ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਅਖਿਲਾਂਡਦੇਵੀ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ ਸ੍ਤੁਤੀ
ਇਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤਿ (ਉਸਤਤਿ) ਹੈ ਜੋ ਅਖਿਲੰਡ ਦੇਵੀ (ਸੰਪੂਰਣ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਦੇਵੀ) ਅਤੇ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੁਕਾਂ
ਹੇ ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਭਗਵਾਨ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੂਪ! ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੋ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਅਖਿਲਾਂਡੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਉਪਰਲੇ ਦੋ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਫੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੇਠਲੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਰਦ ਅਤੇ ਅਭਯ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਖਿਮਾ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਭਗਵਾਨ ਜੰਬੂਨਾਥ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਮਨ ਲਈ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਰਗੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਬੂਕ ਵਰਗੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਪਰਬਤ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਜਲ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਾਖਿਆਤ ਸਰੂਪ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਜਾਮਣ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਲ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੰਬੂਕ ਵਰਗੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰਿੰਗੇਰੀ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਜਗਦਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਸੱਚਿਦਾਨੰਦ ਸ਼ਿਵਾਭਿਨਵ ਨ੍ਰਿਸਿੰਹ ਭਾਰਤੀ ਸਵਾਮੀਜੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ 'ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਅਖਿਲਾਂਡਾ ਦੇਵੀ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ ਸ੍ਤੁਤੀ' ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੋਸ਼
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਧਿਆ ਕਾਲ
ਬਿਲਵ ਪੱਤਰ, ਗੰਗਾਜਲ, ਭਸਮ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ
ਪਿਛੋਕੜ
ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਸ਼੍ਰਿੰਗੇਰੀ ਸ਼ਾਰਦਾ ਪੀਠ ਦੇ ਜਗਦਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਚਿਦਾਨੰਦ ਸ਼ਿਵਾਭਿਨਵ ਨ੍ਰਿਸਿੰਹ ਭਾਰਤੀ ਸਵਾਮੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਅਖਿਲੰਡ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਮੇਂ। ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਸ਼ੈਵ-ਸ਼ਾਕਤ ਸੰਪ੍ਰਦਾਯ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਲੈਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਰਚਨਾਕਾਰ
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਮਦਖਿਲੰਡਦੇਵੀ-ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ-ਸਤੁਤੀ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀਂਗੇਰੀ ਜਗਦਗੁਰੂ ਸੱਚਿਦਾਨੰਦ ਸ਼ਿਵਾਭਿਨਵ ਨ੍ਰਸਿੰਹ ਭਾਰਤੀ ਸਵਾਮੀ (19ਵੀਂ ਸਦੀ) ਦੁਆਰਾ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਵੈਤ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੰਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਂਗੇਰੀ ਸ਼ਾਰਦਾ ਪੀਠ ਦੇ 33ਵੇਂ ਜਗਦਗੁਰੂ ਸਨ।
ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਿਛੋਕੜ
ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਤਿਰੂਚਿਰਾਪੱਲੀ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰਮ ਮੰਦਰ (ਪੰਚ-ਭੂਤ-ਸਥਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਲ ਤੱਤ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਬੂ (ਜਾਮੁਨ) ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਨਾਮ ਅਖਿਲੰਡੇਸ਼ਵਰੀ (ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਦੇਵੀ) ਹੈ।
ਕਥਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ
ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ 'ਸ਼ੰਬੂਕ' (ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ) ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸ਼ੰਬੂਕ ਨੇ ਇਸੇ ਜੰਬੂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ
ਦੂਜੇ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ: ਉੱਪਰਲੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਵਰ' (ਵਰਦਾਨ) ਅਤੇ 'ਅਭਯ' (ਭੈ-ਰਹਿਤ) ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਥਮ ਦੇਵੀ (ਅਖਿਲੰਡਪੂਰਵਾਂ) ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼
ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਰਾਧਾਂ (ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ) ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ 'ਕਰੁਣਾਵਾਰਾਸ਼ੇ' (ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ) ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮਾ (ਖਿਮਾ) 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ।
