કાંદા મુળા ભાજી — સંત સાવતા માળી અભંગ
સંત સાવતા માળીનો આ અભંગ પોતાની શાકવાડીના ડુંગળી, લસણ, મરચાં અને કૂવાની દોરીમાં વિઠ્ઠલને જુએ છે: કર્મ એ જ પૂજા છે.
શ્લોકો
ખેતરના કાંદા, મૂળા અને તમામ લીલી ભાજી—આ બધું જ સાક્ષાત્ મારી વહાલી માતા વિઠાબાઈ (વિઠ્ઠલ) જ છે.
શ્લોક 1
લસણ, મરચાં અને તાજી કોથમીર—આ બધું જ સાક્ષાત્ મારો શ્રીહરિ બનીને પ્રગટ થયું છે.
શ્લોક 2
કૂવામાંથી પાણી ખેંચવાની મોટ, ચામડાનો પટ્ટો, ઊંડો કૂવો અને દોરડું—આ સમગ્ર વાડીમાં સાક્ષાત્ પવિત્ર પંઢરપુર વ્યાપી ગયું છે.
શ્લોક 3
સંત સાવતા કહે છે કે મેં આ વાડી બનાવી, અને આ શ્રમ વડે જ સાક્ષાત્ વિઠ્ઠલના ચરણોને હાર સમાન મારા ગળામાં બાંધી લીધા.
શ્લોક 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
દરરોજ અથવા શુભ તિથિઓ પર
બ્રહ્મ મુહૂર્ત (સવારે 4 થી 6) અથવા સંધ્યા વેળા
ઘીનો દીવો, ધૂપ, તાજાં ફૂલો અને નૈવેદ્ય
- માનસિક શાંતિ, આધ્યાત્મિક પ્રગતિ અને સકારાત્મક ઊર્જા
પૃષ્ઠભૂમિ
સંત સાવતા માળી (લગભગ ૧૨૫૦–૧૨૯૫) સોલાપુર પાસેના અરણ ગામમાં ખેતી અને શાકભાજી ઉગાડીને જીવતા હતા. વારકરી પરંપરા સ્મરે છે કે તેઓ કદી પંઢરપુરની યાત્રાએ ગયા નહોતા; તેમનું માનવું હતું કે જ્યારે ભક્તિ શુદ્ધ હોય અને કામ સેવારૂપે અર્પણ થાય, ત્યારે વિઠ્ઠલ પોતે વાડીમાં પધારે છે. પરંપરા ઉમેરે છે કે સંત જ્ઞાનેશ્વર અને સંત નામદેવ તેમને મળવા અરણ ગયા હતા. આ અભંગ નાના મહારાજ સાખરે સંકલિત શ્રી સંત ગાથાના સાવતા માળી વિભાગમાં ક્રમાંક ૩ પર છે.
આ પાઠ વિશે
રચયિતા: Sant Savata Mali
શું તમે જાણો છો?
પંઢરપુર ન જનાર સંત
સાવતા માળી જીવંત પ્રમાણ તરીકે પૂજાય છે કે જ્યારે મન કર્મ દ્વારા દૈવી મિલનમાં સંપૂર્ણ લીન હોય ત્યારે ભૌતિક યાત્રા અનાવશ્યક છે.
રોજિંદા શાકભાજીનું પવિત્રીકરણ
પ્રથમ અને બીજી કડી ડુંગળી, લસણ અને મરચાંને નામ આપે છે—જે કડક કર્મકાંડી આહારમાંથી ઘણી વાર બાકાત રહે છે—એ જ દૈવી માતા વિઠાઈ અને હરિના સ્વરૂપ તરીકે.
જ્ઞાનેશ્વર અને નામદેવનું આગમન
પરંપરા નોંધે છે કે જ્ઞાનેશ્વર અને નામદેવ સાવતા માળીનું સન્માન કરવા અરણ ગયા હતા, જેણે વારકરી ધર્મમાં ખેતમજૂરીની ગરિમા સ્થાપિત કરી.
