ବୃକ୍ଷବଲ୍ଲୀ ଆମ୍ହା ସୋୟରେ
ଏକାକୀତା ଉପରେ ତୁକାରାମଙ୍କ ଅଭଙ୍ଗ
ସନ୍ତ ତୁକାରାମଙ୍କ ମରାଠୀ ଅଭଙ୍ଗ, ଯାହା ଗଛ ଓ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାକୀତାର ଆନନ୍ଦ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁଥିରେ ହରିକଥା ଏକମାତ୍ର ଭୋଜନ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ବୃକ୍ଷ, ଲତା ଓ ବନଚରମାନେ ଆମର ସମ୍ପର୍କୀୟ; ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଡାକନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଏହି ସୁଖରେ ଏକାନ୍ତବାସ ରୁଚିକର ହୁଏ; ଗୁଣ କିମ୍ବା ଦୋଷ ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଆକାଶ ମଣ୍ଡପ, ପୃଥିବୀ ଆସନ; ସେଠାରେ ମନ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ହୋଇ କ୍ରୀଡା କରେ।
ଶ୍ଲୋକ 3
କନ୍ଥା ଓ କମଣ୍ଡଲୁ ଶରୀରର ଉପଚାର; ପବନ ସମୟ ଜଣାଇଦିଏ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ହରିକଥା ଭୋଜନ, ପରବଡ଼ିର ବିସ୍ତାର; ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କରି ରୁଚି ସହିତ ସେବନ କରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ତୁକା କହନ୍ତି, ମନ ସହିତ ସମ୍ବାଦ ହୁଏ; ନିଜର ବାଦ ନିଜ ସହିତ।
ଶ୍ଲୋକ 6
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ମରାଠୀ ଭାଷାରେ ଭକ୍ତି କାବ୍ୟର ଅଭଙ୍ଗ ପରମ୍ପରାରୁ ନିଆଯାଇଛି, ଯାହା ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ସନ୍ଥ ତୁକାରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏବଂ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ବୃହତ୍ ଭକ୍ତି (ଭକ୍ତି) ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ। ଅଭଙ୍ଗ ହେଉଛି ଛୋଟ, ଛନ୍ଦାତ୍ମକ କବିତା ଯାହା ଗାନ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ପ୍ରାୟତଃ ଦୈନିକ ପୂଜା କିମ୍ବା ସମୁଦାୟ ସମାବେଶର ଅଂଶ ଭାବେ ଗାଯାଏ। ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସେଟ୍ ପ୍ରକୃତିରେ ଏକାକୀତାର ଆନନ୍ଦ, ଏକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ସରଳ ଜୀବନ, ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା (ହରିକଥା) ଶୁଣିବାର ଗଭୀର ସନ୍ତୋଷକୁ ଉଦ୍ଯାପନ କରେ। ତୁକାରାମଙ୍କ କାବ୍ୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ, ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଭାଷା ଏବଂ ଦୈନନ୍ଦିନ ପ୍ରତୀକ ମାଧ୍ୟମରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବାର କ୍ଷମତା ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। ଏହି ଅଭଙ୍ଗ ‘ତୁକାରାମ ଗାଥା’ରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଅଭଙ୍ଗର ପାରମ୍ପରିକ ସଙ୍କଳିତ ସଂଗ୍ରହ, ଏବଂ ପଣ୍ଡରପୁରର ବିଠ୍ଠଳଙ୍କ ବାରକରୀ ଭକ୍ତମାନେ ଏହାକୁ ଗାନ କରନ୍ତି।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Sant Tukaram · Medieval Warkari Poet-Saint · 17th century, Maharashtra
A householder-saint of the Warkari tradition from Dehu, Maharashtra, who composed thousands of Abhangas (devotional verses) to Vitthal in plain, direct Marathi, often reflecting on his own hardships, doubts, and everyday struggles as a grain merchant.
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ରଚୟିତା
ଏହି ଅଭଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ୧୭ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମରାଠୀ ସନ୍ତ କବି ତୁକାରାମଙ୍କଦ୍ୱାରା ରଚିତ। ସେ ବାରକରି ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଭଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋକପ୍ରିୟ।
ଭାଷା
ଏଥିରେ ପୁରୁଣା ମରାଠୀ (କାହାଣୀ ମରାଠୀ) ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। 'ଆଳବିତୀ', 'ପରବଡ଼ୀ' ଭଳି ଶବ୍ଦ ଗ୍ରାମ୍ୟ ଭାଷାକୁ ସୂଚାଏ, ଯାହା ତୁକାରାମଙ୍କ ଲେଖାକୁ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଗମ କରିଥିଲା।
ଛନ୍ଦ
ଏହା ଅଭଙ୍ଗ ଛନ୍ଦରେ ଲିଖିତ, ଯାହା ମରାଠୀ ଭକ୍ତି କବିତାର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଛନ୍ଦ। ପ୍ରତି ଅଭଙ୍ଗରେ ସାଧାରଣତଃ ୪ ଚରଣ (ପଦ) ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ୬ଟି ପଦ (୦-୫) ଗୋଟିଏ କ୍ରମରେ ରଖାଯାଇଛି, ଯାହା ଏକ ନିରନ୍ତର ଅନୁଭୂତିକୁ ଦର୍ଶାଏ।
ବିଷୟ
ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରିବାର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିରେ ଏକାନ୍ତ ଜୀବନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣିତ। 'ହରିକଥା ଭୋଜନ' ଅର୍ଥାତ୍ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା ଆମ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପରି ପୋଷଣଦାୟକ, ଏବଂ 'କନ୍ଥାକୁମଣ୍ଡଳୁ' (ଚିରା ଲୁଗା ଓ କଳସ) ସାଧୁତାର ପ୍ରତୀକ।
ପ୍ରସଙ୍ଗ
ତୁକାରାମ ଜୀବନର ଶେଷ ଭାଗରେ ସଂସାର ତ୍ୟାଗ କରି ବିହାର ପାହାଡ଼ରେ ଏକାନ୍ତ ଜୀବନ ବିତାଇଥିଲେ। ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ସେହି ଅନୁଭୂତିକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଛ, ଲତା ଓ ପଶୁପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀ ହୋଇଥିଲେ।
ସଂରଚନା
ପ୍ରତି ପଦ (ସଙ୍ଖ୍ୟା ୦-୫) ଦୁଇଟି ଧାଡ଼ିରେ ଗଠିତ, ଯାହା ଏକ କଥନର ଏକକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। 'ତୁକା ହ୍ମଣେ' (ତୁକା କହନ୍ତି) ଶେଷ ପଦରେ ସୂଚିତ କରେ ଯେ କବି ନିଜେ ବକ୍ତା ହୋଇ ଭକ୍ତିର ଆନନ୍ଦ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛନ୍ତି।
Vitthal
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