သာလိကေဒါရဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ရဟန်းတစ်ပါးအကြောင်း ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုရဟန်းသည် မိမိ ဆွမ်းခံရသော အစာဖြင့် အိုမင်းနေသော မိခင်ကို ဆက်လက် ပြုစုခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ဘဝကို စွန့်ခွာပြီးသူအတွက် ထိုအလေ့အထ မသင့်တော်ဟု အချို့ ရဟန်းညီအစ်ကိုတို့က မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ ဘုရားရှင်က ထိုရဟန်းကို ထောက်ခံတော်မူလျက် ရှေးကာလက တိရစ္ဆာန်တို့ပင် မိဘကို ပြုစုခဲ့ကြကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး၊ ဤဇာတ်ကို သက်သေအဖြစ် ဟောကြားတော်မူသည်။ ဤဇာတ်သည် ယနေ့ ခုဒ္ဒကနိကာယ်၏ ဇာတက စုဝေးမှု ပကိဏ္ဏကနိပါတ်တွင် အမှတ် ၄၈၄ အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

မဂဓတိုင်း ရာဇဂြိုဟ်နှင့် နီးသော သာလိန္ဒိယရွာအနီး၌ ကောသိယဂေါတ္တ အမည်ရှိ ချမ်းသာသော ပုဏ္ဏား မြေပိုင်ရှင်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရေသွင်းထားသော မြေသည် ကရီသ တစ်ထောင် (ဧက) ရှိပြီး ကောင်းမွန်သော နံ့သာမွှေးသည့် အနီရောင် သာလိစပါးကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ မြေက အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ဧက ငါးရာကို တိုက်ရိုက် ကြီးကြပ်ရန် အကြီးဆုံး စောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးကို ငှားရမ်းထားပြီး ကျန်အပိုင်းကို ဒေသခံ အလုပ်သမားတို့၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ထားခဲ့သည်။

စပါးခင်း၏ မြောက်ဘက်တွင် သလ္မလီပင်တောအုပ်ကြီး ရှိပြီး ထိုနေရာ၌ ကျေးငှက်အုပ်ကြီး တည်းခိုကြသည်။ ထိုအုပ်ကို ဘုရားလောင်းက ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သော ကျေးမင်းအဖြစ် ထိုငှက်အုပ်အတွင်း၌ ဖွားမြင်ပြီး ဦးဆောင်သည်။ မိမိ၏ အဖေ အိုမင်းလာ၍ အုပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်တော့သောအခါ ဘုရားလောင်းက ဦးဆောင်မှုကို ယူခဲ့သော်လည်း အိုမင်းသော မိဘတို့ကို ကိုယ်တိုင် အစာရှာခွင့် တစ်ဖန်မပေးခဲ့ပေ။ နေ့တိုင်း သူသည် ဝေးလံသော ဟိမဝန္တာတောင်ကုန်းများသို့ တစ်ကိုယ်တည်း ပျံသန်းပြီး၊ ထိုနေရာတွင် တောဆန်ကို ဝအောင်စားကာ မိဘအတွက် စားစရာကို နှုတ်သီးဖြင့် ချီယူ၍ အိမ်သို့ ပြန်ယူလာသည်။

တစ်နေ့တွင် အုပ်၏ အဖွဲ့ဝင်အချို့က ကောသိယ၏ စပါးခင်းမှ စပါးများ မှည့်ပြီဟု အကြောင်းကြားကြသည်။ ကျေးမင်းသည် အုပ်တစ်ခုလုံးကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စားသောက်စေသည်။ အခြားငှက်များ ဝအောင်စားပြီး ပျံထွက်သွားသော်လည်း ကျေးမင်းသာ ကျန်ရစ်ပြီး နှုတ်သီးတွင် စပါးနှံကို ရက်ရက်ရောရော ဖြည့်ယူကာ မိဘထံ ပြန်ယူသွားသည်။

စောင့်ကြပ်သူ အကြီးအကဲက ဤကျေးငှက်တစ်ကောင်သာ အခြားငှက်များနှင့် မတူဘဲ နေ့တိုင်း စပါးကို ယူသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး မိမိ၏ သခင်အား အစီရင်ခံသည်။ ကောသိယသည် ဒေါသထွက်ခြင်းထက် စိတ်ဝင်စားခြင်းဖြင့် ထိုငှက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဒဏ်ရာမရစေဘဲ ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးသည်။ စောင့်ကြပ်သူက ကျေးမင်း မကြာခဏ နားလေ့ရှိသော ပင်စည်တွင် မြင်းမြီးမှ ပြုလုပ်သော နုနယ်သည့် ကျော့ကွင်းကို ချိတ်ထားပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျေးမင်း၏ ခြေထောက်ကို ထိုကွင်းက ဆွဲညှပ်လိုက်သည်။

