ဝိဃာသဇာတ်

ပါဠိပိဋကတ်၏ ဇာတက အမှတ် ၃၉၃ ကို မြတ်စွာဘုရားက ပသာဒကမ္ပန သုတ်တွင် ဖော်ပြထားသော၊ ဤဇာတ်လမ်း၏ ရသေ့ခုနစ်ဦးနှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော ရဟန်းများအကြောင်း ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုရဟန်းများ၏ အပြုအမူသည် မည်သည့်အရာနှင့် ဆင်တူသည်ကို ပြသရန် မြတ်စွာဘုရားသည် ရှေးဘဝတစ်ခုကို ပြန်လည် ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုဘဝတွင် ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးသည် စစ်မှန်သော စွန့်ထွက်ခြင်းကို ပိုမိုလွယ်ကူသော အပျော်အပါး တစ်မျိုးနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်က ကာသီပြည်၊ ဗာရာဏသီ ဒေသရှိ ရွာတစ်ရွာမှ ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးသည် အတူတကွ လောကီဘဝကို စွန့်ခွာပြီး မေဇ္ဇာရဏ္ဏ တောအုပ်တွင် ရဟန်းဘဝ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အိမ်၊ မိသားစုနှင့် ပစ္စည်းများကို စွန့်ခွာပြီး ကျင့်စဉ်ပြင်းထန်မှုနှင့် တရားထိုင်ခြင်း လမ်းကြောင်းကို ဘေးတွင်ကပ်လျက် အတူ လိုက်နာခဲ့ကြသည်။

စတင်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် မကျင့်ဘဲ၊ ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အမျိုးမျိုးသော အပန်းဖြေမှုများသို့ ကိုယ်ကို အပ်နှံလာကြသည်။ တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ဆင်ခြင်ခြင်းမှ ဝေးကွာကာ တောအုပ်ထဲတွင် နေ့ရက်များကို ပိုမို လွယ်ကူပြီး ပျော်ရွှင်စရာ နည်းလမ်းများဖြင့် ဖြတ်သန်းကြသည်။

ဘုရားလောင်းဖြစ်သော နတ်မင်း သက္က သည် ကြက်ညွန့်တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ယူကာ ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦး၏ ရဟန်းကျောင်းသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရဟန်းများ၏ စွန့်ထွက်ခြင်းအတွက် အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်နေကြောင်း ပြောဆိုသော်လည်း တကယ်တမ်း နေ့ရက်များကို မည်သို့ ဖြုန်းတီးနေကြသည်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ပထမ အလည်အပတ်တွင် ကြက်ညွန့်က ရဟန်းဘဝကို နွေးနွေးထွေးထွေး ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လူ့ဘဝ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်သော စွမ်းအားအကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးသည် မိမိတို့ ရွေးချယ်ထားသော လမ်းကြောင်းကို ဤမျှ မြင့်မြတ်စွာ ပြောဆိုသည်ကို ကြားရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကာ၊ ကြက်ညွန့်၏ စကားဖြင့် မိမိတို့ ရွေးချယ်မှု အတည်ပြုခံရသည်ဟု ခံစားရသည်။

ချီးမွမ်းစကားကို ၎င်းတို့ စစ်မှန်စွာ တုံ့ပြန်ပုံကို မြင်ပြီးနောက် ကြက်ညွန့်သည် ပြန်လာပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့ ထင်မြင်နေသည့် အရာထက် ၎င်းတို့၏ နေ့ရက်များ အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ရိုးရိုးသားသား ပြောခဲ့သည်။ အလုပ်ထုတ်လုပ်မှု မပြုဘဲ၊ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ် မကျင့်ဘဲ၊ အခြားသူများ ပေးသော လှူဒါန်းမှုဖြင့် အသက်မွေးနေကြသူများကို အကြွင်းအကျန် စားသူ ဖြစ်ခြင်းမှတစ်ပါး ဘာမျှ မခေါ်ထိုက်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော ရသေ့များ မဟုတ်ဘဲ အမှိုက်ကို စားသော သူများသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။

