ମୋତେ କେଉଁଠି ଖୋଜୁଛ?

ଏହି ରଚନାରେ କବୀରଙ୍କ ଦୁଇଟି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପଦ ସମାହିତ: ପ୍ରଥମଟି ଜୀବନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ଏକ ଦୋହା, ଦ୍ବିତୀୟଟି 'ଚଦରିଆ' (ଏକ ପତଳା ଲୁଗା)ର ପ୍ରତୀକ ମାଧ୍ୟମରେ ଶରୀର ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମରେ ରଙ୍ଗାଯିବାର ଭଜନ।

ଏହା କବୀରଙ୍କ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦୋହା (ଦୁଇ ଧାଡ଼ିର କବିତା), ଯାହା କହେ ଯେ ଆମେ ସେପରି କୋମଳ ଓ ଶୀତଳ ବାଣୀ ବୋଲିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦିଏ ଏବଂ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ କରେ।

କବୀରଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରଚଳିତ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଦୋହା: ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ଦ ଖୋଜିଲେ ସେ କାହାକୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ହୃଦୟ ଖୋଜିଲେ ନିଜଠାରୁ ଅଧିକ ମନ୍ଦ ଆଉ କେହି ନ ଥିବା ଜାଣିଲେ।

କବୀର ଚଲନ୍ତି ଚକ୍କିକୁ ଦେଖି କାନ୍ଦିଲେ: ସଂସାରର ଦୁଇ ପାଟ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଅକ୍ଷତ ରହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ନଶ୍ୱରତା ଉପରେ କବୀର ଦୋହାବଳୀର ଏକ ଦୋହା।

ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବୀର ଦୋହା ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଣାମ କରାଯାଏ, କାରଣ ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରେ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପା।

ରାମଚରିତମାନସର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ପଦଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁନ୍ଥୁଥିବା ଏକ ଭଜନ, ଯାହାର ଧ୍ରୁବ ପଦ ‘ରାମ ସିଆ ରାମ ସିଆ ରାମ ଜୟ ଜୟ ରାମ’।

ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋପାଳ ଓ ରାଧା ରମଣ ନାମ ଜପ କରୁଥିବା ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆହ୍ୱାନ-ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କୀର୍ତ୍ତନ, ଦଳଗତ ଗାୟନ ଓ ସ୍ମରଣ ପାଇଁ।

ଏହି ଭଜନଟି ଭଗବାନ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଏହା ଏକ ଭଜନ ଯାହା ଭଗବାନ ରାମ ଓ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ (ଶ୍ୟାମ)ଙ୍କ ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏହା କହେ ଯେ ଜଗତରେ ଏହି ଦୁଇ ନାମ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନାମ ଜପିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ।

ଏହା ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଭଜନ ଯାହା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ନାମ ଓ ଲୀଳା (ତାଙ୍କର ମଧୁର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ) ଗାନ କରେ। ଏଥିରେ ତାଙ୍କୁ ହରି, କେଶବ, ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁକୁନ୍ଦ, ଗିରିଧାରୀ, ମୁରଲୀଧାରୀ ଆଦି ନାମରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଗୋକୁଳରେ ତାଙ୍କର ବାଳଲୀଳା, ରାସଲୀଳା (ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ନୃତ୍ୟ) ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟାବଳୀର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।