அமிர்து சஞ்சார் — கால்சா தீட்சை

அமிர்து சஞ்சார் என்பது சீக்கிய மதத்தின் மிக முக்கியமான தீட்சைச் சடங்கு ஆகும். சீக்கிய மதத்தில், ஒருவர் முழுமையாக சீக்கியராக (கால்சா) மாற விரும்பும் போது, இந்தச் சடங்கின் மூலம் அவருக்கு 'அமிர்து' என்னும் புனித நீர் புகட்டப்படுகிறது. 'அமிர்து' என்ற சொல்லுக்கு 'இறவாத தன்மை கொண்ட நீர்' என்று பொருள். இந்தச் சடங்கு 'கால்சா தீட்சை' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. முதன்முதலில் இந்தச் சடங்கு 1699 ஆம் ஆண்டில் சீக்கியர்களின் பத்தாவது குருவான குரு கோவிந்த் சிங்கால் நிறுவப்பட்டது. அப்போது, அவர் ஐந்து அன்பர்களை (பஞ்ச் பியாரே) முதல் கால்சா உறுப்பினர்களாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களுக்கு அமிர்து ஊட்டினார். இதன் பின்னர், எந்தச் சாதி, இனம், பாலினம் எனும் பேதமின்றி அனைவருக்கும் இந்தத் தீட்சை அளிக்கப்படுகிறது.

இந்தச் சடங்கில், முதலில் 'பஞ்ச் பியாரே' என்று அழைக்கப்படும் ஐந்து மூத்த சீக்கியர்கள், இரும்புக் கிண்ணத்தில் தண்ணீருடன் சர்க்கரைத் துண்டுகள் போட்டு, ஒரு இரும்புக் கரண்டியால் கலந்து கொண்டே, குரு கிரந்த் சாஹிப்பில் உள்ள புனித வேத வரிகளை உரக்க ஓதுவார்கள். இவ்வாறு பிரார்த்தனையுடன் கலக்கப்படும் நீர்தான் அமிர்து ஆகும். இந்த நீர் புனிதமானதாக கருதப்படுகிறது. இதைத் தயாரிக்கும்போது, ஐந்து பேரும் மாறி மாறி ஓதுவதால், அந்த நீரில் ஆன்மிகச் சக்தி ஏற்படுகிறது என நம்பப்படுகிறது. அமிர்து தயாரான பிறகு, தீட்சை பெற விரும்புபவர் அதற்கு முன்பாக மண்டியிட்டு அமர்ந்து, மரியாதையுடன் அதை ஏற்கத் தயாராக வேண்டும்.

தீட்சை பெறுபவர், அமிர்தைப் பருகிய பிறகு, சில முக்கிய உறுதிமொழிகளை எடுக்கிறார். முதன்மையான உறுதிமொழி, கால்சா பாதையில் வாழ்வது — அதாவது சீக்கிய மதத்தின் கொள்கைகளைக் கடைப்பிடிப்பது. இதற்காக, அவர் தினமும் குரு கிரந்த் சாஹிப்பைப் படிக்க வேண்டும், குடும்ப வாழ்க்கையில் நேர்மையாக இருக்க வேண்டும், எளிய உணவை உண்ண வேண்டும். மேலும், அவர் தனது தலைமுடியை (கேஸ்) வெட்டக்கூடாது, சீப்பு (கங்கா), இரும்பு வளையல் (கடா), சிறிய கத்தி (கிர்ப்பான்) மற்றும் கட்டாய அடிவேட்டி (கச்சேரா) ஆகியவற்றை எப்போதும் அணிந்திருக்க வேண்டும். இவை ஐந்து 'க' விதிகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும், மது அருந்துதல், புகைத்தல், வெற்றிலை போன்றவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். எந்தவொரு போதைப் பொருளையும் உட்கொள்ளக்கூடாது. திருமணத்திற்கு வெளியே உறவு கொள்ளக்கூடாது என்பதும் ஒரு உறுதிமொழியாகும். தீட்சை பெற்றவர், கடவுளின் பெயரை (வாக்) உச்சரித்து, சீக்கிய மதத்தின் பத்து குருக்கள் மற்றும் குரு கிரந்த் சாஹிப்பை மட்டுமே தனது ஆன்மிக வழிகாட்டியாக ஏற்க வேண்டும்.

இந்தச் சடங்கு பொதுவாக குருத்துவாரா (சீக்கியர்களின் வழிபாட்டுத் தலம்) என்ற இடத்தில் நடைபெறுகிறது. தீட்சை பெறுபவர்கள் முன்பு முகம் கழுவி, சுத்தமான உடையில் வர வேண்டும். சில இடங்களில், பெண்கள் மட்டும், ஆண்கள் மட்டும் எனத் தனித்தனியாகவும் சில இடங்களில் கலந்தும் நடக்கலாம். இந்தச் சடங்கின் போது, குரு கிரந்த் சாஹிப்பு முன்னிலையில் வைக்கப்பட்டு, அதன் பின்னர் அமிர்து தயாரிக்கப்படுகிறது. தீட்சைக்குப் பிறகு, அந்த நபர் முழு சீக்கியராகக் கருதப்படுகிறார். அவருக்கு 'சிங்' (ஆண்களுக்கு) அல்லது 'கவுர்' (பெண்களுக்கு) என்ற பட்டப்பெயர் சூட்டப்படுகிறது. இதன் மூலம் சமத்துவம் உணர்த்தப்படுகிறது. சில பிராந்தியங்களில், சிறு வேறுபாடுகள் காணப்பட்டாலும், அடிப்படைச் சடங்குகளும் உறுதிமொழிகளும் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியானவை. இந்தச் சடங்கு ஒரு தனிப்பட்ட மனமாற்றத்தை மட்டுமல்ல, ஒரு ஆன்மிகப் புதிய பிறவியாகவும் கருதப்படுகிறது.