နန္ဒိယမိဂဇာတ် - မိဘကို လုပ်ကျွေးသော နန္ဒိယသမင်မင်းနှင့် ကောသလမင်း

မြတ်စွာဘုရားသည် ပါဠိတော်ပိဋကတ်ရှိ ဇာတ်တော်အမှတ် ၃၈၅ ကို၊ ရဟန်းအဖော်တို့ ဝေဖန်ခံရသော ရဟန်းတစ်ပါးကို ကာကွယ်ရန် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုရဟန်းသည် မိမိ၏အိုမင်းသော မိဘများကို ပြုစုရန်အတွက် သံဃာ၏ နေ့စဉ်ဝတ်ပြုမှုမှ ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် ထိုအကြောင်းရင်းတူညီသည့်အတွက် မိမိ၏ဘေးလွတ်ရာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ဖူးသော သမင်တစ်ကောင်၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းကို အမှတ်ရတော်မူခဲ့သည်။

ထိုဘဝ၌ ကောသလမင်းကြီးသည် တောလိုက်ခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး တောသမင်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုသည် မပြတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တောကြီးတစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် မနှောင့်ယှက်စေရန် ပြည်သူတို့က အကြံအစည်တစ်ခု ချမှတ်ကြသည်။ သမင်အုပ်ကြီးတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ထားသော မင်းတော်ကစားကွင်းထဲသို့ မောင်းသွင်းမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် မင်းကြီးသည် မိမိစိတ်ကြိုက် လိုက်နိုင်ကာ သူ၏ မုဆိုးတို့သည် တောတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ရန် မလိုတော့ပေ။

ထိုတောတွင် မွေးဖွားလာသော သမင်တို့အကြား ဗောဓိသတ်ဖြစ်သော နန္ဒိယအမည်ရှိ သမင်မင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုသမင်သည် အိုမင်းသော မိဘနှစ်ပါးနှင့်အတူ သစ္စာရှိစွာ နေထိုင်ပြီး အမြဲတမ်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ကြီးမားသော မောင်းနှင်မှု စတင်ပြီး သမင်များကို ကစားကွင်းဆီသို့ ဝိုင်းမောင်းလာသောအခါ နန္ဒိယသည် ဖမ်းဆီးခံရသော တိရစ္ဆာန်များအကြားတွင် မိမိကိုယ်ကို ထားရှိပြီး ဖမ်းဆီးခံရခြင်းကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏မိဘများ ကစားကွင်း နံရံအပြင်ဘက် တောအတွင်း၌ လွတ်လပ်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်းကို မုဆိုးများထံ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ကစားကွင်းအတွင်း စုရုံးပြီးနောက် သမင်များသည် မိမိတို့အကြား အစီအစဉ်တစ်ခုကို ချမှတ်ကြသည်။ ထိုအစီအစဉ်အရ သမင်တစ်ကောင်ချင်းစီကို အလှည့်ကျ မင်းကြီး၏ လေးရှေ့သို့ ထုတ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကိုမျှ နှစ်ကြိမ်မဖမ်းရဘဲ အခြားများကို လုံးဝ ချန်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ နန္ဒိယသည် အခြားသမင်များ လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုအစီအစဉ်ထဲတွင် မိမိ၏နေရာကို လက်ခံခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ကစားကွင်းထဲ ပိတ်ဆို့ထားသော တိရစ္ဆာန်တိုင်းအတွက် စားနပ်ရိက္ခာနှင့် ရေကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီး သမင်များထံမှ မိမိ၏အလှည့် မရောက်မချင်း သည်းခံခြင်းမှလွဲ၍ တစ်ခုမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

နန္ဒိယ ဖမ်းဆီးခံရကြောင်း သတင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိဘများထံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကြင်နာတတ်သော ဗြာဟ္မဏ တမန်တစ်ဦးအား ပို့ဆောင်ခိုင်းကာ အရေးပေါ်တောင်းပန်ချက်ကို ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ ထိုတောင်းပန်ချက်တွင် သားဖြစ်သူသည် အချိန်မရှိသေးမီ ကစားကွင်းမှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပြီး မိမိတို့ထံ ပြန်လာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သေခြင်းတရားဖြင့်သာ အဆုံးသတ်နိုင်သော အလှည့်ကို ငြိမ်ငြိမ်ကြီး စောင့်နေခြင်းထက် ပို၍ကောင်းသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

