သံကိစ္စဇာတ်

ဇီဝက၏ သရက်ဥယျာဉ်တွင် ဘုရားရှင်က အဇာတသတ်မင်းအကြောင်း ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ပါဠိကျမ်းရှိ ဇာတ်အမှတ် ၅၃၀ က ဤဇာတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဤပြန်ပြောချက်သည် ထိုစာသားကို လိုက်နာသည်။ ဒေဝဒတ်၏ တွန်းအားဖြင့် အဇာတသတ်သည် မိမိ၏ ဖခင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ မကြာမီ ဒေဝဒတ်သည် ဘုရားရှင်ထံ ခွင့်လွှတ်တောင်းရန် သွားရာ ဇေတဝန်ကျောင်းတံခါးဝတွင် မြေကြီးက မျိုချလိုက်သည်။ မင်းသည် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ ထိုကံကြမ္မာသည် သူ့အပေါ်တွင်လည်း ကျရောက်မည်ဟူသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖမ်းမိခဲ့သည်။ အိပ်ပျော်ခြင်းပင် သူ့အတွက် အေးချမ်းမှု မပေးနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကြောက်စရာ အိပ်မက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် မင်းဘွဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွင် ပျော်ရွှင်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ကတ္တိကပွဲတော် ဖြစ်သော ဆောင်းဦး လပြည့်ညတစ်ညတွင် မင်းသည် မှူးမတ်များအကြား ထိုင်နေရင်း၊ မိမိ၏ ဖခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးသည် မိမိထက် ပိုမို ကြီးမားခဲ့သည်ဟု အတွေးကို ရောက်ခဲ့သည်။ ကိုယ်ပူလာသည်၊ ဖျားနာလာသည်။ ဘုရားရှင်မှလွဲ၍ သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဘယ်သူမျှ ဖယ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိခဲ့ပြီး၊ ဆရာဝန် ဇီဝကသာ သူ့ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း သိခဲ့သည်။ ညသည် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း အော်ဟစ်ပြောပြီး ဆရာတစ်ပါးကို ကန်တော့ရန် အကြံပြုသည်။ အခြားဆရာများ၏ တပည့်များ ပြောဆိုပြီးနောက် ဇီဝကကို မေးမြန်းရာ ဇီဝကက ဘုရားရှင်ကို ချီးမွမ်းသည်။ မင်းက ဆင်များ ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးပြီး ဥယျာဉ်သို့ သွားခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်က ကြင်နာစွာ ကြိုဆိုတော်မူပြီး တရား ဟောကြားတော်မူသည်။ နောက်ဆုံး မင်းက မိမိကိုယ်ကို တပည့်အဖြစ် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ မင်းသည် ဆွမ်းလှူ၊ သီလကို စောင့်ထိန်း၊ ဘုရားရှင်၏ နူးညံ့သော တရားကို နားထောင်ခဲ့သည်။ ကျင့်ဝတ်ကောင်းရှိသော မိတ်ဆွေ၏ အဖော်ဖြင့် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှု သက်သာလာပြီး စိတ်ငြိမ်မှု ပြန်ရှိလာသည်။ ကျောင်း၏ အစည်းအဝေးခန်းမဖြစ်သော သစ္စာမြင်ခန်းမတွင် ရဟန်းတော်များက ထိုပြောင်းလဲမှုကို အံ့ဩကြသည်။ ဘုရားရှင်က ၎င်းတို့ ဆွေးနွေးနေသည်ကို မေးမြန်းပြီး ကြားရသောအခါ ယခုတင်မကဘဲ ရှေးကာလကတည်းက ဤလူသည် ကိုယ်တော်ထံမှ နှစ်သိမ့်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အတိတ်ကာလ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုကို ပြောပြတော်မူသည်။

