అంగులిమాలుడు

చాలా కాలం క్రితం, బుద్ధుడు జీవించిన కాలంలో, అంగులిమాలుడు అనే ఒక భయంకరమైన దొంగ ఉండేవాడు. అతను దారిన పోయే ప్రయాణికులను దోచుకునేవాడు, మరియు వారిని చంపి వారి వేళ్ళను కోసి ఒక మాలగా కట్టి తన మెడలో ధరించేవాడు. అందుకే అతనికి 'అంగులిమాలుడు' అనే పేరు వచ్చింది - 'అంగుళి' అంటే వేలు, 'మాల' అంటే దండ. ఈ కారణంగా ప్రజలు అతని నుండి చాలా భయపడేవారు మరియు అతని దారిని తప్పించుకుని వెళ్ళేవారు.

అంగులిమాలుడు తాను చేస్తున్న పనులలో నిమగ్నమై ఉండగా, ఒక రోజు అతని ముందుకు బుద్ధుడు వచ్చాడు. అంగులిమాలుడు బుద్ధుడిని చూసి అతనిని కూడా చంపాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. కానీ బుద్ధుడు చాలా శాంతంగా మరియు దయతో నడుస్తూ ఉన్నాడు. అంగులిమాలుడు అతని వెంట పరుగెత్తాడు, కానీ బుద్ధుడు ఏదో అద్భుతమైన శక్తితో ఎప్పటికీ అతని చేతికి అందకుండా ఉన్నాడు. అప్పుడు అంగులిమాలుడు అరిచాడు: 'నిలబడు, సన్యాసీ!' బుద్ధుడు ప్రశాంతంగా సమాధానం చెప్పాడు: 'నేను నిలబడి ఉన్నాను, నాయనా. నీవు నిలబడలేదు. నేను ఎప్పుడూ నిలబడి ఉన్నాను, ఎందుకంటే నేను హింసను విడిచిపెట్టాను. నీవు హింసను మరియు ద్వేషాన్ని ఆలింగనం చేసుకున్నావు, అందుకే నీవు నిజంగా నిలబడలేదు.'

ఈ మాటలు అంగులిమాలుడి హృదయాన్ని తాకాయి. అతనిలో ఒక గొప్ప మార్పు వచ్చింది. అతను తన కత్తిని కింద పడేసి, బుద్ధుడి పాదాల ముందు నమస్కరించాడు. బుద్ధుడు అతనికి ధర్మాన్ని బోధించాడు మరియు అంగులిమాలుడు ఒక సన్యాసిగా మారాడు. అతను బుద్ధుడి శిష్యుడయ్యాడు మరియు చాలా శ్రద్ధతో ధ్యానం మరియు ధర్మాన్ని అభ్యసించాడు.

అయితే, అతని గతం అతన్ని వదిలిపెట్టలేదు. ఒక రోజు అంగులిమాలుడు భిక్ష కోసం వెళ్ళినప్పుడు, అతని బాధితుల బంధువులు అతన్ని గుర్తించి రాళ్ళతో కొట్టారు. అతను తల నుండి రక్తం కారుతూ బుద్ధుడి వద్దకు తిరిగి వచ్చాడు. బుద్ధుడు అతన్ని ఓదార్చి ఇలా చెప్పాడు: 'నాయనా, ఓర్పు వహించు. నీవు ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్న బాధ, నీవు ఇతరులకు కలిగించిన బాధతో పోలిస్తే చాలా తక్కువ.' అంగులిమాలుడు తన గతం యొక్క ఫలితాన్ని సంతోషంగా అంగీకరించాడు మరియు ఎప్పుడూ ప్రతీకారం తీసుకోలేదు.

క్రమంగా, అంగులిమాలుడు గొప్ప సన్యాసిగా ఎదిగాడు. అతను దయ, కరుణ మరియు క్షమాపణల సందేశాన్ని వ్యాప్తి చేశాడు. ప్రజలు అతని మార్పును చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. ఒకప్పుడు భయంకరమైన దొంగ, ఇప్పుడు శాంతి మరియు ప్రశాంతతకు ప్రతీకగా మారాడు. ఈ కథ బౌద్ధంలో అత్యంత ప్రసిద్ధమైనది, ఎందుకంటే ఇది ఏ వ్యక్తి అయినా మారవచ్చని మరియు చెడు నుండి మంచికి రావచ్చని చూపిస్తుంది.

ఈ కథ యొక్క అనేక సంస్కరణలు ఉన్నాయి, కానీ ప్రధాన సందేశం ఒకటే: బుద్ధుడి దయ మరియు జ్ఞానం ఒక హంతకుడిని కూడా సన్యాసిగా మార్చగలదు. అంగులిమాలుడు తన జీవితంలో చివరి వరకు ధర్మాన్ని పాటించి, మరణించిన తర్వాత అర్హత్ (జ్ఞానం పొందిన వ్యక్తి) అయ్యాడు. ఈ కథ ఈనాడు ప్ రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడం మరియు మార్పు యొక్క అవకాశాన్ని గురించి బోధించు. ప్రతి మనిషిలోనూ మంచి ఉంటుందని, సరైన మార్గదర్శిని కలిస్తే ఎవరైనా మారవచ్చని ఈ కథ బోధిస్తుంది.