শ্ৰীমদ্ অখিলান্দদেৱীজম্বুকেশ্বৰস্তুতিঃ
এই স্তুতিৰ ৰচনা শৃংগেৰী পৰম্পৰাৰ জগদগুৰু শ্ৰী শচীদানন্দ শিৱাভিনৱ নৃসিংহ ভাৰতী স্বামীয়ে কৰিছিল। ইয়াত দেৱী অখিলাণ্ড (পাৰ্বতী) আৰু ভগৱান জম্বুকেশ্বৰ (শিৱ)ৰ স্তৱ কৰা হৈছে।
পদসমূহ
হে সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ দেৱী, কৰুণাৰ সাগৰ, ভগৱান জম্বুকেশ্বৰৰ পৱিত্ৰ স্বৰূপা! মই হাজাৰ হাজাৰ অপৰাধ কৰিলেও মোৰ প্ৰতি প্ৰসন্ন হওক।
শ্লোক 1
মই দেৱী অখিলান্দেশ্বৰীক প্ৰণাম জনাওঁ, যি তেওঁৰ ওপৰৰ দুখন পদ্মহস্তত স্বৰ্ণপদ্ম ধাৰণ কৰিছে আৰু তলৰ দুখন হাতেৰে বৰদ আৰু ಅಭয় মুদ্ৰা প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
শ্লোক 2
ক্ষমাৰ সাগৰ, ভগৱান জম্বুনাথৰ (শিৱৰ) পদ্মসদৃশ মনৰ বাবে প্ৰভাত সূৰ্যৰ ৰশ্মিস্বৰূপ, পূৰ্বে শম্বুকৰ দৰে জীৱক অনুগ্ৰহ কৰা, শংখ আৰু পৰ্বতৰ দৰে সুন্দৰ কণ্ঠ আৰু ৰূপ ধাৰণ কৰা, আৰু জল আৰু পৃথিৱীৰ সাক্ষাত স্বৰূপিণী সেই দেৱীক মই হৃদয়ত উপাসনা কৰোঁ।
শ্লোক 3
যি জম্বু বৃক্ষৰ মূলতো বাস কৰে, যাৰ কণ্ঠৰ সৌন্দৰ্যই উজ্জ্বল শংখৰ গৰ্বকো খৰ্ব কৰে, যি জল আৰু পৃথিৱীৰ ৰূপ আৰু যি শম্বুকৰ দৰে ভক্তক বৰ প্ৰদান কৰে, তেওঁক মই প্ৰণাম কৰোঁ।
শ্লোক 4
শৃঙ্গেৰী শ্ৰী জগতগুৰু শ্ৰী সচ্চিদানন্দ শিৱাভিনৱ নৃসিংহ ভাৰতী স্বামীজীৰ দ্বাৰা ৰচিত 'শ্ৰীমদ্ অখিলান্দ দেৱী জম্বুকেশ্বৰ স্তুতি' ইয়াতে সমাপ্ত হ'ল।
শ্লোক 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Monday (Somwar) & Pradosham
Early Morning (Brahma Muhurta) or Evening Twilight (Sandhya)
Bilva leaves, Ganga water, Bhasma (sacred ash), Dhatura & White flowers
- Inner stillness, destruction of negative karma, and freedom from fear of death (Mrityunjaya)
পৃষ্ঠভূমি
এই স্তুতি শ্ৰী শৃংগেৰী শংকৰ মঠৰ এগৰাকী পূৰ্ব জগদগুৰুৰ দ্বাৰা ৰচিত। ইয়াৰ মূল বিষয় হৈছে তামিলনাডুৰ জম্বুকেশ্বৰম মন্দিৰত অধিষ্ঠিত দেৱী অখিলাণ্ড (পাৰ্বতী) আৰু ভগৱান জম্বুকেশ্বৰ (শিৱ)ৰ প্ৰশংসা। ভক্তসকলে সাধাৰণতে পূজা, ধ্যান বা স্তোত্ৰপাঠৰ সময়ত এই স্তুতি পঢ়ে।
আপুনি জানেনে?
ৰচক
এই স্তুতি শ্ৰীংগেৰি শাৰদা পীঠৰ ত্ৰিংশত্তম (৩৩তম) জগদগুৰু শ্ৰীসচ্চিদানন্দশিৱাভিনৱনৃসিংহভাৰতীস্বামী (১৮৪৮-১৮৯৮) ৰচিত। তেওঁ একাধিক সংস্কৃত স্তোত্ৰ আৰু প্ৰবন্ধ লিখি থৈ গৈছে।
উপাস্য দেৱতা
ইয়াত অখিলাণ্ডদেৱী (সম্পূৰ্ণ বিশ্বৰ দেৱী) আৰু জম্বুকেশ্বৰ (শিৱ) — এই দুই দেৱতাক প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে। জম্বুকেশ্বৰ তামিলনাডুৰ তিৰুবেৰুম্বুৰ (তিৰুৱনাইকোভিল) থকা জম্বু (জামু) গছৰ মূৰত অৱস্থিত শিৱ লিংগৰ বাবে বিখ্যাত। তাত অখিলাণ্ডদেৱী পাৰ্বতী ৰূপে পূজিতা।
ছন্দ আৰু ৰচনা
এই পাঁচটি শ্লোকৰ স্তুতিত বিভিন্ন ছন্দ (যেনে শাৰ্দূলবিক্ৰীড়িত) ব্যৱহৃত হৈছে। দ্বিতীয় শ্লোকত দেৱীৰ চাৰিখন হাতৰ মূৰ্তি বৰ্ণিত: ওপৰৰ হাতত গঙ্গা আৰু পদ্ম, তলৰ হাতত বৰ (বৰদান) আৰু অভয় (নিঃশংক) মুদ্ৰা। তৃতীয় শ্লোকত 'অম্বু' (জল) আৰু 'বীৰুধৰ' (মেঘ/পৰ্বত) শব্দৰ খেলাৰে দেৱী আৰু শিৱক এক ৰূপত দেখুওৱা হৈছে।
বিশেষ শব্দচিত্ৰ
চতুৰ্থ শ্লোকত জম্বুকেশ্বৰক 'শম্বুকাদেৰ বৰপ্ৰদ' (শংখৰ দৰে ডিঙিৰ) বুলি কোৱা হৈছে। শিৱৰ ডিঙি নীলবৰ্ণ (বিষধৰণৰ ফলত), ইয়াত 'কম্বু' (শংখ) সৈতে তুলনা কৰা হৈছে। ইয়াৰ লগতে 'অম্বুৰ্বীধৰৰূপ' (জলধৰ/মেঘৰূপী) বুলি শিৱৰ সৃষ্টি-পালন-সংহাৰ শক্তি সুচিত হৈছে।
পৌৰাণিক প্ৰসংগ
স্তুতিত উল্লিখিত 'জম্বু' গছ আৰু শম্বুক (শামুক) আদি তিৰুবেৰুম্বুৰ দেৱালয়ৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ সৈতে জড়িত। কথিত আছে, শিৱই এখেতা শামুকৰ দানব (শম্বুকাসুৰ) বধ কৰি নিজ ডিঙিত ধাৰণ কৰিছিল। এই স্তুতি সেই ঠাইৰ পবিত্ৰতা আৰু তাত্ত্বিক তাৎপৰ্যক সংক্ষেপে প্ৰকাশ কৰে।