ဗြဟ္မဒတ်မင်း လက်ထက် ဗာရာဏသီတွင် မင်း၏ သားတော်သည် ဗြဟ္မဒတ်အမည်ဖြင့် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗောဓိသတ်သည် မင်းပုဏ္ဏား၏ အိမ်တွင် ပဋိသန္ဓိယူခဲ့ပြီး သင်္ကိစ္စ ငယ်ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ကလေးနှစ်ဦးသည် နန်းတော်တွင် အတူ ကြီးပြင်းလာပြီး ကြီးမားသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အရွယ်ရောက်သောအခါ တက္ကသီလာ၌ သင်ယူပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာကြသည်။ မင်းက သားတော်ကို ဒုတိယမင်း အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး၊ သင်္ကိစ္စက သူနှင့်အတူ နေခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် အဘိုးကြီးမင်းသည် ဥယျာဉ်သို့ သွားနေစဉ် ဒုတိယမင်းသည် ဖခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို ကြည့်ပြီး ၎င်းကိုလိုချင်ခဲ့သည်။ ဖခင် သေဆုံးသည်အထိ စောင့်နေလျှင် သူ အိုမင်းသွားမည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ သူ၏ မိတ်ဆွေထံ အင်အားဖြင့် ထီးနန်းကို သိမ်းယူရန် ရည်ရွယ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ သင်္ကိစ္စက ငြင်းဆန်သည်။ ဖခင်ကို ထိခိုက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော အမှုဖြစ်ပြီး ဤလမ်းသည် ငရဲသို့ ဦးတည်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ဒုတိယမင်းက သုံးကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မိတ်ဆွေက သုံးကြိမ်လုံး ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒုတိယမင်းက အမှုထမ်းများထံ လှည့်ပြီး ၎င်းတို့သည် အစီအစဉ်ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။

သင်္ကိစ္စသည် ကြံစည်မှုကို ကြားသိပြီး ထိုသူများနှင့် အဖော်မပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မိဘများကို နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင်းပင် မပြုဘဲ ဘေးတံခါးမှ ထွက်ခွာ၍ ဟိမဝန္တာသို့ ဝင်သွားသည်။ ထိုနေရာ၌ ရဟန်းဖြစ်၍ အမြစ်နှင့် တောသစ်သီးများဖြင့် အသက်မွေးကာ နက်ရှိုင်းသော ဈာန်အဆင့်များကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အကြောင်းကို ကြားသိသော အမျိုးကောင်းသား လူငယ်များစွာ အိမ်ကို စွန့်ခွာပြီး သူ့ထံတွင် ရဟန်းဝင်ခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယမင်းကမူ သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ပြီး ထီးနန်းကို သိမ်းယူခဲ့သော်လည်း၊ ထိုထီးနန်း၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ အနည်းငယ်သာ ကြာခဲ့သည်။

မကြာမီ ဘုရင်သစ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု ကျရောက်လာပြီး ငြိမ်သက်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ မိတ်ဆွေကို အမှတ်ရပြီး သင်္ကိစ္စ ရှိခဲ့လျှင် ထိုသူက ရပ်တားခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ယခု ဤကြောက်ရွံ့မှုမှ ကယ်တင်နိုင်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ ဘုရင်မယ်တော်နှင့် နန်းတွင်းအရာရှိများ အားလုံးရှေ့တွင် သင်္ကိစ္စကို ချီးမွမ်းခဲ့ပြီး ၎င်းသည် မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်သည်ကို သိလိုကြောင်း ဆန္ဒပြုခဲ့သည်။ ဟိမဝန္တာတောင်တွင် ငါးဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ဗောဓိသတ်က “မင်းက ငါ့ကို သတိရနေသည်။ ငါသွား၍ တရားကို သင်ပြပြီး သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးရမည်” ဟု တွေးခဲ့သည်။ ရဟန်းငါးရာနှင့်အတူ လေထဲမှ ခရီးသွားခဲ့ပြီး ဒယာပဿဟုခေါ်သော ဘုရင့်ဥယျာဉ်တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဥယျာဉ်စောင့်သူက ရဟန်းကို မှတ်မိပြီး ဘုရင်အား ပြေးပြောသည်။ ဘုရင်သည် မင်းအာဏာ၏ သင်္ကေတ ငါးမျိုးဖြစ်သော သရဖူနှင့် အခြားနန်းတော်အဆင်ပြင်များကို ဖယ်ထားပြီး၊ ခြေကျင်ဖြင့် သွားရောက်ကာ မိတ်ဆွေကို နှုတ်ဆက်ပြီး ရှေးရက်များကို သတိရခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကောင်းမှု ပြုသူများ ဘယ်နေရာတွင် ဖြစ်ဖွားရသနည်းဟု မေးပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဓမ္မမှ လွဲချော်ခဲ့ကြောင်း ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့သည်။ သင်္ကိစ္စက နူးညံ့သော ဥပမာဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ လမ်းပျောက်နေသော ခရီးသွားအား မှန်ကန်သော လမ်းကို ညွှန်ပြပြီး သူက လိုက်နာပါက ဆူးများ မတွေ့ရဘဲ၊ မကောင်းမှု ပြုသူကို ပြန်ဖြောင့်ပေးပြီး သူက လိုက်နာပါက သူ၏ ဝမ်းနည်းမှုမှ လွတ်မြောက်သည်ဟု ဆိုသည်။

