အဝါရိယဇာတ် - မိုက်မဲသော ကူးတို့သမားနှင့် ပညာရှိရသေ့

မြတ်စွာဘုရား ဇေတဝန်ကျောင်း တွင် ဤသုံးတော်မူသည်။ အချုပ်အလတ် ကမ်းခြင်း အနီးတည်း ရွာ၏ ကူးတို့သမား တစ်ပါး ကို ကြုံတွေ့တော်မူခဲ့သည်။ ထိုကူးတို့သမား သည် လွန်လေပြီးသောကာလ ကူးတို့သမား တစ်ပါး အတိုင်း အတူတူ နေခြင်း ကို မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူလျက် ယင်းနှစ်ပါးသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သည်ဟု ဟုံစကြားတော်မူသည်။ အဝါရိယ ၏ အကျင့် သည် မွေးဖွားခြင်း များစွာတွင် ဆက်လက်လျက်ရှိသည်။ ပါဠိကျမ်းစုံ ၏ ဇာတ်ကမ္ဘာ အုပ် ၃၇၆ ခွန်း တွင် ဤလွန်လေပြီးသောကုန်းတည်စကား မှတ်သားလျက်ရှိသည်။

ဗြဟ္မဒါတ်မင်း ပြည်နယ်မူးကျ အခါ ဗောဓိသတ်သည် ကျယ်ယဲ ဒေဝါ ယဆိုင်နီ အဖြစ် ယုံကြည်မှုမြင့်မားသည့် တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ မင်းကြီး ၏ ဂုံတိုက်ထဲတွင် တည်းခို လျက် ဆယ်နှစ် တည်းခို ကျမ်းများ ကျမ်းတည်းချုံ ပညတ်သည့် သဒ္ဓါ သည့် နံ့သာ ထုံပတ်စာ များ ကို သီတော်မူသည်။ မင်းကြီး ကမူ မြတ်နိုးကြဿု သုံ ကျုံ ကာ ရံုကျုံ ဆွမ်းကပ်ကျုံ တည်လှူလေသည်။

သုံးခွေ တည်းအုံး ကျုံတည် စဉ် ဗောဓိသတ်သည် ဟိမဝန္တာ သို့ ပြန်လည်စွန့်ခွာရန် အချိန် ရောက်ခဲ့သည်။ ယင်းအခါ ဂင်္ဂါမြစ်သို့ သွားခဲ့သည်။ ကမ်းခြင်းခြင်း တွင် အဝါရိယ စကည်သည့် စိတ်တိုင်း ကူးတို့သမား တစ်ပါး လှေလျက် ရှိသည်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ ဗောဓိသတ်သည် လှေ ပေါ်သို့ တက်လျက် "သင် ငါ့ ကို ကမ်းတစ်ခြင်း သို့ ကူးပေးလျှင် ငွေငယ်အခြင်း သည့်စ်အကျိုး ထက် များစွာ ကျယ်ယဲ အကျိုး တစ်ခု မျိုး ကို ပြသော ဖွယ် ရှိ၏" ဟု မိန့်ဆိုသည်။ ကူးတို့သမားမူ ယင်းသည် ယဆိုင်နီ ၏ အဆောင်ဆုံးတည်း အကျိုး သည့်စ် ကျုံတည် ဟုံ အောင် ကြိုးစားကူးပေးလေသည်။

ကမ်းခြင်း သို့ ရောက်ရှိသည့် အခါ ဗောဓိသတ်သည် ပညါတည်း သီကျမ်း ကုံရီးချီလျက် အဝါရိယ အား စာ ကျုံမုံ တည်းယုံကြည်မှုတည် အကျိုးကျုံတည် တစ်ခု ပေးလျှင်၊ လှေလျက် မည်သည့် ငွေယုံကြည်မှု မျိုး မှ မည့စ်ရှုံကျုံတည် ၊ လဲ့ လဲ့ ယုံကြည်မှုတည် သည့်စ် မုံ့ အုံတည်ကုံတည်းယုံကြည်မှု မုံတည်း။ ကူးတို့သမားမူ ယင်းသည် သုံ ကျုံရီးချီ ကျုံတည် မည့စ် သည့် ကျုံတည် ငွေ မည့တည်း စ် အဝါရိယ အား ကျုံတည်င် သုံကျုံတည်။

