મને ક્યાં શોધે છે?

આ ભજન સંત કબીરદાસ દ્વારા રચિત છે, જેમાં માનવ શરીરને એક ઝીણી ચદર (કપડું) સાથે સરખાવ્યું છે. જીવનની ક્ષણભંગુરતા અને ભગવાનના નામની ભીનાઈ પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે.

આ કબીરનો એક પ્રસિદ્ધ દોહા છે, જે આપણને મીઠી અને નમ્ર વાણી બોલવાનું શીખવે છે. તે કહે છે કે સારી વાણી બીજાને શાંતિ આપે છે અને બોલનારને પણ શાંત રાખે છે.

કબીરને આરોપિત એક પ્રખ્યાત દોહો: બીજામાં ખોટ શોધવા નીકળ્યા ત્યારે કોઈ ખરાબ ન મળ્યું, પરંતુ પોતાના હૃદયમાં ઊંડા ઊતરતાં પોતાનાથી વધુ ખરાબ કોઈ ન જણાયું.

ચાલતી ચક્કી જોઈને કબીરની આંખો ભરાઈ આવી: સંસારના દ્વંદ્વરૂપી બે પાટ વચ્ચે કોઈ અખંડ બચતું નથી. નશ્વરતા પરનો કબીર દોહાવલીનો એક દોહો.

કબીરનો આ પ્રસિદ્ધ દોહો શીખવે છે કે ઈશ્વર કરતાં પહેલાં ગુરુને નમન કરવું, કારણ કે ઈશ્વરનું દર્શન કરાવનાર ગુરુની કૃપા છે.

તુલસીદાસના રામચરિતમાનસની શ્રદ્ધા અને ધીરજ વિશેની પંક્તિઓને ગૂંથતું ભજન, જેના ટેકમાં “રામ સિયા રામ સિયા રામ જય જય રામ” આવે છે.

ગોવિંદ, ગોપાલ અને રાધારમણ એ કૃષ્ણનાં નામોનું સમૂહગાન અને સ્મરણ માટેનું ટૂંકું, પ્રશ્નોત્તર-શૈલીનું કીર્તન છે.

આ ભજન ભગવાન રામના નામની સત્યતા અને સર્વવ્યાપકતાનું ગાન કરે છે, જેમાં તેમને માતા, પિતા અને જગતના સર્વ કાર્યોના કર્તા તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યા છે.

આ એક ભક્તિભાવનાથી ભરેલું ભજન છે જે ભગવાન રામ અને કૃષ્ણના પવિત્ર નામોનો મહિમા ગાય છે. તે આપણને શીખવે છે કે આ બંને નામો સમાન રીતે સુંદર અને શક્તિશાળી છે.

આ એક ભક્તિગીત (ભજન) છે જેમાં ભગવાન કૃષ્ણના વિવિધ નામો અને લીલાઓનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. તેમાં હરિ, કેશવ, ગોવિંદ, નારાયણ, મુકુંદા જેવા નામોનું પુનરાવર્તન થાય છે અને કૃષ્ણની બાલલીલા, ગોવર્ધન ધારણ, રાસલીલા વગેરેનો ઉલ્લેખ છે.