ကြက်ညွန့်က လှူဒါန်းသူတစ်ဦးသည် ကုသိုလ်ရရှိရန်နှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ နီးကပ်ရန် ရိုးသားသော လုပ်အားဖြင့် ရှာဖွေရသော အစားအစာကို ပူဇော်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထိုလှူဒါန်းမှုသည် အစာတစ်မျိုးတည်းဖြင့် မပြီးနိုင်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခက်ခဲသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေသူကို ထောက်ပံ့ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ပညာကို မလိုက်လံဘဲ မိမိ၏ ကိလေသာများကို မီးလောင်စေခြင်း မရှိဘဲ ထိုပူဇော်ခံကို စားသုံးသူသည် ဝမ်းဗိုက်ပြည့်ရုံမှတစ်ပါး ဘာမျှ မရရှိပေ။ မထိုက်တန်သော အရာကို ယူစားခဲ့သည့် အကြွေးသည် သူ့အပေါ်တွင် ဆက်လက် များပြားလာသည်။

ကြက်ညွန့်၏ ထိုးထွင်းသော ရိုးသားမှုသည် ရှေ့က ချီးမွမ်းစကားထက် ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးကို ပိုမို ထိုးနှက်သည်။ ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ် ဘဝတွင် ကိုယ်တိုင် ငြင်းဆိုနိုင်တော့သော အချက်ကို အမည်တပ်ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိမြင်လာသောအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်ကာ၊ ၎င်းတို့ ရောက်သွားသော လွယ်ကူသည့် လမ်းသည် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းမဟုတ်ကြောင်း နားလည်လာကြသည်။

ကြားသိရသော အမှန်တရားကြောင့် ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးသည် တရားထိုင်ခြင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ အစားထိုးခဲ့သော အပန်းဖြေမှုများကို စွန့်ခွာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ စတင်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် ကျင့်စဉ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိကာ၊ ရိုးရှင်းစွာ ကျင့်ကြံနေသည် ထင်ရုံသာမက အမှန်တကယ် ရှင်သန်ရမည့် ဆင်ခြင်တရား ဘဝကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကတိပြုခဲ့ကြသည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ပသာဒကမ္ပန သုတ်မှ ရဟန်းများကို ဤရှေးဟောင်း ဇာတ်လမ်းမှ ရသေ့ခုနစ်ဦးနှင့် ဆက်စပ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ စစ်မှန်သော ကျင့်စဉ်မှ သက်တောင့်သက်သာ နေ့စဉ်ဘဝသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ယိုစီးသွားခြင်းကို ရိုးသားသော ဧည့်သည်တစ်ဦးက ရှင်းလင်းစွာ ထောက်ပြလိုက်ရာ၊ ဤကျင့်စဉ် ပျက်ယွင်းမှုသည် ယခုလည်း ရှေးကာလ ဤတောအုပ်ထဲရှိ ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးအတွက်ကဲ့သို့ပင် ပြုပြင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ညီအစ်ကို ခုနစ်ဦးထံ နောက်ဆုံး ရောက်ရှိသွားသည်မှာ တရားဒေသနာ ရှည်ရှည် မဟုတ်ဘဲ၊ အကြွင်းအကျန် စားသူ ဟူသော နာမည်တစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပထမ ချီးမွမ်းစကားဖြင့် ယုံကြည်မှု ရရှိခဲ့သော သူက ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် ကြားရန် လိုသည်ကို ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီးမွမ်းစကားသာ ပြောသော ဧည့်သည်သည် ဘာမျှ မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။ ဆုံးမစကားသာ ပြောသော ဧည့်သည်သည် တစ်ခါမျှ နားမထောင်ခံရနိုင်ခဲ့ပေ။ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ပြီးမှ အမှန်တရားကို ပြောပြခဲ့သော ကြက်ညွန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်သာ၊ သက်တောင့်သက်သာ လူခုနစ်ယောက်သည် မိမိတို့ လိုက်ကျင့်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော လမ်းမှ အလွန် ဝေးကွာနေကြောင်း ရိပ်မိနိုင်ခဲ့ကြသည်။