ഗുരു രവിദാസിന്റെ ശബ്ദ് (സോരഠ്)
ഗുരു രവിദാസ് രചിച്ച ഈ ഭക്തിഗീതം, ജീവാത്മാവ് പരമാത്മാവിൽ ലയിക്കുന്ന അനുഭവത്തെ വിവരിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിലെ തിരമാല, സ്വർണ്ണത്തിലെ ആഭരണം തുടങ്ങിയ ഉപമകളിലൂടെ ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തെ വർണ്ണിക്കുന്ന ഈ കീർത്തനം, ഭക്തിയുടെ പാരമ്യത്തെ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്നു.
ശ്ലോകങ്ങൾ
സോരഠ് രാഗം
ശ്ലോകം 1
ഞാനുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ നീ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ഇപ്പോൾ നീയുണ്ട്, ഞാനില്ല. അഗാധവും അപ്രാപ്യവുമായ ജലത്തിലെ തിരമാലകളും നുരയും പോലെ - ജലം മാത്രമേയുള്ളൂ.
ശ്ലോകം 2
ഹേ മാധവാ, എന്തു പറയേണ്ടു? ഈ ഭ്രമം ഇങ്ങനെയാണ്: മനുഷ്യനും അവന്റെ ജീവനും പോലെ. (ഇത് രഹാവ് അഥവാ ആവർത്തിക്കേണ്ട വരിയാണ്)
ശ്ലോകം 3
സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ആഭരണവും, മൺകുടത്തിലെ വെള്ളവും, വെള്ളത്തിൽത്തന്നെ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ. പറഞ്ഞും പറഞ്ഞും ആരും ബ്രഹ്മത്തെ അറിയുന്നില്ല; രാമരാജാവിനെ തിരിച്ചറിയുക.
ശ്ലോകം 4
സൂര്യരശ്മികളിലെ ജലമായ മരീചികപോലെ, ദാഹിച്ച മാൻ ഭ്രമിച്ചു വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നു. പറഞ്ഞും പറഞ്ഞും ആരും ബ്രഹ്മത്തെ അറിയുന്നില്ല; രാമരാജാവിനെ തിരിച്ചറിയുക.
ശ്ലോകം 5
മനസ്സ് സത്യരാജാവിന്റെ വർണ്ണത്തിൽ ചായം പൂണ്ടു. ചോപ്പ് (മജീഠ) ചായംപോലെ - മായയുടെ കള്ളചായം പറ്റ്റ്റ്റ്റിപ്പിടിക്കുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 6
രവിദാസ് പറയുന്നു: സഹജമായി സംഭവിച്ചു. ശലഭവും ജ്വാലയുംപോലെ, അതിൽ ശരീരവും മനസ്സും ലയിച്ചു.
ശ്ലോകം 7
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
പശ്ചാത്തലം
ഈ ശബ്ദ് ഗുരു രവിദാസിന്റെ രചനയാണ്, ഇത് ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പ്രമുഖ സന്യാസിയായിരുന്നു ഗുരു രവിദാസ്. സോരഠ് എന്ന രാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഈ കീർത്തനം, ആത്മാവും പരമാത്മാവും തമ്മിലുള്ള അദ്വൈത ഭാവത്തെ വർണ്ണിക്കുന്നു. സിക്ക് ആരാധനയിൽ (കീർത്തനം) പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ശബ്ദ്, ജലവും തിരമാലയും പോലെയുള്ള ഉപമകളിലൂടെ ദൈവത്തിൽ ലയിക്കുന്ന അനുഭവം വിവരിക്കുന്നു.
ഈ പാഠത്തെക്കുറിച്ച്
രചയിതാവ്: Bhagat Ravidas · Medieval Nirguna Bhakti Poet-Saint · 15th–16th century, Varanasi
A poet-saint and leather worker by trade from Varanasi, whose hymns envisioned Begampura — a utopian realm free of sorrow, fear, and caste-based inequality. His compositions are included in the Guru Granth Sahib and form the devotional core of the modern Ravidassia tradition.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
രചയിതാവ്
ഭഗത് രവിദാസ് (15-ആം നൂറ്റാണ്ട്), ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തിലെ പ്രമുഖ സന്യാസി-കവി. തൊഴിൽപരമായി ചർമ്മവേലക്കാരനായിരുന്നു (ചമ്മാരൻ ജാതി). ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ ഇവരുടെ 41 ശബ്ദങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
രാഗം
സോരഠ് - വിരഹവും ഭക്തിയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രാഗം. ഈ ശബ്ദത്തിന്റെ ഭാവത്തിന് അനുയോജ്യമായി, ആത്മാവിന്റെ ദൈവത്തോടുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
ഉപമകൾ
ജലവും തിരമാലയും (വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ട തിരമാലയില്ല), സ്വർണ്ണവും ആഭരണവും (സ്വർണ്ണം മാത്രമേയുള്ളൂ), സൂര്യരശ്മിയും മരീചികയും (ജലഭ്രമം), മജീഠ് ചായവും (ചായം പിടിക്കാത്ത വസ്ത്രം) - ഇവയിലൂടെ ദ്വൈതഭ്രമത്തെ നിരാകരിക്കുന്നു.
പ്രധാന സന്ദേശം
"ജബ് ഹം ഹോതേ തബ് തൂ നാഹീ" - ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ നീ ഇല്ലായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ നീ ഉള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ഇല്ല. ഇത് അദ്വൈതത്തിന്റെ (non-duality) സാരം. ബ്രഹ്മത്തെ വാക്കുകളാൽ അറിയാനാവില്ല, രാം രായ (പരമാത്മാവ്) അറിയുക മാത്രമാണ് മാർഗം.
അവസാന വരി
"കഹൈ രവിദാസ് ഹഥ് ഭാഇആ" - രവിദാസ് പറയുന്നു, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം. ഇവിടെ 'ഹഥ്' (കൈ) എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഹസ്തം അഥവാ ആജ്ഞ. ആത്മാവ് ദൈവത്തിൽ ലയിക്കുന്നതിനെ പതംഗം (ശലഭം) അഗ്നിയിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ ഉപമിക്കുന്നു.
Guru Ravidas Ji
രവിദാസിയ ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ
ബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങൾ
ഒരേ ഉപദേശം, പാരമ്പര്യങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു