குரு வந்தனம் (Guru Vandanam)
குரு மற்றும் உபாத்தியாயர் (ஆன்மிக வழிகாட்டி) ஆகியோரைப் போற்றும், அவர்களின் நற்குணங்கள், நோன்புகள் மற்றும் புலன் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை விவரிக்கும் சமணப் பாடல்.
செய்யுள்கள்
ஐந்து புலன்களையும் அடக்கியவரும், ஐந்து ஞானங்களில் நிலைபெற்றவரும், ஆறு வகை உயிர்களையும் காக்கும் நோக்கமுடையவருமான உபாத்தியாய குருவை வணங்குகிறேன்.
பாடல் 1
ஐந்து சமிதிகளால் கட்டுண்டவரும், ஞான-தரிசன-சாரித்திரங்களில் மூன்று குப்திகளால் காக்கப்பட்டவரும், அதனால் சமயத்திலும் தவத்திலும் ஈடுபட்டவருமான உபாத்தியாய குருவை வணங்குகிறேன்.
பாடல் 2
ஐந்து ஆசாரங்களுடன் கூடியவரும், ஐந்து வகை உடல்களையும் பாதுகாப்பவரும், பத்து இலக்கணங்களையுடைய தருமத்தில் இன்புறுபவருமான உபாத்தியாய குருவை வணங்குகிறேன்.
பாடல் 3
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
இந்த உரை சமண பாரம்பரியத்தின் கீழ் வருகிறது, குறிப்பாக சுவேதாம்பர அல்லது திகம்பர சமயத்தில். இது பெரும்பாலும் தியானம், பிரார்த்தனை அல்லது குரு வந்தனா (குரு வணக்கம்) நேரங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது சாதகனுக்கு சரியான பாதையைக் காட்டும் குருவுக்கு மரியாதை மற்றும் நன்றியை வெளிப்படுத்தும் ஒரு எளிய ஆனால் ஆழமான வழிமுறையாகும்.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஐந்து புலன்களின் காவலர்
இந்த வணக்கப் பாடல் குருவை ஐந்து புலன்களை (கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, தொடு உணர்வு) அடக்கியவராகவும், ஐந்து வகை உயிரினங்களையும் (ஒரு புலன் முதல் ஐந்து புலன் வரை) பாதுகாப்பவராகவும் விவரிக்கிறது. இது சமண மரபில் 'பஞ்சேந்திரிய சம்வரம்' என்று அழைக்கப்படும் புலன் அடக்கத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது.
ஐந்து ஒழுக்கங்களும் மூன்று காவல்களும்
இரண்டாம் வரியில் குரு 'பஞ்ச-சமிதி' (ஐந்து ஒழுக்கங்கள்: நடத்தை, பேச்சு, உணவு, பொருள் எடுத்தல், கழிவு நீக்கம்) மற்றும் 'திகுத்தம்' (மூன்று காவல்கள்: மனம், வாக்கு, உடல்) ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றவராகக் காட்டப்படுகிறார். இவை சமண துறவற வாழ்க்கையின் அடிப்படை ஒழுக்க விதிகள்.
ஐந்து நடத்தைகளும் பத்து அறங்களும்
மூன்றாம் வரியில் குரு 'பஞ்சாசாரம்' (ஐந்து நடத்தைகள்: ஞானம், நம்பிக்கை, ஒழுக்கம், அச்சம், தவம்) மற்றும் 'தசலட்சண தர்மம்' (பத்து அறங்கள்: மன்னிப்பு, பணிவு, நேர்மை, தூய்மை, உண்மை, அடக்கம், தவம், தியாகம், பற்றின்மை, பிரம்மச்சரியம்) ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டவராக விவரிக்கப்படுகிறார். இந்தப் பத்து அறங்களும் சமண துறவற வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலக்குகளை பிரதிபலிக்கின்றன.
உபாத்யாயரின் பங்கு
'உவஜ்ஜாயம்' (உபாத்யாயர்) என்ற சொல் சமண மரபில் ஒரு குறிப்பிட்ட துறவற பதவியைக் குறிக்கிறது. இவர் மாணவர்களுக்கு வேதங்களையும், துறவற விதிகளையும் கற்பிக்கும் ஆசிரியராக செயல்படுகிறார். இந்தப் பாடல் அத்தகைய ஆசிரியருக்கு ஆழ்ந்த மரியாதையையும் வணக்கத்தையும் தெரிவிக்கிறது.
பிராகிருத மொழியின் எளிமை
இந்தப் பாடல் சமஸ்கிருதம் அல்ல, மாறாக 'அர்த்தமாகதி' என்ற பிராகிருத மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இது பண்டைய இந்தியாவின் பொது மக்கள் பேசிய மொழியாகும். சமண மதத்தின் முதன்மையான மதகுருமார்கள் இந்த மொழியில் தான் தங்கள் போதனைகளை பதிவு செய்தனர், இது மக்களுக்கு எளிதில் புரியும் வகையில் இருந்தது.
Mahavira
சமணம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
