ယုဝဉ္စယ ဇာတက

ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် ရဟန်းများက မြတ်စွာဘုရား၏ နန်းတော်ကို စွန့်ခွာသော ကြီးမြတ်သည့် စွန့်ထွက်မှုအကြောင်း အံ့ဩစွာ ပြောဆိုကြသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုသည်မှာ နန်းထိုင်ကို ပထမဆုံး စွန့်ခွာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြပြီး ထိုကိစ္စကို သက်သေပြရန် ကာလကြာမြင့်ခဲ့သော ရှေးခေတ်ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြတော်မူသည်။

ထိုရှေးခေတ်တွင် သဗ္ဗဒတ္တမင်းသည် ကာသီနိုင်ငံ၊ ရမ္မမြို့ကို အုပ်စိုးခဲ့ပြီး၊ သား တစ်ထောင်ရှိသော ၎င်း၏ အကြားမှ အကြီးဆုံး ယုဝဉ္စယကို ဒုတိယမင်းအဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ထိုရာထူး၏ မင်းဝင်ခွင့်အရပ်ရပ်ကို ပေးခဲ့သည်။ ယုဝဉ္စယသည် ဖခင်၏ ကြီးမားသော နန်းတော်အိမ်ထောင်စုက ပေးနိုင်သော ချမ်းသာမှု အားလုံးအကြားတွင် ကြီးပြင်းလာပြီး၊ ညီအစ်ကို အများအပြားမှ လေးစားခြင်းနှင့် ချစ်ခင်ခြင်းကို ခံရသည်။

တစ်နေ့ နံနက်တွင် ယုဝဉ္စယသည် ဥယျာဉ်သို့ မြင်းစီး၍ သွားရာ မြက်၊ အရွက်များနှင့် ပင့်ကူမျှင်များ ပေါ်တွင် ကျဆင်းသော နှင်းစက်များကို မြင်ရသည်။ နံနက်အလင်းရောင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ပုလဲများကဲ့သို့ တောက်ပနေကြသည်။ ထွက်ခွာစဉ် ၎င်းတို့၏ လှပမှုကို အံ့ဩခဲ့သော်လည်း၊ ထိုညနေ ပြန်ရောက်သောအခါ နေထွက်လာသော အပူကြောင့် နှင်းစက်တစ်ခုမျှ မကျန်တော့ဘဲ၊ နာရီအနည်းငယ်အကြာက တောက်ပခဲ့သော အရာ၏ ခြေရာ တစ်စုံတစ်ရာ မကျန်ခဲ့ပေ။

မြင်ခဲ့သည်များကို ဆင်ခြင်ရာတွင် ယုဝဉ္စယသည် ရုတ်တရက် အပြည့်အဝ ဉာဏ်ရလိုက်သည်။ မိမိ၏ လူငယ်ဘဝ၊ အလှ၊ ချမ်းသာမှု၊ ဆွေမျိုးများ နှင့် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပင်လျှင် ထိုနှင်းစက်များနှင့် တူညီကြောင်း၊ အိုခြင်း၊ နာမကျန်းခြင်းနှင့် သေခြင်း၏ မရပ်မနား အင်အားများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်ရန် ကြိုတင်ဖြစ်ပြီး၊ ပေါင်းစပ်ထားသော မည်သည့်အရာမျှ ရှည်ကြာ မတည်နိုင်ကြောင်း နားလည်သည်။ ထိုအတူ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သော ပျော်ရွှင်မှုများတွင် ဘာကြောင့် ဆက်ညှပ်နေရမည်နည်းဟု မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်သည်။

ယုဝဉ္စယသည် ဖခင်ထံ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကာ နိုင်ငံကို လုံးဝ စွန့်ခွာပြီး ဟိမဝန္တာတောင်များတွင် ရဟန်းဘဝ ဖြစ်ချင်ကြောင်း ကြေညာသည်။ မင်းနှင့် မိဖုရား နှစ်ပါးစလုံး ငိုကြွေးပြီး နေခဲ့ရန် တောင်းပန်ကြကာ၊ အကန့်အသတ်မရှိသော အုပ်ချုပ်ခွင့်၊ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သော ဥစ္စာနှင့် နိုင်ငံ၏ ပေးနိုင်သော အပျော်အပါး အားလုံးကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုကြသည်။ ယုဝဉ္စယက နန်းတော်အုပ်ချုပ်မှုနှင့် မင်းဝင်ဂုဏ်တန်ခိုးသည်ပင် မိမိ ကြည့်ရှုခဲ့သော နှင်းစက်ကဲ့သို့ ခဏတာ အရိပ်သာ ဖြစ်ကြောင်း နူးညံ့စွာ ဖြေကြားခဲ့သည်။

