వృక్షవల్లి ఆమ్హా సోయరే
ఏకాంతంపై తుకారాం అభంగం
సంత్ తుకారాం రచించిన మరాఠీ అభంగం; చెట్లు, పక్షుల నడుమ ఏకాంతంలోని ఆనందాన్ని వర్ణిస్తుంది; హరికథయే ఏకైక విందుగా ఉంటుంది.
శ్లోకాలు
చెట్లు, తీగలు మనకు బంధువులు; వనచరులు. పక్షులు కూడా ఇంపైన స్వరంతో పిలుస్తున్నాయి.
శ్లోకం 1
ఈ ఆనందంతో ఏకాంతవాసం రుచిస్తుంది. శరీరానికి గుణదోషాలు అంటుకోవు.
శ్లోకం 2
ఆకాశం మండపం, భూమి ఆసనం. అక్కడ మనసు ఆనందించి క్రీడిస్తుంది.
శ్లోకం 3
కంథ, కమండలం శరీరోపచారానికి. గాలి సమయాన్ని తెలియజేస్తుంది.
శ్లోకం 4
హరికథే భోజనం; ఆకుపళ్ళెరాలు విస్తారంగా ఉన్నాయి. రకరకాలుగా చేసి రుచితో సేవిద్దాం.
శ్లోకం 5
తుకా అంటున్నాడు, మనసుతో సంవాదం ఏర్పడుతుంది. మన స్వంత వాదం మనతోనే ఉంటుంది.
శ్లోకం 6
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ప్రతిరోజూ లేదా శుభ తిథులలో (ఏకాదశి, పూర్ణిమ)
బ్రహ్మ ముహూర్తం (ఉదయం 4 - 6) లేదా సంధ్యా సమయం
నెయ్యి దీపం, ధూపం, తాజా పువ్వులు, నైవేద్యం
- మనశ్శాంతి, ఆత్మిక ఉన్నతి, ఇంట్లో అనుకూల శక్తి
నేపథ్యం
ఈ పద్యాలు మరాఠీ భాషలోని అభంగ భక్తి కవిత్వ సంప్రదాయానికి చెందినవి; వీటిని 17వ శతాబ్దపు సాధువు తుకారాం రచించారు; ఆయన మహారాష్ట్ర విస్తృత భక్తి ఉద్యమంలో కేంద్ర వ్యక్తి. అభంగాలు గానం చేయడానికి ఉద్దేశించిన చిన్న, లయబద్ధ కవితలు; తరచుగా నిత్య పూజలో లేదా సమాజ సమావేశాలలో భాగంగా పాడబడతాయి. ఈ ప్రత్యేక సమూహం ప్రకృతిలో ఏకాంతపు ఆనందాన్ని, త్యాగి జీవన సరళతను, హరికథ (దైవ కథలు) వినడంలోని లోతైన తృప్తిని కీర్తిస్తుంది. తుకారాం కవిత్వం దాని ప్రత్యక్షమైన, హృదయపూర్వక భాషకు, రోజువారీ చిత్రాల ద్వారా ఆధ్యాత్మిక సత్యాలను తెలియజేయగల సామర్థ్యానికి ప్రియమైనది. ఈ అభంగం తుకారాం గాథ (ఆయన అభంగాల సంప్రదాయ సంకలనం)లో భద్రపరచబడింది; పండరీపురంలోని విఠలుని వారకరీ భక్తులు దీనిని గానం చేస్తారు.
ఈ పాఠం గురించి
రచయిత: Sant Tukaram · Medieval Warkari Poet-Saint · 17th century, Maharashtra
A householder-saint of the Warkari tradition from Dehu, Maharashtra, who composed thousands of Abhangas (devotional verses) to Vitthal in plain, direct Marathi, often reflecting on his own hardships, doubts, and everyday struggles as a grain merchant.
మీకు తెలుసా?
రచయిత
శ్రీ తుకారాం మహారాజ్ (1608-1650) వారు మహారాష్ట్రకు చెందిన భక్తి పరంపరలో ప్రముఖుడు. తన అభంగాలు (సరళమైన, లయబద్ధమైన గేయాలు) ద్వారా భగవంతుని పట్ల అనన్య భక్తిని, సమాజంలోని అన్ని వర్గాలకు చేరువైన హరినామ స్మరణను ప్రచారం చేశారు.
పద్య సందర్భం
ఇది ఓ అభంగం (ఒక రకమైన భక్తిగేయం) లోని మొదటి ఆరు పాదాలు. తుకారాం వారు సామాన్య జీవితాన్ని, అందులోని ఆనందాన్ని, వైరాగ్యాన్ని చిత్రించారు. చెట్లు, తీగలు, అడవిలో నివసించే ప్రాణులు – వీటన్నిటినీ తమ ఆత్మీయులుగా వర్ణించారు.
ప్రకృతి ప్రేమ
మొదటి పాదంలో 'వృక్ష వల్లీ ఆహ్మాం సోయరీం వనచరే' అంటే చెట్లు, తీగలు, అడవి జంతువులు తన బంధువులని అర్థం. పక్షులు తీయని స్వరంతో పలకరించడాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఇది ప్రకృతితో అనుసంధానమైన ఒక ఆదర్శ సన్యాసి జీవితాన్ని సూచిస్తుంది.
ఆకాశ మండపం
మూడవ పాదం ఆకాశమే తన మండపం (గుడారం)గా, భూమియే తన ఆసనంగా వర్ణించింది. ఈ విధంగా బాహ్య ఆడంబరాలను వదిలి, సహజంగా లభించే చోటే సంతృప్తి చెందడం ఈ భక్తి మార్గం యొక్క లక్షణం.
హరికథా భోజనం
ఐదవ పాదం 'హరికథా భోజన పరవడి విస్తార' – అంటే భగవంతుని కథలే తన భోజనంగా, వాటిని ప్రేమతో స్వీకరించడం. బాహ్య ఆహారాన్ని కాకుండా, ఆధ్యాత్మిక ఆహారం ద్వారా జీవించడం సూచించబడింది.
మనస్సు స్వగతం
చివరి పాదంలో 'తుకా హ్మణే హోయ మనాసీ సంవాద – ఆపులా చి వాద ఆపణాసీ' అంటే తన మనస్సుతోనే సంవాదం కలిగేలా, తనతో తనే వాదించుకోవడం వంటి అంతర్ముఖ స్థితి. ఇది ఏకాంతంలో ఆత్మ చింతన యొక్క ఉన్నత స్థాయిని చూపిస్తుంది.
Vitthal
హిందూ మతం నుండి మరిన్ని
అన్నీ చూడండిసంబంధిత బోధనలు
అదే బోధన, వివిధ సంప్రదాయాలలో ప్రతిధ్వనిస్తుంది