વૃક્ષવલ્લી આમ્હા સોયરે

પંઢરપુરના વિઠ્ઠલ પ્રભુની સાંજની આરતી, જે પરંપરા મુજબ સંત નામદેવને આભારી છે અને જે મહારાષ્ટ્રભરમાં રખુમાઈની બાજુમાં ઈંટ પર ઊભેલા પ્રભુને ગવાય છે.

પરોઢે વિઠ્ઠલને હળવેથી જગાડતી કાકડ આરતી, જેના અંતે ‘તુકા મ્હણે’ એવી છાપ છે અને તેથી તે સંત તુકારામને આભારી છે; પંઢરપુર તથા સમગ્ર મહારાષ્ટ્રમાં ગવાય છે.

સંત બહિણાબાઈનો વારકરી મંદિર વિશેનો અભંગ: જ્ઞાનેશ્વરે તેનો પાયો નાખ્યો, નામદેવે તેનો વિસ્તાર કર્યો, એકનાથે સ્તંભ ઊભો કર્યો અને તુકારામ તેનો સુવર્ણ કળશ બન્યા.

સંત ચોખામેળાનો અભંગ: શેરડી વાંકી હોવા છતાં તેનો રસ સીધો હોય છે, જેમ ધનુષ્ય અને નદી. જન્મ ક્યારેય હૃદયની ભક્તિને વાંકી પાડી શકતો નથી.

વારકરી પરંપરાની દૈનિક ઉપાસના: સંત જ્ઞાનેશ્વરના ૨૮ અભંગો, જેમાં ઉપનિષદોના અદ્વૈત દર્શન અને ભગવાન વિઠ્ઠલ પ્રત્યેની ભક્તિનો સમન્વય છે.

સંત જ્ઞાનેશ્વરનો ‘મોગરા ફુલલા’ અભંગ: હૃદયના દ્વારે રોપાયેલો મોગરાનો વેલો આકાશ સુધી ચડે છે, અને તેનાં પુષ્પો ભગવાન વિઠ્ઠલને અર્પાતા ખેસમાં ગૂંથાય છે.

સંત જ્ઞાનેશ્વરનો ‘રૂપ પાહતા લોચની’ અભંગ: વિઠ્ઠલનું રૂપ નિહાળવાનો આનંદ, અનેક પૂર્વજન્મના સત્કર્મોનું ફળ અને સર્વ સુખોનું ધામ.

સંત એકનાથનો ‘કાયા હી પંઢરી’ અભંગ: આ દેહ જ પંઢરપુર છે, અંતરાત્મા જ વિઠ્ઠલ છે, અને ભક્તિ ભીમા નદી બનીને વહે છે.

સંત એકનાથનો ‘માઝે માહેર પંઢરી’ અભંગ: પંઢરપુર એક દીકરીનું પ્રિય પિયર છે, જ્યાં વિઠ્ઠલ અને રખુમાઈ માતા-પિતા છે અને પુંડલિક ભાઈ છે.

સંત એકનાથનું ‘વિંચૂ ચાવલા’ ભારુડ: કામ અને ક્રોધના વીંછીના ડંખ પર, સત્ત્વની ભસ્મ અને સદ્ગુરુ પ્રત્યેની શરણાગતિથી થતો ઉપચાર.