အင်္ဂုလိမာလ

အင်္ဂုလိမာလ၏ ဘဝအကြောင်း အပြည့်အစုံ မှတ်တမ်းသည် မဇ္ဈိမနိကာယ် ၈၆ ရှိ အင်္ဂုလိမာလသုတ် တွင် တွေ့ရသည်။ အဟိံသက ဟု ဖွားမြင်ခဲ့သူ (“အန္တရာယ်မပြုသူ”) သည် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ထူးချွန်သော ကျောင်းသား ဖြစ်ပြီး ကျော်ကြားသော ဆရာတစ်ဦးထံ သင်ယူရန် ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းရည်ကို မနာလိုသော အဖော်ကျောင်းသားများက ဆရာကို သူ့ဆန့်ကျင်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီး၊ ဆရာက မဖြစ်နိုင်သော၊ ပျက်စီးစေမည့် တာဝန်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ လူ တစ်ထောင်ကို သတ်ပြီး တစ်ဦးစီမှ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစီကို အထောက်အထားအဖြစ် ယူလာပါ၊ ထိုအခါမှသာ စစ်မှန်သော ကျောင်းသားအဖြစ် လက်ခံမည်ဟု ဆိုသည်။ အဟိံသက က ထိုအမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။

သူသည် မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ခရီးသည်များကို လုယက်ကာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်သူ တိုင်းမှ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစီကို ဖြတ်ယူကာ ၎င်း၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ကြိုးတစ်ချောင်းတွင် ချိတ်ထားသည်။ လူများက မကြာမီ သူ့ကို “လက်ချောင်းပန်းကုံး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော အင်္ဂုလိမာလ ဟု ခေါ်ကြသည်။ သူ ရှိနေသော လမ်းကို ရှောင်ရန် ရွာတစ်ရွာလုံး ထွက်ခွာကြသည်။ မင်းက သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် စစ်သားများ စေလွှတ်သောအခါ အင်္ဂုလိမာလသည် စစ်သားတိုင်းထက် လျင်မြန်ပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။ ဘုရားသည် ထိုဒေသသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အင်္ဂုလိမာလသည် လူ ကိုးရာကိုးဆယ်ကိုးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ကတိပြည့်ရန် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းသာ ကျန်တော့သည်။

ဘုရား၏ တပည့်များက အင်္ဂုလိမာလ လှည့်လည်နေသော တောအုပ်ကို ရှောင်ရန် တောင်းဆိုကြသော်လည်း ဘုရားသည် သာမန် မနှေးမမြန် အရှိန်ဖြင့် လမ်းကို ဆက်လျှောက်ခဲ့သည်။ အင်္ဂုလိမာလသည် အကွာအဝေးမှ မြင်ပြီး ရဟန်းတစ်ပါးတည်းက သူ၏ ကတိကို နောက်ဆုံး ပြည့်စေမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူ ဓားဆွဲကာ ပြေးလိုက်သော်လည်း မည်မျှ မြန်မြန် ပြေးသည်ဖြစ်စေ သူတို့ကြား အကွာအဝေးမှာ မကျဉ်းလာပေ၊ ဘုရားကမူ တစ်ကြိမ်မျှ မတုန်လှုပ်သော ငြိမ်သက်သော လှမ်းနှုန်းဖြင့် ဆက်လျှောက်နေခဲ့သည်။ ပင်ပန်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အင်္ဂုလိမာလက ရပ်ရန် အော်ဟစ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဘုရားက သူ ရပ်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ရပ်ရန် မရပ်ခဲ့သူမှာ အင်္ဂုလိမာလ ဖြစ်ကြောင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ဘုရားသည် သတ္တဝါအားလုံးကို ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ရပ်စဲပြီးဖြစ်သော်လည်း အင်္ဂုလိမာလသည် လှမ်းတိုင်း အခြားသူများကို ညှဉ်းဆဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုစကားများသည် အင်္ဂုလိမာလ ဒဏ်ရာတစ်ခုမျှ ထိုးဖောက်ခဲ့သည်ထက် ပိုမို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် ဓားကို ပစ်ချပြီး ဘုရား၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် တောင်းခံသည်။ ဘုရားက ချက်ချင်း၊ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ရဟန်းအဖြစ် ရဟန်းပြုပေးခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း မင်း၏ စစ်သားများ ကျောင်းသို့ ရောက်ရှိ၍ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသောအခါ ဘုရားက သူတို့အား အင်္ဂုလိမာလသည် ယခု ရဟန်းဖြစ်ပြီး ရှာဖွေနေသော လူနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားကြောင်း ရိုးရှင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ မင်းသည် အံ့ဩပြီး ပဓာန ဒဏ်ပေးမည့်အစား ရဟန်းသစ်အား ထောက်ပံ့မှု ပေးခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ပြည်သူ အများ၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမို ခက်ခဲစွာ ရခဲ့သည်။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သူများ၏ မိသားစုများက ဆက်လက် အမှတ်ရနေကြပြီး၊ သူ ဆွမ်းခံထွက်သောအခါ တစ်ခါတစ်ရံ ကျောက်ခဲများ ပစ်ပြီး ရိုက်နှက်ကြသည်။ သူ သွေးယိုကျကာ ဘုရားထံ ပြန်ရောက်သည်။ ဘုရားက ဤဒုက္ခကို သည်းခံရန်သာ ပြောကြားသည်။ ၎င်းသည် သူ ယခင်ကဖြစ်စေခဲ့သော ထိခိုက်မှု၏ နောက်ဆုံး အသီးအနှံ ဖြစ်ပြီး အခြားနည်းဖြင့် မပြန်ပြင်နိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။

