ଗୁରୁ ଉପାଧ୍ୟାୟ ବନ୍ଦନା

ଏହା ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ରଚନା ଯାହା ଭଗବାନ ମହାବୀରଙ୍କ ଜୀବନ, ଗୁଣ ଓ ଉପଦେଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏଥିରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନ୍ମ, ତପସ୍ୟା, ଜ୍ଞାନଲାଭ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି।

ଏହା ଏକ ଜୈନ ପ୍ରାର୍ଥନା ଯାହା ଚାରି ପବିତ୍ର ତତ୍ତ୍ୱ - ଅରିହନ୍ତ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧୁ ଏବଂ କେବଳୀ-ପ୍ରଣୀତ ଧର୍ମ - କୁ ମଙ୍ଗଳ, ଲୋକୋତ୍ତମ ଓ ଶରଣ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ।

ଜୈନ ସାମାୟିକ ବ୍ରତ: ଭକ୍ତ ମନ, ବାକ୍ୟ ଓ ଶରୀରର ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ମ ପରିତ୍ୟାଗ କରେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ସମତା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ ନିଏ।

ଜୈନ ଧର୍ମର ସବୁଠାରୁ ମୌଳିକ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେଉଁଥିରେ ପାଞ୍ଚ ପରମ ସତ୍ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଯାଏ: ଅରିହନ୍ତ, ସିଦ୍ଧ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଉପାଧ୍ୟାୟ ଓ ସମସ୍ତ ସାଧୁ।

ସାମାୟିକ ଓ ପ୍ରତିକ୍ରମଣରେ ଇରିୟାବହିୟା ପରେ ପଠିତ ତସ୍ସ ଉତ୍ତରୀ ସୂତ୍ର, ଦୋଷର କଣ୍ଟକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ କାୟୋତ୍ସର୍ଗରେ ଠିଆ ହେବାର ସଙ୍କଳ୍ପ ନିଏ।

ଏହା ଜୈନ ଧର୍ମର ଏକ ପୂଜା ବିଧି ଯେଉଁଥିରେ ତୀର୍ଥଙ୍କର ପ୍ରତିମାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ତୈୟାରୀ ଓ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଏହା ଏକ ଜୈନ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେଉଁଥିରେ ୨୪ ଜଣ ତୀର୍ଥଙ୍କର (ଜିଣ) ଙ୍କ ନାମ ଓ ଗୁଣ ଗାନ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି।

ଏହି ପାଠ୍ୟରେ ଜୈନ ଧର୍ମର ଅକ୍ଷତ (ଚାଉଳ) ଓ ନୈବେଦ୍ୟ (ଖାଦ୍ୟ) ପୂଜାର ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଦୋହା ସମାହିତ ଅଛି। ଏହା ଜିନେନ୍ଦ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ।

ଏହି ଶ୍ଲୋକଟି ଜୈନ ଧର୍ମର ତୀର୍ଥଙ୍କର ଭଗବାନ ମହାବୀର (ବର୍ଦ୍ଧମାନ) ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଜଣାଇବା ପାଇଁ ରଚିତ ଏକ ସ୍ତୁତି। ଏହା ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁରୁତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।

ଚଳାଚଳି ସମୟରେ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ହୋଇଥିବା ହିଂସା ପାଇଁ ଅନୁତାପର ଏକ ଜୈନ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଅଜାଣତ ହିଂସା ପାଇଁ କ୍ଷମା ମାଗୁଥିବା।