অম্বে জীৰ আৰতি
এই আৰতিটো হৈছে দেৱী অম্বে (দুৰ্গা)ৰ স্তুতি। ইয়াত দেৱীৰ ৰূপ, অস্ত্ৰ, আৰু ভক্তসকলৰ দুখ দূৰ কৰাৰ ক্ষমতাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পদসমূহ
জয় অম্বে গৌৰী, মাইয়া জয় শ্যামা গৌৰী। হৰি, ব্ৰহ্মা আৰু শিৱ তোমাক নিশাদিন ধ্যান কৰে।
শ্লোক 1
তোমাৰ কপালত সিন্দুৰ শোভিত, মৃগমদৰ টীকা। উজ্জ্বল দুটি নয়ন, চন্দ্ৰমুখী সুন্দৰ।
শ্লোক 2
কনক সমান শৰীৰ, ৰক্তাম্বৰ ৰাজে। ৰক্তপুষ্পৰ গলমালা, কণ্ঠত শোভিত।
শ্লোক 3
সিংহ বাহনত ৰাজমান, খড়্গ আৰু খপ্পৰ ধাৰী। দেৱ, মানৱ, মুনিগণ সেৱা কৰে, তেওঁলোকৰ দুখ হৰণী।
শ্লোক 4
কাণত কুণ্ডল শোভিত, নাকৰ আগত মোতি। কোটি চন্দ্ৰ সূৰ্যৰ সমান জ্যোতি ৰাজে।
শ্লোক 5
শুম্ভ-নিশুম্ভ বিদাৰণী, মহিষাসুৰ ঘাতিনী। ধূম্ৰলোচন নয়না, নিশাদিন মদমত্তা।
শ্লোক 6
চণ্ড-মুণ্ড সংহাৰিণী, শোণিতবীজ হৰণী। মধু-কৈটভ দুয়ো মাৰি, দেৱগণক ভয়হীনা কৰা।
শ্লোক 7
ব্ৰহ্মাণী, ৰুদ্ৰাণী, তুমি কমলা ৰাণী। আগম-নিগমে বখানে, তুমি শিৱৰ পটৰাণী।
শ্লোক 8
চৌষঠি যোগিনী মঙ্গল গায়, ভৈৰৱে নৃত্য কৰে। তাল মৃদংগ বাজে, আৰু ডমৰু বাজে।
শ্লোক 9
তুমিয়েই জগতৰ মাতা, তুমিয়েই পিতা। ভক্তৰ দুখ হৰণী, সুখ সম্পতি দানী।
শ্লোক 10
চাৰি ভুজা অতি শোভিত, বৰ মুদ্ৰা ধাৰী। মনবাঞ্ছিত ফল পায়, সেৱা কৰা নাৰী-নৰ।
শ্লোক 11
কঞ্চন থাল ৰাজে, অগৰু কপুৰ বাতি। শ্ৰীমালকেতুত ৰাজে, কোটি ৰত্ন জ্যোতি।
শ্লোক 12
শ্ৰী অম্বেজীৰ আৰতি, যি কোনো নৰ গায়। কহে শিৱানন্দ স্বামী, সুখ-সম্পতি পায়।
শ্লোক 13
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই আৰতি হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্ত পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত। ইয়াক সাধাৰণতে দেৱী দুৰ্গা বা অম্বেৰ পূজা বা আৰতিৰ সময়ত গোৱা হয়। আৰতিৰ শেষত শিৱানন্দ স্বামীৰ নাম উল্লেখ আছে, যাৰ বাবে ইয়াক তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি জনা যায়।
আপুনি জানেনে?
ৰচক
এই আৰতি শিৱানন্দ স্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি জনা যায়। তেওঁ এজন প্ৰসিদ্ধ ভক্ত আৰু আধ্যাত্মিক গুৰু আছিল, যি দেৱী উপাসনাৰ পৰম্পৰাত বিশেষ স্থান লাভ কৰিছিল।
দেৱীৰ বৰ্ণনা
আৰতিত দেৱী আম্বে (গৌৰী)ক সিংহ বাহন, চাৰি ভুজ, খড়্গ আৰু খপ্পৰ ধাৰী, আৰু ৰক্তাম্বৰ পৰিধান কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ কপালত সিঁদুৰ আৰু মৃগমদৰ টিকা, কাণত কুণ্ডল, নাকত মোতি, আৰু গলত ৰক্তপুষ্পৰ মালা শোভা পায়।
দানৱ বিনাশ
আৰতিত দেৱীৰ দ্বাৰা বধ কৰা কেইবাজনো দানৱৰ উল্লেখ আছে: শুম্ভ-নিশুম্ভ, মহিষাসুৰ, চণ্ড-মুণ্ড, শোণিতবীজ, আৰু মধু-কৈটভ। এই কাহিনীসমূহ দেৱী মাহাত্ম্য (মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ)ৰ পৰা লোৱা হৈছে, য'ত দেৱীয়ে অসুৰ শক্তিৰ বিনাশ কৰি দেৱতাক ৰক্ষা কৰে।
আৰতিৰ প্ৰভাৱ
শেষ শ্লোকত কোৱা হৈছে যে যি কোনো ব্যক্তিয়ে এই আৰতি গায়, তেওঁ সুখ-সম্পত্তি লাভ কৰে। আৰতি সাধাৰণতে দেৱীৰ স্তুতিৰ এক বিশেষ পদ্ধতি, য'ত দীপ, ধূপ, আৰু নৈবেদ্যৰে দেৱীক পূজা কৰা হয়।
সাংস্কৃতিক প্ৰসংগ
এই আৰতি প্ৰধানকৈ উত্তৰ ভাৰতত দেৱী দুৰ্গাৰ পূজাত ব্যাপকভাৱে গোৱা হয়। ইয়াত যোগিনী (চৌষষ্ঠি যোগিনী) আৰু ভৈৰৱৰ নৃত্যৰ উল্লেখ আছে, যি তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰে।
Devi
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