တစ်ထောင်ရှိ မင်းသားငယ်များ အကြားတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ယုဓိဋ္ဌိလသည် ညီအစ်ကို၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်ပြီး၊ မိဘထံ ထိုနန်းတော်ဘဝကို စွန့်ခွာရန် အလားတူ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခဲ့သည်။ သားနှစ်ယောက်စလုံးကို ဖျောင်းဖျ၍ မရကြောင်း မြင်ရသောအခါ၊ မင်းနှင့် မိဖုရားက နောက်ဆုံး သဘောတူခဲ့ကြပြီး၊ နန်းတော်တစ်ခုလုံးက ၎င်းတို့ ရွေးချယ်ခဲ့သော စွန့်လွှတ်မှုအပေါ် ကြီးစွာ လေးစားမှုဖြင့် မင်းသားနှစ်ပါး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရှုကြသည်။

ယုဝဉ္စယနှင့် ယုဓိဋ္ဌိလ တို့သည် အတူတကွ ဟိမဝန္တာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ခရီးထွက်ကာ ရဟန်းဝတ်ဆင်ပြီး၊ စတုရဟ္မဝိဟာရ (မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာနှင့် ဥပေက္ခာ) တို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပွားများကာ နက်ရှိုင်းသော စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုငြိမ်းချမ်းမှုဖြင့် ဘဝကုန်အထိ ရှင်သန်ပြီး ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့ ဖြစ်ကြောင်း ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဗြဟ္မာ့ဘုံသည် ထိုကဲ့သို့ တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် ရောက်ရှိသော မြင့်မားသော နတ်ပြည် ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ယုဝဉ္စယ သည် ကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း၊ အာနန္ဒာ သည် ယုဓိဋ္ဌိလ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုခေတ်က ငိုကြွေးနေသော မင်းနှင့် မိဖုရားသည် ယခုဘဝ၏ ကိုယ်တော် မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြကာ ဒေသနာကို နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။ ပါဠိပိဋကတ်၏ ဇာတက အမှတ် ၄၆၀ တွင် ဤဇာတ်လမ်းကို ဤဖော်ပြချက်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

နှင်းစက်သည် သဘာဝအလျောက် တစ်စုံတစ်ဦးကို သင်ကြားရန် သင့်လျော်သည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ညအချိန်တွင် စုဝေးပြီး နံနက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ရေသာ ဖြစ်သည်။ ယုဝဉ္စယအတွက် ၎င်းကို ထိရောက်သော ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းမှာ အသေးငယ်ဆုံးဖြစ်ခြင်းနှင့် ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း အပြည့်အဝ ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏ ပျောက်ကွယ်မှုကို ငြင်းဆိုရန်၊ အငြင်းပွားရန် သို့မဟုတ် ရှင်းပြ၍ ဖြေဖျောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယုဝဉ္စယသည် ညီအစ်ကို၏ ထောက်ခံမှုကို စောင့်ဆိုင်းခြင်း မပြုဘဲ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အမြင်ကြောင့် ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ယုဓိဋ္ဌိလ၏ လိုက်ခဲ့ခြင်းသည် နောက်မှ၊ အငြင်းပွားမှုဖြင့် မဟုတ်ဘဲ မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပထမ စွန့်လွှတ်မှုကို ကြည့်ရှုရုံဖြင့် ဒုတိယ စွန့်လွှတ်မှု သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ဖွားလာခြင်းသည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ချက်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ရန် မလိုဘဲ ပျံ့နှံ့တတ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ဇာတ်လမ်းတွင် သဗ္ဗဒတ္တ၏ ကျန်ရှိသော သားကိုးရာ ကိုးဆယ်ရှစ်ဦးသည် ပညာနည်းသူများ ဖြစ်ကြောင်း မဆိုထားပေ။ နှင်းစက်သည် ထိုနေ့မနက်တွင် ယုဝဉ္စယ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကျရောက်ခဲ့ပြီး၊ ညီအစ်ကိုသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ရလဒ်ကို မြင်ရန် နီးကပ်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်းက အဘယ်ကြောင့် များပြားသူများ နေခဲ့ကြသည်ကို မမေးပါ၊ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးအတွက် အခြေအနေနှင့် ယုံကြည်ချက် ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဘာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်ကိုသာ ပြသသည်။