ဟာရိတဇာတ်

ပါဠိကျမ်းအမှတ် 431 ဖြစ်သော ဤဇာတ်ကို မြတ်စွာဘုရားက ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ပတ်သက်၍ ဟောကြားတော်မူ၏။ ထိုရဟန်းသည် မိမိမြင်ခဲ့ရသော အမျိုးသမီး၏ လှပမှုကြောင့် စိတ်ထွက်ပြီး မငြိမ်သက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အလွန်မြင့်မားသော ဉာဏ်ရှိသော ရသေ့တစ်ပါးပင်လျှင် တူညီသော အားနည်းချက်ကြောင့် လဲကျနိုင်ကြောင်း၊ ထိုလဲကျမှုသည် ဇာတ်၏ အဆုံးမဟုတ်ကြောင်း ထိုရဟန်းအား ပြသရန် ဘုရားရှင်က ရှေးဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို အမှတ်ရတော်မူ၏။ ထိုဇာတ်သည် ရသေ့ဟရိတ၊ ဟရိတ္တကဟုလည်း ခေါ်သော ရသေ့အကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအတိတ်ဘဝ၌ ဘုရားလောင်း (နောင်အနာဂတ်ဘဝ၌ ဘုရားဖြစ်လာမည့်သူ) သည် ဗာရာဏသီ၏ ချမ်းသာသော ဗြာဟ္မဏ (ပုရောဟိတ်အသိုင်းအဝိုင်း) မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ကုဋေ ရှစ်ဆယ် (ကုဋေတစ်ခုသည် သန်းတစ်ဆယ်ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ငွေပမာဏ) အမွေဆက်ခံခွင့် ရှိသော်လည်း၊ ဥစ္စာနှင့် ကာမဂုဏ်တို့သည် မြစ်ရေပေါ်၏ ပူဖောင်းများကဲ့သို့ ခဏတာဖြစ်ကြောင်း အစောပိုင်းမှ သိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အမွေဥစ္စာတစ်ခုလုံးကို ဆွမ်းလှူဒါန်းပြီး ဟိမဝန္တာသို့ ထွက်ခွာ၏။ ထိုနေရာ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ မပြတ်ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် အဘိညာဉ် ငါးပါး (ဘဝင်ကြည်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ဉာဏ်စွမ်း၊ ဥပမာ ဝိညာဉ်ဖြင့် အရာများကို မြင်နိုင်ခြင်း) နှင့် သမာပတ် ရှစ်ပါး (တရားထိုင်ခြင်း၌ တဖြည်းဖြည်း ရရှိသော စိတ်တည်ငြိမ်မှု အဆင့်များ) ကို ရရှိခဲ့၏။ ရသေ့ ငါးရာသည် သူ၏ ဆရာအဖြစ် ပတ်ဝန်းကျင်၌ စုဝေးကြ၏။

တောအုပ်၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဟရိတသည် ဆားနှင့် ဟင်းခတ်ပစ္စည်းများ ရယူရန် ဗာရာဏသီသို့ ခရီးထွက်၏။ ဘုရင် ဗြဟ္မဒတ်သည် သူ၏ ငြိမ်သက်သော အပြုအမူကို မြင်ပြီး၊ ဘုရင်ပိုင် ဥယျာဉ်တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်၏။ ဟင်းလျာများကို နန်းတော်မှ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ ဤနည်းဖြင့် ဆယ့်နှစ်နှစ် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်လွန်၏။ ထို့နောက် နိုင်ငံ၏ နယ်စပ်တွင် အုံကြွမှု ဖြစ်ပွားသဖြင့် ဘုရင်သည် မိမိ၏ တပ်ကို ဦးဆောင်ရန် ထွက်ခွာရ၏။ ထွက်မခွာမီ ဘုရင်မကို ဘုရင်ကိုယ်တိုင် ပြုစုသကဲ့သို့ ရသေ့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဂရုစိုက်ရန် မှာကြား၏။

ဘုရင်မရှိချိန်တွင် ဘုရင်မနှင့် ရသေ့ကြား သာမန်ပြုစုမှုအဖြစ် စတင်သော ဆက်ဆံရေးသည် နှစ်ဦးစလုံး ဆက်လက်ခွင့်မရှိသော အရာ ဖြစ်လာ၏။ နန်းတော်၏ ရိုးရိုးသာမာန် ဧည့်ဝတ်ပြုမှု ဟန်ပန်အောက်တွင် ဝှက်ထားသော မကောင်းသည့် ဆက်ဆံမှု ဖြစ်လာ၏။ ဟရိတ၏ ကြိုးစားရရှိခဲ့သော ဘဝင်ကြည်မှုများ၊ လူသားများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများထက် မြင့်တက်စေခဲ့သော ထိုအရည်အချင်းများသည် မိမိ၏ အမြစ်ကို မသန့်စင်စေခဲ့သော အားနည်းချက်အတွက် အကာအကွယ် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုဆက်ဆံမှုသည် လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့၏။

