De 108 Divya Desams

In de Sri Vaishnava-traditie is een Divya Desam een tempel die wordt geprezen in de devotionele poëzie van de twaalf Alvars. Deze lofprijzing heet Mangalasasanam. De Alvars zongen in het Tamil, en hun hymnen zijn verzameld in het Nalayira Divya Prabandham, een bundel van vierduizend verzen. De traditie plaatst deze heiligen in de vroege middeleeuwen, ruwweg tussen de 5e en de 8e eeuw n.Chr.

Deze 108 heiligdommen worden geëerd als plaatsen waar Bhagwan Vishnu aanwezig is in de Archavatara, de toegankelijke vorm van het tempelbeeld dat gelovigen kunnen zien en vereren. De Divya Desams worden vaak Bhuloka Vaikuntham genoemd, wat hemel op aarde betekent. Bijna allemaal hebben ze afzonderlijke heiligdommen voor Vishnu en voor Lakshmi.

Honderdvijf Divya Desams bevinden zich in India, één in Nepal, en twee worden geacht buiten het aardse domein te liggen. De aardse heiligdommen zijn verspreid over zes Indiase deelstaten, die in onderstaande tabel zijn gegroepeerd.

De tempels zijn daarnaast gegroepeerd in zes traditionele regio's: Chera Nadu in het westen, Chola Nadu in het midden, Pandya Nadu in het zuiden, Pallava Nadu in het noorden, Vada Nadu in het noorden van India en de hemelse Divya Desams.

De twaalf Alvars zijn Poigai, Bhoothath, Peyalvar, Thirumalisai, Nammalvar, Madhurakavi, Kulasekhara, Periyalvar, Andal, Thondaradippodi, Thiruppaan en Thirumangai. Het woord Alvar betekent iemand die is ondergedompeld in toewijding aan God. Andal, de enige vrouw onder hen, wordt herinnerd om de Tiruppavai, die zij zong in toewijding aan Sri Ranganatha. Zij is verbonden met Srivilliputhur.

Veel Divya Desams kennen een lokaal verhaal. In Thirukkoyilur wordt geloofd dat de eerste drie Alvars verlossing hebben bereikt. In Thirukkoli, nabij Srirangam, werd Thiruppaan Alvar geboren. In Muktinath, in het Gandakidal in Nepal, eren pelgrims de heilige saligrama-stenen.

In Srirangam wordt jaarlijks het Vaikuntha Ekadashi-festival gehouden, gedurende eenentwintig dagen in de Tamil-maand Margazhi, in december en januari, en het trekt een zeer grote menigte gelovigen. In Thirunaraiyur krijgt Lakshmi volgens de lokale traditie voorrang, zodat zij bij feestelijke gelegenheden vooruitgaat en Vishnu haar volgt. Deze gebruiken laten zien hoe elke Divya Desam zijn eigen heilige verhaal bewaart.

De bedevaart naar de Divya Desams is geworteld in Prapatti, de volledige overgave van het zelf aan God:

• •
  Gelovigen reciteren verzen uit het Divya Prabandham voor elk tempelbeeld.
• •
  Sri Ramanujacharya, die in de 11e en 12e eeuw leefde, wordt herinnerd omdat hij de aanbidding, muziek en dienst in Srirangam ordende en de leer voor iedereen opende.
• •
  De weg leert dat God uit grenzeloze liefde voor de gelovigen in zichtbare gestalte bereikbaar wordt, een eigenschap die bekendstaat als Saulabhya.

Het eerste vers van Nammalvars Thiruvaimozhi, Pasuram 1.1.1, is een gebed van herinnering aan de Heer:

Wie is de Ene van ongeëvenaarde voortreffelijkheid? Wie heeft voorkomende wijsheid geschonken? Wie is de Heer van de eeuwig vrijen? O mijn geest, sta op en aanbid het stralende licht dat alle verdriet wegneemt.