော ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဂေဟာဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်ပင် မိမိ၏ အမျိုးဂုဏ်နှင့် ပညာဂုဏ်ကို ဆက်လက်သယ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း၊ နိမ့်ကျသော သတ္တဝါများနှင့် နိမ့်ကျသော လူများကို အထင်သေးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူ၏။ ထို့နောက် တွေ့ဆုံခဲ့သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတစ်ပါးက ထိုမာနသည် ထိုတိရစ္ဆာန်တို့၏ မထိန်းနိုင်သော ဆန္ဒ သို့မဟုတ် ဒေါသကဲ့သို့ပင် မျက်စိကို ကန်းစေမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း၊ ချော့မော့ခြင်းမရှိဘဲ ထောက်ပြခဲ့၏။ ထိုပြင်ဆင်ချက်ကြောင့် နှိမ့်ချမှုရရှိလာသော ဘုရားအလောင်းသည် မိမိ၏ မာနကို ချေမှုန်းရန်နှင့် အဘယ်သူ့ကိုမျှ ဦးစားမပေးသော မေတ္တာတွင် တည်ငြိမ်ရန် ထိုဥပုသ်ကို ဆောက်တည်ခဲ့ပါ၏။

ငါးဦးသော အဖော်တို့သည် ထိုပူဇော်ထိုက်သော ညကို ငြိမ်သက်စွာ တရားဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့် အတူ ဖြတ်သန်းကြ၏။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိ၏ အားနည်းချက်က ဘာကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်ကို အတိအကျ ဝန်ခံပြီးဖြစ်သည်။ အခြားသူတို့၏ ဝန်ခံချက်များတွင် စီရင်စရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ကြ၊ အကြောင်းမူကား သတ္တဝါဖြစ်စေ ရသေ့ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးသည် ဆင်တူသော ဒဏ်ရာမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် တူညီသော စည်းကမ်းကို လိုအပ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဇာတ်ကြောင်း အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်က ခိုငှက်ကို အနုရုဒ္ဓါ၊ ဝက်ဝံကို ကဿပ၊ မြေခွေးကို မောဂ္ဂလ္လာန၊ မြွေကို သာရိပုတ္တ ဟု သတ်မှတ်တော်မူ၏။ တပည့်ကြီးများပင်လျှင်၊ ရှေးဘဝ၌ ဘုရားအလောင်းကိုယ်တော်တိုင်ပင်လျှင်၊ တူညီသော ဥပုသ်နေ့ စည်းကမ်းကို လိုအပ်ခဲ့ကြကြောင်း၊ တောသတ္တဝါ ဆောင်ထားသော အားနည်းချက်သည် လူသားတစ်ဦး ဆောင်သည်ထက် အမှန်တရား နည်းသည်မဟုတ်ကြောင်း ဥပါသကာ ငါးရာအား ဖော်ပြတော်မူ၏။