အထင်ရှားဆုံး အခန်းတစ်ခုတွင် အင်္ဂုလိမာလသည် ခက်ခဲစွာ မွေးဖွားရန် ဝေဒနာခံစားနေရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ သနားကရုဏာ ရှိသော်လည်း မိမိ၏ အတိတ်ကို ထင်ရှားစွာ သတိရမိသောကြောင့် သူမအား ဘာပေးနိုင်သည်ကို မသိဘဲ ဘုရားထံ ပြန်ရောက်သည်။ ဘုရားက သူမ၏ ရှေ့တွင် ရွတ်ဆိုရန် အမှန်တရား ကြေညာချက် (ဂါထာ) တစ်ပုဒ်ကို သင်ပေးခဲ့သည်။ “နှမ၊ ငါသည် မြင့်မြတ်သော မွေးဖွားမှုတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်ကတည်းက သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းကို အမှတ်မရှိ။ ဤအမှန်တရားဖြင့် သင့်အတွက် ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် သင့်ကိုယ်ဝန်အတွက် ကောင်းမွန်ခြင်း ရှိပါစေ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဂါထာတွင် ဖော်ပြသော “မြင့်မြတ်သော မွေးဖွားမှု” သည် အဟိံသက အဖြစ် မွေးဖွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရဟန်းပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အသက်သတ်ခြင်း ဘဝ အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးခဲ့သော အချိန် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ကြသည်မှာ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးသည် အဆင်ပြေစွာ ဘေးကင်းစွာ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ယခု အင်္ဂုလိမာလ ပရိတ် ဟု ခေါ်သော ဤဂါထာကို ထေရဝါဒ အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်များအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် ယနေ့တိုင် ရွတ်ဆိုကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အင်္ဂုလိမာလသည် ကျန်ရှိသော ဘဝကို နူးညံ့ပြီး စေ့စပ်သော ရဟန်းတစ်ပါးအဖြစ် ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ မြတ်စွာဘုရား၏ တရားကို ကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ နားလည်သည်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခဲ့သည်။ သူ ပြုခဲ့သည်များကို ဘယ်တော့မျှ ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ၊ ရဟန်းဖြစ်ပြီးနောက်တွင်လည်း သူ့ကို လိုက်ပါသော အကျိုးဆက်များကို ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ ခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယခင်ကလိုက်ပါခဲ့သော မုန်းတီးမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှု အားလုံးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဇာတ်လမ်းသည် ပြောင်းလဲမှု၏ အမှန်တရားအပေါ် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ဝတ်၏ အဓိက သင်ကြားချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မည်မျှ မှောင်မိုက်သော အတိတ်ရှိစေကာမူ ပြောင်းလဲနိုင်ခြေကို ပိတ်ပင်ခြင်း မရှိကြောင်း၊ လက်ချောင်းပန်းကုံး ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ထိုအမည်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြန်ပြောပြမှုအတွင်း ဆန့်ကျင်ဘက် အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ပြသသည်။ ကယ်တင်ခြင်းကို စစ်မှန်စွာ ရှာဖွေသူတိုင်း၊ ၎င်းတို့ ပြုခဲ့ပြီးသည်များ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ရရှိနိုင်ကြောင်း သက်သေပြသည်။ ထိုလမ်းပေါ်ရှိ စကားတစ်ခွန်းမတိုင်မီ လူ ကိုးရာကိုးဆယ်ကိုးဦး သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထိုစကားဝိုင်းက နောက်ဖြစ်ပျက်မှုအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆရာများသည် အင်္ဂုလိမာလ၏ ဇာတ်လမ်းကို ထပ်မံ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်၏ နှစ်ဖက်စလုံးကို ပျော့ပျောင်းစေခြင်း ငြင်းဆိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်မှုများကို သေးငယ်သည် သို့မဟုတ် အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်နိုင်သည်ဟု ဟန်ဆောင်ခြင်း မပြုပေ။ ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင်ပင် နောက်ပိုင်း ပစ်ခံရသော ကျောက်ခဲများနှင့် ၎င်းကို သည်းခံရန် ဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်တို့က သူ၏ အတိတ်၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ထားရှိပေးသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဤဇာတ်လမ်းသည် ထိုအတိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြေကို ပိတ်ပင်သည့် ထာဝရ ပြစ်ဒဏ်အဖြစ်လည်း မယူဆပေ။ လူ ကိုးရာကိုးဆယ်ကိုးဦးကို သတ်ခဲ့သူ တစ်ဦးသည် ၎င်း၏ ဘဝအတွင်းမှာပင် မိခင်တစ်ဦး၏ ခက်ခဲသော မွေးဖွားမှုကို ပေါ့ပါးစေနိုင်သော စကားများကို ပြောဆိုနိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဖက်ကို ခွဲခြား၍ မဟုတ်ဘဲ အတူတကွ ထားရှိခြင်းသည် ဇာတ်လမ်း၏ အမှန်တကယ် သင်ခန်းစာ ဖြစ်ပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်း ပုံပြင်သက်သက် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ပြုပြင်၍မရနိုင်သော အပြစ်ဟု ဆိုသော ပုံပြင်တစ်ခုတည်းထက် ပိုမို တောင်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဘယ်သူမဆို တကယ် ပြောင်းလဲနိုင်သလားဟူသော မေးခွန်းကို အမှန်တကယ် ပေါ်လာသောအခါ ဗုဒ္ဓဘာသာ အသိုင်းအဝိုင်းများက ဤဇာတ်လမ်းကို ယနေ့တိုင် ပြန်လည် ရည်ညွှန်းကြသည်။