ရဟန်းက မှန်ကန်မှုသည် အဓိကလမ်းနှင့် တူပြီး မမှန်ကန်မှုသည် ဘေးလမ်းနှင့် တူသည်ဟု ဆိုသည်။ မှန်ကန်မှုသည် နတ်ပြည်သို့ ဦးတည်ပြီး မမှန်ကန်မှုသည် ငရဲသို့ ဦးတည်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဗုဒ္ဓဝါဒ ကမ္ဘာဗေဒ၏ ငရဲကြီး ရှစ်ခုကို ရေးချသည်၊ ရိုးရာအရ ဒုက္ခ၏ နာမည်ရှိ နယ်ပယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သဉ္ဇီဝမှ တပန နှင့် ပတပန အထိ ဖော်ပြပြီး ပို၍ ငယ်သော အခြားငရဲများကိုလည်း ပြောဆိုသည်။ ၎င်း၏ စကားများကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်ရန် အသုံးမပြုဘဲ၊ သူတစ်ပါး ဆင်းရဲသူများကို ညှဉ်းဆဲသူ၊ အသက်ကို သတ်ဖြတ်သူ၊ သို့မဟုတ် ပေါ့ဆစွာ နေထိုင်သူတို့အတွက် သတိပေးချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် ရဟန်းတော်များကို ညှဉ်းဆဲခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ရှေးဟောင်း ဘုရင်များကိုလည်း ညွှန်ပြသည်။ ထို့နောက် မြေကြီးကို ဖွင့်၍ ဗြဟ္မာ၊ ဒေဝများနှင့် ဣန္ဒရတို့ ကောင်းမှု၏ အသီးရင့်ကို ခံစားနေသော နတ်ပြည်ကို ပြသခဲ့သည်။ မင်းကို တရားဖြင့် အုပ်ချုပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ဘုရင်သည် ရဟန်း၏ တရားကို နားထောင်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ခဏတာ နေပြီးနောက် ဗောဓိသတ်သည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်က ဇာတ်ကို အဆုံးသတ်ပြီး “ယခုတင်မက၊ ရှေးကာလကတည်းက သူသည် ငါ့ကြောင့် နှစ်သိမ့်ခြင်းကို ရခဲ့သည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားရှင်က ဘဝများကို သတ်မှတ်တော်မူသည်။ အဇာတသတ်သည် ဘုရင်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားရှင်၏ တပည့်များသည် ရဟန်းအစုအဝေး ဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်သည် ရဟန်း သင်္ကိစ္စ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤဇာတ်ကို ငရဲဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကြောင့် မကြာခဏ မှတ်မိကြသော်လည်း ၎င်း၏ နှလုံးသားသည် မိတ်ဖွဲ့မှု ဖြစ်သည်။ သင်္ကိစ္စက မိတ်ဆွေ၏ မမှန်ကန်သော အလုပ်ကို ကူညီရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး သုံးကြိမ်လုံး ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ မိတ်ဆွေ နောက်ဆုံး ဒုက္ခရောက်သောအခါ “ကျွန်ုပ် ပြောခဲ့သည်မဟုတ်လား” ဟု မဆိုခဲ့ပေ။ နှစ်သိမ့်မှုပေးရန် အကွာအဝေး ကြီးမားစွာ ခရီးသွားခဲ့သည်။ ဤတရားသည် ကြိုးပမ်းသော ဒါယကာအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိသော သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ နောင်တသည် ကောင်းမွန်သော ဘဝ၏ အစ ဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ ကောင်းသော မိတ်ဆွေသည် လမ်းကွေ့ပြန်သည့် နေရာကို လူတစ်ဦးအား ပြနိုင်သည်။