သောဏကဇာတ်

ပါဠိကျမ်းရှိ ဇာတက အမှတ် ၅၂၉ တွင် မဂဓနိုင်ငံ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့မှ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းစွာ ထင်ရှားသော ဘုရင် အရိန္ဒမ၏ အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုဘဝ၌ ဗောဓိသတ်ဖြစ်သော အရိန္ဒမသည် ထိုခေတ်၏ ကျော်ကြားသော ပညာရပ်ဌာန တက္ကသီလာ၌ သင်ယူနေစဉ် သောနက အမည်ရှိသော ထူးချွန်သည့် ကျောင်းဖော်တစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ခွဲခွာမည့်အချိန်၌ နှစ်ဦးစလုံးက မည်သူက ဦးစွာ ကံကောင်းမှုကို ရရှိသည်ဖြစ်စေ အခြားတစ်ဦးကိုပါ အတူ ထောင်မတင်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြသည်။

အရိန္ဒမသည် မဂဓ၏ ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းရန် အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး ခြောက်သောင်းခန့် ရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့် နိုင်ငံတွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မရှိသော စစ်တပ်ဖြင့် ဝန်းရံခဲ့သည်။ လူငယ်နှစ်ဦးက ဝေမျှရန် ကတိပြုခဲ့သော ကံကောင်းမှု ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သောနကသည် ကိုယ်ပိုင် ပြည်ထောင်စိုးရာ ပန်းတိုင်ကို မလိုလားဘဲ၊ ဘဝ၏ ဆန္ဒတိုင်းတွင် မြင်ရသော မတည်မြဲမှုကို ငြီးငွေ့လာခဲ့သည်။ တောင်တွင် ဆုတ်ခွာပြီး အရာရာ စည်းစိမ်ကို နောက်ဆုံးတစ်ခုအထိ စွန့်လွှတ်ကာ အနိစ္စကို တည်ငြိမ်စွာ ဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့် ကျန်ရှိသော ညစ်ညမ်းမှု၊ လောဘ၊ ဒေါသ နှင့် မောဟ၏ အရာအားလုံးကို မီးရှို့ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပြည့်စုံစွာ နိုးထနိုင်သော်လည်း အခြားသူများကို ဆက်လက် မသွန်သင်သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဟိမဝန္တာ ဝေးလံရာ နန္ဒမူလ တောင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော တည်ငြိမ်မှုဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။

လေးဆယ်နှစ် လွန်ခဲ့ပြီးနောက် အရွယ်ရင့်ပြီး အင်ပါယာ၏ မဆုံးနိုင်သော တောင်းဆိုမှုများဖြင့် ဝန်ပိနေသော ဘုရင်အရိန္ဒမသည် ဘဝင်ကျကာ ဟောင်းနွမ်းသော သူငယ်ချင်းကို အချိန်ကြာလေ ပိုမိုပြင်းထန်လာသော လွမ်းဆွတ်မှုဖြင့် အမှတ်ရခဲ့သည်။ သောနကကို ဦးဆောင်ပို့ဆောင်နိုင်သူအား ရွှေ တစ်ထောင် ချီးမြှင့်မည်ဟု ဖော်ပြသော သီချင်းကို စီကာ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်း စျေးကွက်တိုင်းတွင် သီဆိုရန် နန်းတော်သီချင်းဆိုများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ဘုရင်၏ ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အသင့်အတင့်ဖြစ်မှုသည် နောက်ဆုံး အရင့်ကျက်လာပြီဟု သိမြင်သောအခါ သောနကသည် ၎င်း၏ သိမြင်မှုကြောင့် ရရှိသော စွမ်းအားဖြင့် ရာဇဂြိုဟ် နန်းတော်ဥယျာဉ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ပန်းပွင့်နေသော သရက်ပင်အောက်ရှိ ပြားချပ်သော ကျောက်ခဲပေါ်တွင် ဝင်းပသော တည်ငြိမ်မှုဖြင့် ထိုင်နေပြီး ရှာတွေ့ခံရမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

