അംഗുലിമാല

പുരാതന ഇന്ത്യയിൽ, ജേതവന എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു പണ്ഡിതകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ആൺകുട്ടിക്ക് അഹിംസക എന്ന് പേരിട്ടു. അവൻ മിടുക്കനും വിദ്യാർത്ഥിയുമായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവന്റെ ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ അവനിൽ ആകൃഷ്ടയാവുകയും, അവൻ അത് നിരസിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഗുരുവിനോട് കള്ളം പറഞ്ഞു. ഗുരു കോപിച്ച്, അവനെ ഒരു ശാപത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടാൻ ഒരു ഉപായം കണ്ടു. "ആയിരം വിരലുകൾ ശേഖരിച്ചാൽ നിനക്ക് മുക്തി ലഭിക്കും" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവനെ കൊലപാതകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

അങ്ങനെ അഹിംസക ഒരു കൊള്ളക്കാരനായി. വഴിയാത്രക്കാരെ ആക്രമിച്ച് അവരുടെ വലതു കൈയിലെ ചെറുവിരലുകൾ മുറിച്ചെടുത്തു. അവ ഒരു ചരടിൽ കോർത്ത് കഴുത്തിൽ മാലയായി ധരിച്ചു. ഇതിൽ നിന്നാണ് അവന് 'അംഗുലിമാല' (വിരലുകളുടെ മാല) എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. അവൻ അത്ര ഭയങ്കരനായിത്തീർന്നു, ആളുകൾ ആ വഴി ഒഴിവാക്കി. രാജാവ് പോലും അവനെ പിടിക്കാൻ സൈന്യത്തെ അയയ്ക്കേണ്ട സാഹചര്യം വന്നു.

ഒരു ദിവസം, ബുദ്ധൻ സമീപത്തുകൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ്, അംഗുലിമാല ആദ്യം അവനെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ബുദ്ധൻ ശാന്തനായി നടന്നുവന്നു. അംഗുലിമാല ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നിട്ടും ബുദ്ധനെ പിടികൂടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിശയിച്ച് അവൻ വിളിച്ചു: "നിൽക്കൂ, സന്ന്യാസി!" ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇതിനകം നിന്നു. നീയാണ് ഇനിയും നിൽക്കാത്തത്." അംഗുലിമാല ചോദിച്ചു: "ഞാൻ എങ്ങനെ നിൽക്കാത്തു?" ബുദ്ധൻ വിശദീകരിച്ചു: "ഞാൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും അഹിംസയും കരുണയും പുലർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നീ ഇപ്പോഴും അക്രമത്തിലും വധത്തിലും മുഴുകിയിരിക്കുന്നു."

ആ വാക്കുകൾ അംഗുലിമാലയുടെ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിച്ചു. അവൻ തന്റെ ആയുധം ഉപേക്ഷിച്ച് ബുദ്ധന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. ബുദ്ധൻ അവനെ സന്ന്യാസിയായി സ്വീകരിച്ചു. എന്നാൽ ഗ്രാമവാസികൾ ഭയന്നു. ബുദ്ധൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: "ഇവൻ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാണ്." പിന്നീട്, അംഗുലിമാല ധ്യാനത്തിലൂടെ അറിവ് നേടി.

ഒരു സ്ത്രീ പ്രസവവേദനയിലായപ്പോൾ, അംഗുലിമാല അവളെ സഹായിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു: "നീ ഒരു സത്യം പറയുക: ജനിച്ചതിനു ശേഷം നീ ഒരു ജീവിനെയും മനഃപൂർവം ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്." അംഗുലിമാല പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒരു സന്ന്യാസിയായതിനു ശേഷം ഒരു ജീവിനെയും ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ല." അത് സത്യമായിരുന്നു. ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ആ സ്ത്രീക്ക് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു.

കഥയുടെ പല പതിപ്പുകളും ഉണ്ട്, പക്ഷേ കേന്ദ്രസന്ദേശം ഒന്നുതന്നെ: ഏറ്റവും വലിയ പാപിയും മാറാൻ കഴിയും. ബുദ്ധമതത്തിൽ, മനുഷ്യൻ പൂർണമായി പരിവർത്തനം ചെയ്യാനും പാപമോചനം നേടാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അംഗുലിമാല പിൽക്കാലത്ത് ഒരു അർഹതായി (വിമുക്തനായി) മാറി. ബുദ്ധന്റെ കാരുണ്യവും അവന്റെ സ്വയം മാറാനുള്ള ഇച്ഛയുമായിരുന്നു അതിന് കാരണം.

ഈ കഥ ബു ദ്ധമതത്തിൻറെ അടിസ്ഥാന പ്രബോധനങ്ങളിലൊന്നാണ്: "അഹിംസയും കരുണയും എല്ലാവർക്കുമുണ്ട്. ആരും നിരാശപ്പെടേണ്ടതില്ല." ഇന്നും ഇത് ആളുകളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.