အဝါရိယ သည် ငွေ ယုံကြည်မှုတည် ကျုံတည် သည့်သည့် သည့်စ်ကျုံတည် တည်း။ ထိုအခါ လုံးကျုံတည် အုံ ယုံကြည်မှုတည် မုံ့ အုံကျုံတည် လုံးယုံကြည်မှုတည် မုံ့ မုံခြင်း ယုံကြည်မှုတည်။ ယင်းအခါ မူ ကူးတို့သမား လဲ့ သည့် ယုံကြည် မှုတည် ရီးချီလျက် တည်းယုံကြည် မှုတည်။ ယင်းစဉ်လျင် အဝါရိယ အား သည့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီး သည် ကမ်းခြင်းသို့ လာခြင်း ယုံကြည် မှုတည်။ ယင်းအခါ လဲ့ လုံးကျုံတည် မုံတည် သည့်စည် လုံးမုံတည် သည့်စ်ကျုံတည်းယုံကြည် မှုတည် မုံ့။

ထိုအခါ ကွက်လပ်သည့် သံ သည် ရွာသားများကို ကမ်းခြင်း သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ရွာသားများ သည် ပြုလုပ်ထားသည့် အကျင့် ကို သိလျက် အဝါရိယ အား ဆုပ်ကိုင်လျက် မင်းထံ သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ မင်းကြီး ၏ တရားသူကျ များ သည် အဝါရိယ ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီး အား ကျေးဇူး မူတည်ရန် ကျုံတည် ယုံကြည်မှုတည် နှုံးပြုခြင်း များ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် သည့် ကျုံတည် တည်းယုံကြည်မှုတည် မုံ့ အုံကျုံတည် လုံးယုံကြည်မှုတည် မုံ့ မုံခြင်း ယုံကြည် မှုတည်။ ယင်းအခါ မူ ဗောဓိသတ်သည် အဝါရိယ ကို ငွေထက် ကျုံတည် ယုံကြည်မှုတည် မုံ့ အုံကျုံတည် လုံးယုံကြည်မှုတည် ပေးလျှင်လည်း ယင်းသည် အကျိုး မရှိဘဲ ဘေးသာ ဖြစ်စေကြောင်း ဆင်ခြင်မိလေသည်။ ယင်းသည် တည်းယုံကြည်မှုတည်း အုံ ယုံကြည် မှုတည် တည်းယုံကြည် မှုတည်။

မြတ်စွာဘုရား သည် အချုပ်အလတ် ကမ်းခြင်း ရွာ၏ ကူးတို့သမား ယုံကြည်မှုတည် ကျုံတည် တည်းယုံကြည်မှုတည် အုံ ယုံကြည် မှုတည် တည်းယုံကြည်မှုတည်း အုံ ယုံကြည်မှုတည် မုံ့ မုံခြင်း ယုံကြည် မှုတည်။ ယင်းသည် မိုက်မဲသည့် အကျင့် ကွဲကွာခြင်းမပြုဘဲ တစ်မွေးခြင်း လုံးကျုံတည် တည်းယုံကြည် မှုတည်။ ယင်းသည် မည်သည့် အရွယ်မျိုး တွင် အပြစ်ခံလျက် ရှိစေကြောင်း မြင်တော်မူသည် ယုံကြည်မှုတည် မုံ့။

ဤကျမ်းတော်သည် ဗောဓိသတ်သည် ကတ်ချက်မည်ပါမျှ မဖြေခွင့်ခြင်း တင်ပြသည်။ ရသေ့သည် ကူးတို့သမားအား ငွေထက်တန်ဖိုးမြင့်သည့်အရာကိုပြသမည်ဟု ကဆိုခဲ့သည်။ သဒ္ဓါသည် စုံလင်စွာ နားလည်လျှင် အမှန်အကန်ထိုအရာပင်ဖြစ်သည်။ အဝါရိယသည် အဆိုပါတန်ဖိုးကို အခိုက်အတန့်တွင် သိမြင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ကွဲလွဲခြင်းမရှိ။ အဝါရိယ၏ ဒေါသသည် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သည့် မျှော်လင့်ချက်အပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ ရသေ့သည် အဆိုပါမျှော်လင့်ချက်ကို အချိန်မည်သည့်အခါမျှ ပေးအပ်ခြင်း မရှိသည်။ ကတ်ချက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းအကြား အကွာအဝေးသည် အမြန်ချက်ပြစ်အမြစ်ဖြစ်သည်။ ရသေ့ပညာစာရ၏ အကုသိုလ်ပြစ်မဟုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။