နန္ဒိယသည် လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း နေရစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဖမ်းဆီးခံနေရစဉ် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး မင်းကြီးသည် စားနပ်ရိက္ခာနှင့် ရေကို ကျွေးမွေးခဲ့ကြောင်း၊ ယခု အလှည့်နီးကပ်နေချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ထွက်ပြေးခြင်းသည် ထိုကျေးဇူးကို သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြင့်သာ ပြန်ဆပ်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။ ပထမဆုံးမှစ၍ ဖမ်းဆီးခံရသော အုပ်စုတွင် မိမိ၏နေရာကို လက်ခံခဲ့သည့်နည်းတူ အစီအစဉ်တွင် မိမိ၏နေရာ ရောက်လာသည့်အခါ မည်သို့ဖြစ်ခဲ့စေကာမူ လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နန္ဒိယ၏ အလှည့် နောက်ဆုံး ရောက်လာသောအခါ သူသည် ပစ်ခံရန် မင်းကြီးရှေ့တွင် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏လေးသည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ မနာခံတော့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သမင်၏ ခိုင်မာသော ဂုဏ်သတ္တိသည် သာမန်သမင်တစ်ကောင်၏ ကြောက်ရွံ့မှုထက် ပိုမိုဝေးလံစွာ ရောက်ရှိနေသည်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ရှေ့ရှိ တိရစ္ဆာန်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် မင်းကြီးသည် လက်နက်ကို ချထားပြီး နန္ဒိယအား မိမိကိုယ်ကို ရှင်းပြရန် မေးမြန်းခဲ့သည်။

နန္ဒိယက သစ္စာရှိစွာ ပြန်ကြားခဲ့သည်။ ကစားကွင်းအပြင်တွင် စောင့်နေသော အိုမင်းသည့် မိဘများနှင့် ထွက်မပြေးစေခဲ့သော ကျေးဇူးတရား၏ ကြွေးမြီးအကြောင်းကို မင်းကြီးအား ပြောကြားခဲ့သည်။ ကစားကွင်း နံရံအတွင်း ကျန်ရစ်နေသေးသော၊ ယခုမှ ကယ်တင်ခံရသည့် ကိုယ်ပိုင်ကံတရားကို ရင်ဆိုင်နေရသော သမင်များအကြောင်းကိုလည်း ပြောခဲ့သည်။ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ စိတ်ထိခိုက်သွားသော မင်းကြီးသည် နန္ဒိယအား ဆုတစ်ခု ပေးလိုသည်။ သမင်သည် မိမိ၏လွတ်လပ်ခွင့်တစ်ခုတည်းကိုသာ မတောင်းဘဲ၊ မင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကြောင့် ဆုံးရှုံးနိုင်သော သက်ရှိအားလုံး၏ ဘေးကင်းမှုကို တောင်းခဲ့သည်။

တောင်းဆိုချက်ကို အပြည့်အဝ လက်ခံရာတွင် မင်းကြီးသည် ကစားကွင်းကို ဖျက်သိမ်းပြီး ထိုအတွင်း စုရုံးထားသော သမင်တိုင်းကို လွတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် နန္ဒိယ မိမိကိုယ်တိုင် တောင်းခဲ့သည်ထက် ပို၍ဝေးကွာသော တောသား တိရစ္ဆာန်များအပေါ် မိမိ၏ ကာကွယ်မှုကို ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ သမင်တစ်ကောင်၏ ကျေးဇူးတရားနှင့် မိဘကို ကြင်နာသော ဂုဏ်သည် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ တိရစ္ဆာန်ဘေးကင်းရေးဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ကောသလမင်းကြီးကို အာနန္ဒာနှင့်၊ မိဘ၏စကားစုကို ဆောင်ခဲ့သော ဗြာဟ္မဏကို သာရိပုတ္တရာနှင့် ဆက်စပ်ပြသခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ရဟန်းတစ်ပါးကို မိဘအတွက် နေ့စဉ်ဝတ်ပြုမှုမှ ရပ်စဲစေခဲ့သည့် သစ္စာရှိမှုတူညီသော စိတ်ဓာတ်သည်၊ ယခင်ဘဝ၌ သမင်တစ်ကောင်ကို မိမိ၏ ဧကန်ဘေးလွတ်ရာထက် ကျေးဇူးတရား၏ ကြွေးမြီးကို ရွေးချယ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်က ထိုရွေးချယ်မှုနှစ်ခုစလုံးသည် အပြစ်တင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တူညီသော ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ထိုက်သင့်ကြောင်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။