Teej Vrat Katha

Het Teej-vasten is een belangrijk ritueel voor veel hindoeïstische vrouwen, vooral in Noord-India. Het wordt gehouden tijdens de maand Shravan (juli-augustus), wanneer de moessonregens de aarde groen maken. Vrouwen vasten op deze dag voor een lang en gelukkig huwelijk, of om een goede echtgenoot te vinden. Het vasten is streng: de hele dag wordt er niets gegeten of gedronken, en pas na het zien van de maan ’s avonds wordt het vasten verbroken. Het verhaal dat bij dit vasten hoort, wordt de Teej Vrat Katha genoemd. Dit verhaal wordt tijdens het vasten voorgelezen of verteld, en het gaat over godin Parvati. Volgens de overlevering wilde Parvati, de dochter van de bergkoning Himavan, met niemand anders trouwen dan met Heer Shiva. Maar Shiva was een asceet die in diepe meditatie leefde, ver weg van de wereld. Om zijn aandacht te krijgen, begon Parvati een zeer zware boetedoening. Ze trok zich terug in de bossen, at alleen bladeren en vruchten, en later helemaal niets meer. Ze stond urenlang in de regen, de zon en de kou, zonder te bewegen. Ze herhaalde voortdurend Shiva’s naam en mediteerde op hem. In de meeste versies van het verhaal duurde deze boetedoening vele jaren. Uiteindelijk werd Shiva geraakt door haar toewijding. Hij verscheen voor haar en stemde ermee in om met haar te trouwen. Hun huwelijk wordt gezien als de vereniging van de goddelijke mannelijke en vrouwelijke energieën. Vrouwen die het Teej-vasten houden, geloven dat ze door hetzelfde vasten en dezelfde toewijding als Parvati de zegen van een goed huwelijk of een gelukkig gezinsleven kunnen krijgen. Het vasten wordt vaak gevierd met het dragen van rode of groene kleding, het zingen van liederen, en het versieren van de handen met henna. Het verhaal van Parvati’s boetedoening herinnert de vastende vrouwen eraan dat oprechte toewijding en volharding uiteindelijk beloond worden.