ထုသဇာတ်

ဗေဠုဝန်ကျောင်း၌ ဘုရားရှင်သည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား မိမိ၏ သား အဇာတသတ္တုအကြောင်းကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ထိုသား၏ မိခင်သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် မင်းကြီး၏ ဒူးမှ သွေးကို သောက်လိုသော ထူးခြားသည့် တောင့်တမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုမကောင်းသော နိမိတ်ရှိသော်လည်း ဗိမ္ဗိသာရသည် ကလေးကို မင်းမျိုးသား၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အပြည့်အဝဖြင့် ပြုစုခဲ့သည်။ အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် အဖ၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို ချီးမွမ်းရင်း အဇာတသတ္တုသည် ခမည်းတော်ကို သတ်ဖြတ်၍ ထီးနန်းကို သိမ်းယူလိုသော တပ်မက်မှုဖြင့် စိတ်ပူလာခဲ့သည်။ ထိုအစီအစဉ်ကို မိမိ၏ အမှုထမ်းများထံ ယုံကြည်စွာ ဖွင့်ဟခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်သည် စိတ်ထိခိုက်နေသော မင်းကြီးအား ရှေးအခါက ထိုသို့သော အန္တရာယ်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်ကို ပြရန် ဇာတ်တော်တစ်ခုကို ပြောပြတော်မူ၏။

ထိုရှေးအခါ ဘုရားအလောင်းသည် တက္ကသိုလ်ဌာန၌ ကျော်ကြားသော ဆရာတော် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဗာရာဏသီမှ မင်းသားငယ်တစ်ပါး ထိုနေရာတွင် ပညာသင်ယူပြီးဆုံးသောအခါ ဆရာသည် ထိုအန္တရာယ် မဖြစ်ပေါ်မီ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြိုတင်သိမြင်ခဲ့သည်။ ထိုမင်းသား၏ ကိုယ်ပိုင်သားသည် တစ်နေ့ကျ သူ၏ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်မည် ဖြစ်သည်။ ဆရာသည် ကာကွယ်ရေး ဂါထာလေးပုဒ် ရေးဖွဲ့ပြီး မင်းသားသည် ထီးနန်းတက်ပြီးနောက် မှန်ကန်သော အခါအချိန်တွင် ရွတ်ဆိုရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

အသက်ကြီးရင့်လာသော မင်းသားသည် မင်းဖြစ်လာပြီး အချိန်ကြာလာသောအခါ သူ၏ သားသည် ကြိုတင်သိထားသည့်အတိုင်း အကြံအစည် ပြုလာခဲ့သည်။ သားသည် ပထမဦးဆုံး ခမည်းတော်၏ ထမင်းကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့သော်လည်း မင်းကြီးသည် ပထမဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ထိုဂါထာသည် ကြွက်တစ်ကောင်၏ ဆန်နှင့် ဆန်ခွံကို ခွဲခြားနိုင်သော ထက်မြက်သည့် ဉာဏ်ကို နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ မင်းသားသည် မိမိ၏ အကြံကို ဖော်ထုတ်ခံရပြီဟု ယုံကြည်သဖြင့် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

အပေါင်းပါများက တရားဝင် ရုံးတော်ကျင်းပစဉ် ရိုက်ခတ်ရန် တွန်းအားပေးသဖြင့် မင်းသားသည် ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် နောက်အကြံ ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် မင်းကြီးက ဒုတိယဂါထာကို ရွတ်ဆိုကာ တောအတွင်း ပြုလုပ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်တိုင်ပင်မှုနှင့် နားနှင့်နား ကပ်ရောက်ဖွဲ့ဆိုခဲ့သော အကြံများကို အမည်ပေးလိုက်သည်။ မင်းသားသည် ခမည်းတော်က အရာအားလုံးကို သိနေပြီဟု တဖန် ယုံကြည်သဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