စောင့်ကြပ်သူက ဖမ်းဆီးထားသော ငှက်ကို ကောသိယ ရှေ့သို့ ဆောင်ခဲ့သည်။ ကောသိယက ဖမ်းဆီးခံထားရသော လှပသော ကျေးငှက်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး ရှင်းလင်းချက်ကို တောင်းဆိုသည်။ “မင်း၏ဗိုက်က အခြားကျေးငှက်များထက် ကြီးနေသလော၊ သို့မဟုတ် ငါ့ကို ရှေးဟောင်း အမျက်ထားသလော၊ ငါ့ စပါးကို နေ့တိုင်း မင်းတစ်ကောင်တည်းသာ ယူသွားရသလော?” ဟု မေးသည်။

ကျေးမင်းက ညင်သာသော သီချင်းသဖွယ် အသံဖြင့် ဖြေကြားသည်။ နောင်အခါ ထင်ရှားကျော်ကြားလာသော ဂါထာများတွင် မိမိ၏ စပါးရိတ်သိမ်းမှုကို လေးပုံခွဲဝေပုံ ရှင်းပြသည်။ တစ်ပုံကို မိမိ၏ မစွမ်းနိုင်သေးသော သားငယ်များအား ချေးငှါးပေးသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသားငယ်များသည် မိမိ အိုမင်းလာသောအခါ ပြန်လည် ပြုစုကြမည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ချေးငှါးသည် နောင်တွင် ပြန်ဆပ်ရမည်ဟု မျှော်လင့်၍ ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ပုံကို မိမိ၏ မျက်မမြင် အိုမင်းသော မိဘတို့အား ရှေးကြွေးဟောင်းအဖြစ် ပေးဆပ်သည်။ မိဘတို့သည် မိမိ၏ မစွမ်းနိုင်သော ငယ်ဘဝ၌ ပြုစုခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ တတိယပုံကို တောတွင်းရှိ အခြား အားနည်းပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ် ပြုစုစရာ မရှိသော ငှက်များအား အလကားလှူဒါန်းသည်။ ကျန်ရှိသောအပိုင်းကို မိမိ ကိုယ်ပိုင်အသက်နှင့် အပြုအမူ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ကုသိုလ်ဥစ္စာအဖြစ် သိမ်းထားသည်ဟု ဆိုသည်။

ကျေးမင်း၏ ကတညတ်၊ သားငယ်များကို ကျွေးမွေးခြင်း၊ မစွမ်းနိုင်သူများအား လှူဒါန်းခြင်းဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းသော အကောင့်ကို ကြားရသောအခါ ကောသိယ မျက်ရည်ကျခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင် ကျေးမင်း၏ ခြေထောက်မှ ကျော့ကွင်းကို ဖြေလျှော့ပေးပြီး ရေချိုးပေး၍ မိမိ၏ လက်ဖြင့် ဆန်နှင့် ပျားရည်ကို ကျွေးမွေးသည်။ ထို့နောက် “ငှက်တို့၏ မင်းမြတ်၊ ယနေ့မှစ၍ ဤဧက တစ်ထောင် စပါးခင်းတစ်ခုလုံးသည် သင်နှင့် သင်၏ အမျိုးအနွယ်များအတွက် ထာဝရ ဖြစ်ပါစေ။ လိုသလောက် အလကားစားပါ။ သင်၏ အမျိုးအနွယ်များ ငြိမ်းချမ်းစွာ တိုးပွားပါစေ” ဟု ကြေညာသည်။

ကျေးမင်းသည် ပုဏ္ဏား၏ ရက်ရောမှုကို လက်ခံပြီး အစားအစာနှင့် ဝမ်းသာဖွယ် သတင်းကို အိုမင်းသော မိဘတို့နှင့် မျှဝေရန် အိမ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထို့နောက် ကျေးမင်း၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကောသိယသည် ကိုယ်တိုင် ပဉ္စသီလကို ယူခဲ့ပြီး ပို၍ ရက်ရောသော ဘဝကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ကြွေးကို ပြန်ဆပ်ခြင်း၏ အမှန်တရားကို သင်ပေးခဲ့သော ထိုငှက်ကို အမြဲ သတိရလျက် နေခဲ့သည်။

ဇာတ်၏ အဆုံး၌ ဘုရားရှင်က မိခင်ကို ပြုစုသော ရဟန်းအတွက် ထိုဘဝ၏ ဆက်စပ်မှုကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ မိဘကို ဤမျှ သစ္စာရှိစွာ ပြုစုခဲ့သော ကျေးမင်းသည် ထိုဘဝ၌ ဘုရားရှင် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကျေးငှက်မိဘတို့သည် ထိုရဟန်း၏ မိဘများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကောသိယဂေါတ္တ ပုဏ္ဏား မြေပိုင်ရှင်သည် အာနန္ဒာထေရ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ကျော့ကွင်းခံ စောင့်ကြပ်သူမှာ ဆန္နထေရ် ဖြစ်ခဲ့သည်။