கர்வா சௌத் — கணவரின் நலனுக்காக மனைவிகள் கடைப்பிடிக்கும் விரதம்

கர்வா சௌத் என்பது திருமணமான பெண்கள் தங்கள் கணவரின் நீண்ட ஆயுளுக்காகவும் நலனுக்காகவும் கடைப்பிடிக்கும் ஒரு முக்கியமான விரதம். இது முக்கியமாக வட இந்தியாவில், குறிப்பாக பஞ்சாப், உத்தரப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் போன்ற மாநிலங்களில் பரவலாக அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்த விரதம் கார்த்திகை மாதத்தில் (அக்டோபர்-நவம்பர்) வரும் கிருஷ்ண பக்ஷத்தின் நான்காம் நாளான 'கர்வா சௌத்' அன்று கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இது தீபாவளிக்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு வரும் ஒரு பண்டிகையாகும்.

இந்த விரதத்தின் முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், பெண்கள் சூரிய உதயத்திற்கு முன் எழுந்து, காலை உணவை உட்கொண்ட பிறகு, சூரிய அஸ்தமனம் வரை முழு உணவையும் தண்ணீரையும் தவிர்த்து விரதம் இருப்பார்கள். இது ஒரு கடுமையான விரதம் என்று கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் பெண்கள் நாள் முழுவதும் எதுவும் சாப்பிடாமல், தண்ணீர் கூட அருந்தாமல் இருப்பார்கள். மாலையில், சந்திரன் உதயமான பிறகு, அவர்கள் சந்திரனைப் பார்த்து வழிபட்டு, பின்னர் தங்கள் கணவரின் கைகளில் இருந்து தண்ணீர் அருந்தி விரதத்தை முடிப்பார்கள். இந்த சடங்கு மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் இது கணவன்-மனைவியின் பந்தத்தை வலுப்படுத்தும் என்று நம்பப்படுகிறது.

கர்வா சௌத் விரதத்தின் பின்னணியில் பல கதைகள் உள்ளன, அவை பிராந்தியத்திற்கு ஏற்ப மாறுபடுகின்றன. மிகவும் பிரபலமான கதைகளில் ஒன்று வீரவதி என்ற பெண்ணைப் பற்றியது. ஒரு பதிப்பில், வீரவதி தனது சகோதரரின் வீட்டில் விரதம் இருந்தபோது, அவளுடைய சகோதரி (அல்லது சகோதரன்) அவளுக்காக இரக்கப்பட்டு, சந்திரன் உதயமாவதற்கு முன்பே ஒரு விளக்கின் மூலம் சந்திரனின் பிரதிபலிப்பைக் காட்டி, அவளை விரதத்தை முடிக்க வைத்தார். அதன் விளைவாக, அவளுடைய கணவர் விரைவில் இறந்துவிட்டதாகவும், பின்னர் அவள் மீண்டும் தனது கணவரைப் பெறுவதற்காக கடுமையான தவம் செய்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்தக் கதை விரதத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது — சந்திரனைப் பார்த்த பிறகே விரதத்தை முடிக்க வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

மற்றொரு பிரபலமான கதை பஞ்சாபி பாரம்பரியத்தில் கூறப்படுகிறது. இது கர்வா என்ற மண் பானையுடன் தொடர்புடையது. ஒரு கிராமத்தில், ஒரு பெண் தனது கணவரைப் பிரிந்து, அவரை மீண்டும் சந்திக்க விரும்பினாள். அவள் ஒரு கர்வா (மண் பானை) செய்து, அதில் தண்ணீர் நிரப்பி, அதை ஒரு மரத்தில் தொங்கவிட்டு, தனது கணவரின் நலனுக்காக விரதம் இருந்தாள். இந்தக் கதையில், கர்வா என்பது பெண்ணின் அன்பு மற்றும் பக்தியின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. இன்றும், பெண்கள் இந்த நாளில் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மண் பானைகளை (கர்வா) வாங்கி, அவற்றில் தண்ணீர் அல்லது பால் நிரப்பி, வழிபடுகிறார்கள்.

இந்த விரதத்தின் மற்றொரு முக்கிய அம்சம், பெண்கள் தங்கள் கணவரின் நலனுக்காக மட்டுமல்லாமல், தங்கள் குடும்பத்தின் மகிழ்ச்சிக்காகவும் இந்த விரதத்தை கடைப்பிடிப்பதாகும். இது ஒரு சமூக நிகழ்வாகவும் உள்ளது — அன்று பெண்கள் ஒன்றுகூடி, பாடல்கள் பாடி, கதைகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இந்த பாடல்கள் பெரும்பாலும் கணவன்-மனைவியின் அன்பைப் பற்றியும், விரதத்தின் மகிமையைப் பற்றியும் இருக்கும். இது பெண்களுக்கு ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவளிக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பமாகவும் அமைகிறது.

கர்வா சௌத் விரதம் இன்று நவீன காலத்திலும் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது. பல பெண்கள், வேலை செய்பவர்கள் கூட, இந்த விரதத்தை மிகுந்த பக்தியுடன் கடைப்பிடிக்கிறார்கள். இது திருமணமான வாழ்க்கையின் புனிதத்தையும், கணவன்-மனைவிக்கு இடையிலான அன்பின் ஆழத்தையும் கொண்டாடும் ஒரு விழாவாகும். இந்த விரதம் ஒரு மத சடங்கு மட்டுமல்ல, அது ஒரு கலாச்சார அடையாளமாகவும், குடும்ப பந்தங்களை வலுப்படுத்தும் ஒரு வாய்ப்பாகவும் கருதப்படுகிறது.