မိမိ၏ အမှုထမ်းများက မင်းကြီးသည် ဘာမျှ မသံသယရှိသေးဟု အာမခံချက် ပေးသဖြင့် မင်းသားသည် နန်းတော်လှေကားပေါ်တွင် ခမည်းတော်ကို ချောင်းမြောင်းရန် နေရာယူခဲ့သည်။ မင်းကြီး၏ တတိယဂါထာသည် တစ်ချိန်က မိမိ၏ နူးညံ့သော သားငယ်ကို ရက်ရက်စက်စက် အနာတရ ဖြစ်စေခဲ့သော မျောက်တစ်ကောင်အကြောင်း ပြောပြသည်။ ထိုနှိုင်းယှဉ်ချက်ကြောင့် လှုပ်ခတ်သွားသော မင်းသားသည် ဓားမထိုးဘဲ တစ်ကြိမ်ထပ်မံ နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မင်းသားသည် ရာဇပလ္လင်အောက်တွင် ကိုယ်ကို ဝှက်ထားကာ မှောင်ထဲ၌ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ မင်းကြီး ဝင်ရောက်လာသောအခါ လေးပုဒ်မြောက် နောက်ဆုံးဂါထာကို ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။ ဝှက်ထားသော အကြံရှင်၏ သတိထားသော၊ တိတ်တဆိတ် တွားသွားသော လှုပ်ရှားမှုကို မျက်တစ်လုံးသာ ရှိသော ဆိတ်တစ်ကောင်သည် ဆာသပ်ခင်းကွင်းထဲ လမ်းလွဲ၍ ဝင်ရောက်နေခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ ကြောက်ရွံ့နေသော မင်းသားသည် ချက်ချင်း ရှာတွေ့ခံရပြီဟု နားလည်လိုက်သည်။

လေးကြိမ်မြောက် ဖော်ထုတ်ခံရပြီး ပုန်းရန် နေရာမကျန်တော့သဖြင့် မင်းသားသည် ကိုယ်တိုင် အညံ့ခံ၍ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် သူ့ကို သတ်ရန် ငြင်းဆိုကာ စောင့်ကြပ်မှုအောက်တွင် အကျဉ်းချခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ ကျန်ရှိသော နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ချိန်ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ သူ့ကို ရှေးအခါက ဂါထာဖြင့် လက်နက်ကိုင်ဆောင်စေခဲ့သော ထိုဆရာ၏ ပညာကို မင်းကြီးက မကြာခဏ အမှတ်ရတော့သည်။ မင်းကြီး သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးမှသာ မင်းသားကို နောက်ဆုံးတွင် လွတ်ပေးခဲ့ပြီး အင်အားဖြင့် မသိမ်းယူဘဲ ထီးနန်းကို ရယူခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်သည် ထိုတက္ကသိုလ်ဆရာသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူ၍ သင်ကြားချက်ကို အဆုံးသတ်တော်မူ၏။ ထိုဆရာ၏ ကြိုတင်သိမြင်မှုသည် သူ ပထမဦးဆုံး သိမြင်ခဲ့သော အန္တရာယ်နှင့် မျိုးဆက်နှစ်ဆက် ကွာဝေးသည့် နိုင်ငံတစ်ခုကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။ ပါဠိတော် ဇာတ်တော် အမှတ် ၃၃၈ သည် ဤအကြောင်းအရာကို ဗိမ္ဗိသာရအား တိုက်ရိုက် ပြောကြားသော ဇာတ်တော်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗိမ္ဗိသာရသည် မိမိ၏ သား အဇာတသတ္တုမှ တူညီသော အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်နေခဲ့ရသည်။

ဆရာ၏ ပေးကမ်းချက်ကို ထူးခြားစေသည်မှာ မိမိသည် မည်သည့်အခါမျှ အဖ မဖြစ်သေးသော ကျောင်းသားအား ထိုအန္တရာယ်သည် နောက်မျိုးဆက်တစ်ခု ကြာမှ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည့်အတွက် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဂါထာများသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အသုံးမပြုဘဲ ထားခဲ့ပြီး ပုံသဏ္ဌာန် မပေါ်သေးသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် သို့မဟုတ် လိုအပ်မည်ဟုတ်မဟုတ် အပြည့်အဝ မသိဘဲ သူ၏ နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ချိန်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ကာကွယ်မှုကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

ပျက်ကွက်မှုတစ်ခုစီသည် မျက်နှာပြင်တွင် ကွဲပြားသော အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကြွက်အကြောင်း ဂါထာ၊ တိုးတိုးတိုင်ပင်မှုအကြောင်း၊ ရက်စက်သော မျောက်အကြောင်း၊ လမ်းလွဲနေသော ဆိတ်အကြောင်း။ သို့သော် ၎င်းတို့ အားလုံးသည် မင်းသားအား ခမည်းတော်က ပုံမှန်နည်းလမ်းများဖြင့် သိနိုင်သည်ထက် ပိုမိုသိနေပြီဟု ယုံကြည်စေခြင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ မင်းကြီး၏ အမှန်တကယ် စွမ်းအားသည် အကြံအစည်တစ်ခုစီ၏ လျှို့ဝှက်ဗဟုသုတတွင် မရှိဘဲ၊ ဤပုံစံတိုင်းအတိုင်း ထင်ရှားစေရန် တည်ငြိမ်သော ပြင်ဆင်ထားသည့် တုံ့ပြန်မှုတွင် တည်ရှိသည်။