တောရိပ်တွင် ရှိသော ဝင်းပသော ရသေ့တစ်ပါး ပေါ်လာသည်ဆိုသော သတင်းသည် ဘုရင်ထံ ရောက်လာသည်။ အရိန္ဒမ ရောက်ရှိပြီး သူ၏ ပညာဆိုင်ရာ သူငယ်ချင်းကို မှတ်မိသောအခါ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ငိုကြွေးကာ ဖက်ရှိုးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မဂဓနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်ထက်ဝက်နှင့် ထိုကမ်းလှမ်းချက်က ဆိုလိုသော နန်းတော်နှင့် ဘဏ္ဍာဗိုက် အားလုံးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သောနကက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးပြခြင်းဖြင့်သာ ပြန်ဖြေသည်။ ဘုရင်က ထပ်မံ တောင်းဆိုသောအခါ သရဖူ သို့မဟုတ် ဘဏ္ဍာတော်နှင့် မဆိုင်သော အမှန်တရားကို ကဗျာဖြင့် ပြောကြားသည်။ အိမ်နှင့် ပစ္စည်းကို စွန့်လွှတ်ပြီးသူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းသို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဆောင်ထားခြင်း မရှိပေ။ အသားကို နှုတ်ဖြင့် ကိုင်ထားသော ငှက်ကို အနီးရှိ လင်းယုန်အားလုံးက ဝိုင်းတိုက်ခိုက်သော်လည်း ထိုငှက်သည် ထိုအသားကို လွှတ်ချလိုက်သည်နှင့် ဘယ်သူ့မှ မထိခိုက်ဘဲ အဖွင့်ကောင်းကင်သို့ လွတ်လပ်စွာ တက်သွားနိုင်သည်။

အချုပ်အခြာအာဏာသည် ထိုအသားကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး ကိုင်ဆောင်သူ၏ ထံသို့ သားရဲ သတ္တဝါများကို ဆွဲဆောင်သည်ဟု သောနကက ဘုရင်အား ပြောကြားသည်။ ရဟန်းဝင်ခြင်းသည် ငှက်က ကိုင်ထားခဲ့သော အရာကို လွှတ်ချပြီးမှ တွေ့ရသော အဖွင့်ကောင်းကင်ဖြစ်သည်။

သူငယ်ချင်း၏ ဆွဲဆောင်မှု မရှိဘဲ လွယ်ကူစွာ ကိုင်ဆောင်သော ဝင်းပသော ငြိမ်သက်မှုကြောင့် အရိန္ဒမသည် မိမိ၏ ကျယ်ပြန့်သော နိုင်ငံ အပိုင်ရှင်ဆိုင်မှုကို တကယ်တော့ ဝန်ဖြစ်ကြောင်း မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရင့်ရထားကို ရှိနေသည့်နေရာ၌ ထားခဲ့ပြီး သားတော်ကို ၎င်း၏နေရာတွင် ပလ္လင်ပေါ် ထားခဲ့သည်။ ဆံပင်ရိတ်ကာ ဝါရောင် ရဟန်းဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီး သောနက လျှောက်ပြီးသွားပြီးဖြစ်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အရိန္ဒမသည် ဟိမဝန္တာသို့ ခရီးထွက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော တစ်ပါးတည်း ဘာဝနာဖြင့် သူငယ်ချင်းက ဆယ်စုနှစ်များစွာ ရှာတွေ့ထားသော နားလည်မှုကို တူညီစွာ ရရှိခဲ့သည်။ သောနက၏ ကံကောင်းမှုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဖမ်းဆုပ်ရမည့် ကံကောင်းမှုသည် ပလ္လင်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံး နားလည်သွားသောကြောင့် ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။

တက္ကသီလာတွင် လူငယ်ကျောင်းသား နှစ်ဦး ချုပ်ဆိုခဲ့သော ကတိသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းသိမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုအချိန်က ၎င်းတို့ မျှော်မှန်းခဲ့သည့် ပုံစံ မဟုတ်ပေ။ အရိန္ဒမသည် သူငယ်ချင်းကို မိမိ၏ ကံကောင်းမှုနှင့်အတူ အမှန်တကယ် ထောင်မတင်ခဲ့ပြီး သောနကသည်လည်း ပြန်လည် ကျေးဇူးဆပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး ၎င်းတို့ အကြား လွှဲပြောင်းခဲ့သော ကံကောင်းမှုမှာ ရဟန်းဝင်ခြင်း ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး သရဖူ၊ ရွှေသီချင်း နှင့် လေးဆယ်နှစ်ကြာ ရှာဖွေခြင်းတို့ တစ်ခုတည်းဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်သော အမွေ တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်။