နန်းတော်အတွင်း၌ ဝှက်ထားခဲ့သော အရာသည် နောက်ဆုံးတွင် ဗာရာဏသီ တစ်မြို့လုံး၌ ဖွင့်လှစ်ပြောဆိုမှု ဖြစ်လာ၏။ ဝန်ကြီးများပင်လျှင် ဘုရင် နယ်စပ်မှ ပြန်ရောက်သောအခါ ဘုရင်ထံ မရောက်စေဘဲ ထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။ ဘုရင်သည် စွပ်စွဲချက်ကို ပထမဆုံး ကြားသောအခါ သက်သေမပြဘဲ လက်မခံရန် ငြင်းဆန်၏။ ဟရိတ၏ ဉာဏ်အဆင့်ရှိသော ရသေ့သည် ထိုမျှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မကျဆင်းနိုင်ဟု ဘုရင်က ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ပြီး၊ ထိုသတင်းသည် အမှန်ထက် မနာလိုမှု၏ အကျိုးဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်မြင်၏။

ရသေ့ သို့မဟုတ် ဘုရင်မကို သတင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်း မပြုဘဲ၊ ဘုရင်သည် ဦးစွာ ဘုရင်မထံ သွား၏။ ဘုရင်မသည် ရသေ့နှင့် ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ငြင်းဆိုခြင်း မပြု။ ထို့နောက် ဘုရင်သည် ရသေ့တောကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုနေရာ၌ ဟရိတကို အမြဲကဲ့သို့ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ပြီး၊ မြို့ကို လှုပ်ခတ်နေသော ကဲ့ရဲ့သံများတွင် အမှန်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိ တိုက်ရိုက် မေးမြန်း၏။

ဟရိတသည် ငြင်းဆိုမှုတစ်ခုတည်းက ဘာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ကို နားလည်၏ — မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဘုရင်၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့် မြို့က ဂုဏ်ပြုနေသော ဂုဏ်ထူးအားလုံး။ လိမ်ညာခြင်း၏ ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ နားလည်၏ — အသက်အဆက်ဆက် ဖြတ်သန်းခဲ့သော စစ်မှန်သော သစ္စာတရားကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ၎င်း၏ ရှက်ရွံ့မှု မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ ဖျက်ဆီးရန် မတန်ခြင်း။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ရန်အစား၊ ကဲ့ရဲ့သံများသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဆန္ဒ၏ အစွမ်းကြောင့် ပညာဉာဏ် အနိုင်ယူခံခဲ့ရကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ကိုယ်သည် စွပ်စွဲချက်အတိုင်း အပြစ်ရှိကြောင်း ဘုရင့်ထံ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဝန်ခံ၏။

အခြားဘုရင်တစ်ပါးဆိုလျှင် ထိုဝန်ခံချက်ကို ဒေါသဖြင့် တုံ့ပြန်ပေမည်။ သို့သော် ဗြဟ္မဒတ်သည် မိမိ၏ အရှက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ဝန်မလေးသော၊ အဆင်ပြေသော မုသားတစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း မပြုသော လူကို အံ့ဩစွာ ရိုသေမိသည်။ ထိုသစ္စာတရားသည် တရားထိုင်ခြင်းတစ်ခုတည်းက ပေးနိုင်သော စွမ်းအားထက် ပိုကြီးမားကြောင်း ဘုရင်က ဟရိတအား ပြောဆို၏။ ဝန်ခံချက်ကို ပေါ်လွင်စေသော အားနည်းချက်ကို ပြစ်မှားမည့်အစား ဂုဏ်ပြုသော ဘုရင်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ဟရိတ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းအထိ ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။

အနက်ဆုံး ဝိညာဉ်ရေးရာ အရေးပေါ်မှုဖြင့် ထိခိုက်ခံရသော ဟရိတသည် တရားထိုင်ခဲ့၏။ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တပ်မက်မှုတို့၏ ရိုးရှင်းပြီး မသာယာသော အမှန်တရားဆီသို့ စိတ်ကို လှည့်ဝင်စေ၏။ မိမိ၏ ကာမမီးသည် အတွင်းမှ ကိုယ်တိုင် ငြိမ်းသွားသည်အထိ ထိုသို့ ပြုလုပ်၏။ နာရီအနည်းငယ်အတွင်း၌ ၎င်း၏ တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် ရရှိခဲ့သော စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ နန်းတော်အထက် ကောင်းကင်သို့ ထ၍ ကာမကို မစောင့်ရှောက်ခြင်း၏ အန္တရာယ်အကြောင်း နောက်ဆုံး တရားတော်ကို ဟောကြား၏။ ထို့နောက် လူ့မြို့တော်များအတွင်း ထပ်မနေတော့ဘဲ ဟိမဝန္တာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။