Karva Chauth

Karva Chauth is een belangrijke hindoeïstische feestdag die vooral in Noord-India wordt gevierd. Het is een dag waarop getrouwde vrouwen vasten van zonsopgang tot zonsopgang de volgende dag, zonder water of voedsel te nemen. Het doel van dit vasten is om te bidden voor een lang leven, gezondheid en welzijn van hun echtgenoten. De naam 'Karva Chauth' komt van 'karva' (een kleine aarden pot) en 'chauth' (de vierde dag van de maand volgens de hindoeïstische kalender). Het wordt gevierd op de vierde dag na de volle maan in de maand Kartik (meestal oktober of november).

De betekenis van dit vasten is diep geworteld in de hindoeïstische traditie. Het wordt gezien als een manier voor een vrouw om haar liefde en toewijding aan haar man te tonen. Vrouwen geloven dat door dit strenge vasten, hun echtgenoten gezegend worden met een lang leven en bescherming tegen kwaad. Het is ook een dag van gemeenschap en feest: vrouwen komen samen, versieren hun handen met henna, wisselen verhalen uit en zingen liederen. 's Avonds, na het zien van de maan, breken ze het vasten door water te drinken en voedsel te eten, vaak na het ontvangen van een zegen van hun echtgenoot.

Het traditionele verhaal dat op Karva Chauth wordt verteld, heeft verschillende versies die per regio kunnen verschillen. Een veelvoorkomend verhaal gaat over een koningin genaamd Veeravati. Volgens de legende was Veeravati de enige zus van zeven broers. Ze trouwde en hield voor het eerst Karva Chauth vasten. Omdat ze de hele dag zonder eten of drinken was, werd ze erg zwak. Haar broers, die haar zagen lijden, besloten haar te helpen. Ze maakten een vuur in de verte en vertelden haar dat de maan was opgekomen. Veeravati, die dacht dat het waar was, at en dronk. Op dat moment hoorde ze dat haar man was overleden. Ze was ontroostbaar. Toen verscheen de godin Parvati en legde uit dat haar vasten was verbroken door de leugen van haar broers. Veeravati vastte opnieuw met volle toewijding, en haar man werd weer tot leven gewekt. Dit verhaal benadrukt het belang van oprechtheid en toewijding bij het vasten.

Een ander bekend verhaal gaat over Karva, een trouwe vrouw. In deze versie werd Karva's man gevangen genomen door een krokodil terwijl hij aan het baden was. Karva bond de krokodil vast met een katoenen draad en riep de god van de dood, Yama, aan. Ze dreigde Yama te vervloeken als hij haar man niet zou laten gaan. Yama, bang voor haar toewijding, liet de man vrij en stuurde de krokodil naar de hel. Dit verhaal toont de kracht van een vrouw's vasten en toewijding, en wordt vaak verteld om vrouwen aan te moedigen hun vasten met geloof en vastberadenheid te houden.

Het vasten zelf is niet alleen een fysieke uitdaging, maar ook een spirituele oefening. Vrouwen staan voor zonsopgang op, nemen een bad en eten een maaltijd (sargi) die door hun schoonmoeder wordt gegeven. Daarna beginnen ze het vasten. De dag wordt doorgebracht met gebed, het lezen van heilige teksten en het vertellen van verhalen. 's Avonds, na het zien van de maan, bidden vrouwen tot de maan en hun echtgenoot, en breken dan het vasten. Het is belangrijk op te merken dat dit vasten niet verplicht is in de hindoeïstische geschriften, maar een culturele traditie is die door generaties heen wordt doorgegeven. Tegenwoordig kiezen sommige vrouwen ervoor om het vasten te houden voor het welzijn van hun gezin in het algemeen, of voor hun eigen spirituele groei, maar de traditionele focus blijft op de echtgenoot.