নৱৰাত্ৰি

এই পবিত্ৰ স্তোত্রটো দেৱীৰ কবচ বা বৰ্ম নামেৰে জনাজাত। ইয়াত দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু শক্তিক আহ্বান কৰি ভক্তৰ শৰীৰৰ প্ৰতিটি অংগক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।

এইয়া হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱতা শিৱৰ এটা উগ্ৰ আৰু শক্তিশালী স্বৰূপ অঘোৰ ভৈৰৱক উৎসৰ্গা কৰা এক দেৱত্বমূলক প্ৰাৰ্থনা, যি ভক্তসকলক সকলো ধৰণৰ ভয়, বিপদ আৰু শত্ৰুৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰশংসাত এটি আন্তৰিক মাৰাঠী স্তোত্ৰ, যি দুৰ্ভগীয়াৰ ৰক্ষাকৰ্তা, মহিষাসুৰ বধক আৰু মৰমিয়াল মাতৃ হিচাপে বন্দিত, যিয়ে নিজৰ ভক্তসকলক প্ৰতিটো দুৰ্দশাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে। গায়কে তেওঁক জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰ অন্ত পেলাবলৈ আৰু দৈনিক জীৱনৰ বোজা পাতল কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা জনাইছে।

এইটো এটা ৪০টা শাৰীৰ ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ, য'ত দেৱী দুৰ্গাৰ স্তুতি কৰা হৈছে। ইয়াক সাধাৰণতে সুৰক্ষা, শান্তি আৰু মনৰ ইচ্ছা পূৰণৰ বাবে পাঠ কৰা হয়।

এই স্তোত্ৰটো হৈছে দেৱী সন্ধ্যা বা গায়ত্ৰীৰ মহিমামণ্ডিত স্তুতি, য’ত তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপ, শক্তি, আৰু সৰ্বব্যাপীতাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে পাপ ধ্বংস হয় আৰু স্নান আৰু মোক্ষৰ ফল লাভ কৰা যায়।

এই স্তোত্ৰখন হৈছে দেৱী অখিলণ্ডেশ্বৰীৰ স্তুতিৰ এক শক্তিশালী ৰচনা। ইয়াত সংস্কৃত বৰ্ণমালাৰ প্ৰত্যেকটো আখৰেৰে আৰম্ভ হোৱা পদেৰে দেৱীৰ বিভিন্ন গুণ, ৰূপ আৰু শক্তিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই গ্ৰন্থখন ভাস্কৰ কবিৰ দ্বাৰা ৰচিত এটি স্তোত্ৰ, যাক অখিলাণ্ডনায়িকা (বিশ্বৰ অধিকাৰিণী) দেৱীৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গা কৰা হৈছে। দণ্ডক নামৰ এই পদ্য শৈলীত দেৱীৰ ৰূপ, গুণ আৰু কৃপা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্রটো হৈছে সাতটা শ্লোকৰ সংকলন, য'ত দেৱী দুৰ্গাক সকলো বাধা, ভয় আৰু দুখ দূৰ কৰিব পৰা শক্তি হিচাপে প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে। ইয়াত দেৱীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰি তেওঁৰ ওচৰত আশীৰ্বাদ আৰু সুৰক্ষা বিচৰা হৈছে।

এই স্তুতিৰ ৰচনা শৃংগেৰী পৰম্পৰাৰ জগদগুৰু শ্ৰী শচীদানন্দ শিৱাভিনৱ নৃসিংহ ভাৰতী স্বামীয়ে কৰিছিল। ইয়াত দেৱী অখিলাণ্ড (পাৰ্বতী) আৰু ভগৱান জম্বুকেশ্বৰ (শিৱ)ৰ স্তৱ কৰা হৈছে।

এই স্তোত্রটো হৈছে দেৱী নাৰায়ণী বা দুৰ্গাৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপ, শক্তি আৰু ভক্তসকলক ৰক্ষা কৰাৰ ক্ষমতাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ই দেৱী মাহাত্ম্যৰ একাদশ অধ্যায়, যিটো মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ।

এই স্তোত্রটো হৈছে দেৱীৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন নাম আৰু ৰূপৰ জৰিয়তে তেওঁক প্ৰণাম জনোৱা হৈছে। ইয়াত কোৱা হৈছে যে দেৱী সকলো জীৱতে বিভিন্ন ৰূপত বিৰাজমান, যেনে জ্ঞান, শক্তি, ধৈৰ্য্য আদি।

এই স্তোত্রখন দেৱী অখিলাণ্ডেশ্বৰীৰ দহটা শ্লোকৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন নাম আৰু বীজ মন্ত্ৰৰ দ্বাৰা স্তৱ কৰা হৈছে। এই স্তোত্র পঢ়িলে ধন, আয়ু, স্বাস্থ্য আৰু পুত্ৰ সম্পদ লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এইখন দেৱী অম্বে গৌৰীৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এক ভক্তিমূলক গীত, যি তেওঁৰ ৰূপ, শক্তি আৰু কাৰ্যৰ বৰ্ণনা কৰে।

এই আৰতিটো হৈছে দেৱী অম্বে (দুৰ্গা)ৰ স্তুতি। ইয়াত দেৱীৰ ৰূপ, অস্ত্ৰ, আৰু ভক্তসকলৰ দুখ দূৰ কৰাৰ ক্ষমতাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

‘মহিষাসুৰমৰ্দিনী স্তোত্ৰ’ হৈছে দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক প্ৰাচীন সংস্কৃত স্তোত্ৰ। ই দেৱীৰ অসুৰ মহিষাসুৰ বধ, তেওঁৰ শক্তি, আৰু ভক্তৰ প্ৰতি কৃপাৰ মহিমা তুলি ধৰে।

শ্ৰী দুৰ্গা অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী বিশ্বসাৰ তন্ত্ৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা দেৱী দুৰ্গাৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ স্তুতিমালা।

দেৱী ললিতা ত্ৰিপুৰসুন্দৰীৰ 1000 নাম, যিবোৰ ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণত হয়গ্ৰীৱে অগস্ত্যক শিকাইছিল; শ্ৰীৱিদ্যা ভক্তিৰ 182টা শ্লোক।

এই স্তোত্ৰটোত শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ ১০৮টা নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। প্ৰতিটো নামৰ আগত 'ওঁ' আৰু শেষত 'নমঃ' যোগ কৰি উচ্চাৰণ কৰা হয়। এই স্তোত্ৰটো ভক্তসকলে ৰামৰ ধ্যান আৰু পূজাৰ সময়ত পঢ়ে।

এই গ্ৰন্থখন হৈছে দেৱী ললিতাৰ ১০৮ টা পবিত্ৰ নামৰ সংকলন। প্ৰতিটো নামৰ লগত ‘নমো নমঃ’ যোগ কৰি ভক্তসকলে দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু গুণৰ ধ্যান কৰে।