અંગુલિમાલ

પ્રાચીન ભારતમાં, એક ભયંકર લૂંટારો હતો જે અંગુલિમાલ નામે ઓળખાતો હતો. તેનું નામ એટલે 'આંગળીઓનો માળા', કારણ કે તે મારેલા લોકોની આંગળીઓ કાપીને તેનો હાર બનાવીને ગળામાં પહેરતો હતો. કેટલીક કથાઓમાં કહેવાય છે કે તે એક શિક્ષિત બ્રાહ્મણ હતો, પરંતુ દુષ્ટ માર્ગે ચડી ગયો હતો. તે લોકોને મારી નાખતો અને તેમની આંગળીઓનો હાર પહેરીને ડરાવતો હતો. લોકો તેનાથી ડરતા હતા અને તેના રસ્તા પરથી ભાગી જતા હતા. એકવાર, ભગવાન બુદ્ધ (જે જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરનાર મહાપુરુષ હતા) તે જંગલમાંથી પસાર થઈ રહ્યા હતા. લોકોએ તેમને ચેતવ્યા કે આગળ અંગુલિમાલ છે, પરંતુ બુદ્ધ શાંતિથી આગળ વધ્યા. જ્યારે અંગુલિમાલે બુદ્ધને જોયા, તો તે તેમને મારવા દોડ્યો. પરંતુ જ્યારે તે બુદ્ધની નજીક પહોંચ્યો, તો તેમની શાંતિ અને કરુણાના પ્રભાવથી તે અટકી ગયો. બુદ્ધે તેને કહ્યું, 'હું તો પહેલેથી જ રોકાઈ ગયો છું, પણ તું હજી રોકાયો નથી.' આ વાત સાંભળીને અંગુલિમાલ ચકિત થઈ ગયો. બુદ્ધે સમજાવ્યું કે તેમણે હિંસા અને દુષ્કર્મોથી દૂર રહીને આત્માને શાંત કર્યો છે, જ્યારે અંગુલિમાલ હજી પણ ક્રોધ અને ભયમાં ફસાયેલો છે. આ સાંભળીને અંગુલિમાલના હૃદયમાં પરિવર્તન આવ્યું. તેમણે પોતાની તલવાર નીચે મૂકી દીધી અને બુદ્ધના શરણે આવ્યા. બુદ્ધે તેમને ભિક્ષુ (સાધુ) તરીકે દીક્ષા આપી. પરંતુ તેમના ભૂતકાળના ગુનાઓને કારણે, લોકો તેમના પર પથ્થરો ફેંકતા હતા અને મારતા હતા. અંગુલિમાલે કોઈ બદલો ન લીધો, પણ શાંતિથી સહન કર્યું. તેમની શાપિત માતાને યાદ કરાવીને (એક કથા અનુસાર, તેમણે તેમની માતાને મારવાનું ટાળ્યું હતું), તેઓ ધીરે ધીરે શાંતિ અને કરુણાના માર્ગે ચાલ્યા. આખરે, તેઓ એક પ્રખ્યાત શિષ્ય બન્યા અને અનેક લોકોને મોક્ષ (જન્મ-મૃત્યુના ચક્રમાંથી મુક્તિ) તરફ દોરી ગયા. આ કથા બૌદ્ધ ધર્મમાં દર્શાવે છે કે કોઈ પણ માણસ, પોતાના ભૂતકાળના ગમે તેટલા ભયંકર પાપો હોય, પણ જો તે સાચા માર્ગે ચાલવા ઈચ્છે તો બદલાઈ શકે છે. આ વાર્તા પ્રેમ, ક્ષમા અને પરિવર્તનની શક્તિનું ઉદાહરણ છે.