ഷബദ്

ഇത് സിഖ് മതത്തിലെ പ്രധാന സമൂഹ പ്രാർത്ഥനയാണ്. ഗുരുദ്വാരകളിലെ ആരാധനയുടെ അവസാനത്തിലും, പ്രത്യേക ചടങ്ങുകളിലും സിഖുകാർ ഇത് ഏകസ്വരത്തിൽ ചൊല്ലുന്നു.

ദൈവത്തെ സർവരക്ഷകനായി വർണിക്കുന്ന ഈ ശബദ്, ഗുരുവിന്റെ തുണയാൽ ഭവസാഗരം കടക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, ദുർജനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു.

ഈ ഭജൻ ഗുരുവിനെ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഗുരുവിൻ്റെ കമലസദൃശമായ പാദങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ദൈവത്തെ അനുസ്മരിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ശബ്ദ് (ആത്മീയ ഗാനം) ആണിത്. ദുഃഖവും ആശങ്കയും നികുതിയും ഭയവും ഇല്ലാത്ത ഒരു ആദർശ നഗരമായ 'ബേഗം പുര'യെ വർണ്ണിക്കുന്നു.

ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഭക്തിഗീതം, ദൈവം എളിയവരെ ഉയർത്തുകയും ദരിദ്രരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന സന്ദേശം പകരുന്നു. ദൈവത്തിൽ ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് രവിദാസ് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

ഈ ഭക്തിഗീതം, ആത്മാവും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ദീർഘമായ വേർപിരിയലിനുശേഷമുള്ള പുനഃസംഗമത്തിന്റെ ആനന്ദം വിവരിക്കുന്നു. ഭഗവാനോടുള്ള സ്നേഹവും ഭക്തിയും മാത്രമാണ് ആത്മാവിനെ പരമമായ ഗതിയിലെത്തിക്കുക എന്ന് രവിദാസ് ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു.

ഗുരു രവിദാസ് രചിച്ച ഈ ഭക്തിഗീതം, ജീവാത്മാവ് പരമാത്മാവിൽ ലയിക്കുന്ന അനുഭവത്തെ വിവരിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിലെ തിരമാല, സ്വർണ്ണത്തിലെ ആഭരണം തുടങ്ങിയ ഉപമകളിലൂടെ ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തെ വർണ്ണിക്കുന്ന ഈ കീർത്തനം, ഭക്തിയുടെ പാരമ്യത്തെ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്നു.

മണ്ണിൽ നിന്നുണ്ടായ മനുഷ്യശരീരം എങ്ങനെ അഹങ്കാരത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നുവെന്നും, ലാഭനഷ്ടങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി ഒടുവിൽ എല്ലാം വിസ്മരിക്കുന്നുവെന്നും വിവരിക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ ഗാനം.

ഈ ശബദ് ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ഭഗവാന്റെ നാമം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ എല്ലാ ജാതികളും പവിത്രമാകുമെന്നും യഥാർത്ഥ ശുദ്ധി ഭക്തിയിലാണെന്നും രവിദാസ് ജി പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ശരീരത്തെ ഒരു നേർത്ത തുണിയായി ഉപമിച്ചുകൊണ്ട്, ആത്മീയ സാധനയിലൂടെ എങ്ങനെ ഈ ശരീരത്തെ നിർമ്മലമായി നിലനിർത്താം എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന കബീറിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഭജനമാണിത്.