मला कुठे शोधतोस रे, बंदे?

हे संत कबीरांचे एक आध्यात्मिक गीत आहे, ज्यामध्ये कोमल कापडाची प्रतिमा शरीर किंवा आत्म्याचे रूपक म्हणून वापरली आहे, ती परमेश्वर (राम) च्या भक्तीच्या रंगात रंगवली आहे. हे शिकवते की आयुष्य लहान आहे आणि ते असे जगले पाहिजे की इतरांना आनंद मिळेल.

हा एक संत कबीरांचा दोहा आहे, जो आपल्या बोलण्यातून इतरांना शीतल (शांत व सुखद) करण्याचा उपदेश देतो. असे बोलल्याने स्वतःलाही शीतलता मिळते.

कबीरांच्या नावे प्रचलित एक दोहा: इतरांमधील वाईटपण शोधताना कोणीच वाईट सापडले नाही, पण स्वतःच्या मनात शोधताना स्वतःपेक्षा वाईट कोणीच सापडले नाही.

कबीर दोन पाटांमध्ये फिरणाऱ्या धान्याच्या चक्कीला पाहून रडले: संसाराच्या दळणाऱ्या द्वैतात कोणीही अखंड बाहेर येत नाही. नश्वरतेवरील कबीर दोहावलीतील एक दोहा.

हा प्रसिद्ध कबीर दोहा गुरूंना प्रथम वंदन करण्याची शिकवण देतो, अगदी ईश्वरापुढेही, कारण गुरूची कृपाच ईश्वराचे दर्शन घडवते.

रामचरितमानसातील श्रद्धा व धैर्याचे श्लोक गुंफणारे भजन; ध्रुवपद ‘राम सिया राम सिया राम जय जय राम’.

गोविंद, गोपाल आणि राधारमण ही कृष्णाची नावे आवाहन करणारे लहानसे प्रश्नोत्तर कीर्तन, सामूहिक गायन आणि स्मरणासाठी.

हे एक साधे, पुनरावृत्ती होणारे भजन आहे जे देवाला सर्व नावे आणि रूपांच्या पलीकडे असलेल्या परम सत्य म्हणून स्तुती करते, त्याला राम (परम) आणि श्याम (राधेचा प्रियकर कृष्ण) असे दोन्ही नावांनी हाक मारते. त्याचा आवर्तन 'जग में सचो तेरो नाम' म्हणजे 'या जगात फक्त तुझे नाव सत्य आहे' — यावर भर देते की देव हा सतत बदलणाऱ्या जगात एकमेव स्थिर आहे.

हा एक भक्तिगीत आहे जे हिंदू धर्मातील दोन प्रिय देवनावे — राम आणि कृष्ण (ज्याला श्याम असेही म्हणतात) — यांच्या समान सामर्थ्य, प्रेम आणि कृपेची स्तुती करते.

एक आनंददायक भक्तिगीत (भजन) हिंदी भाषेत, जे भगवान कृष्णांना त्यांच्या अनेक प्रिय नावांनी हाक मारते, त्यांचे सौंदर्य, खेळकर बालपण आणि दैवी स्वरूप साजरे करते.