ගුරු වන්දනා (Guru Vandana)
ගුරු සහ උපාධ්යාය (ආධ්යාත්මික මගපෙන්වන්නා) ගෞරව කරන, ඔවුන්ගේ ගුණ, ව්‍රත, සහ ඉන්ද්රිය නියමය විස්තර කරන ජෛන ගුරු වන්දනා ගීතයක්.
ගාථා
පඤ්ච ඉන්ද්රිය සංවරයෙන් යුක්ත වූ, පඤ්ච ඥාන ප්‍රකාශකයා වූ, ෂට්කාය ආරක්ෂණය පිණිස, ගුරු උපාධ්‍යායයා වඳිමි.
පදය 1
යමෙක් පඤ්ච සමිතියෙන් ගුප්ත වූයේද, ඥාන-දර්ශන-චාරිත්‍ර යන තුනෙන් ගුප්ත වූයේද, ඉන්පසු සංයම හා තපසෙහි යෙදුනේද, එවැනි ගුරු උපාධ්‍යායයා වඳිමි.
පදය 2
පඤ්චාචාරයෙන් යුක්ත වූ, පඤ්චවිධ ආලය ආරක්ෂා කරන්නා වූ, දශලක්ෂණ ධර්මයෙහි ඇලුනු, ගුරු උපාධ්‍යායයා වඳිමි.
පදය 3
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
පසුබිම
මෙම පාඨය ජෛන සම්ප්‍රදායට අයත් වේ, විශේෂයෙන් ශ්වේතාම්බර හෝ දිගම්බර නිකායට අයත් වේ. එය බොහෝ විට භාවනාවේදී, යාච්ඤාවේදී හෝ ගුරු වන්දනාවේදී භාවිතා වේ. එය සරල නමුත් ගැඹුරු මාධ්‍යයක් වන අතර, සත්‍ය මාර්ගය පෙන්වන ගුරුවරයාට ගෞරවය හා කෘතඥතාව ප්‍රකාශ කිරීමට යොදා ගනී.
ඔබ දැන සිටියාද?
මෙය ජෛන භක්ති ගීතයකි
මෙම පාඨය ජෛන ආගමික සම්ප්රදායේ ගුරුවරයාට (උපාධ්යාය) කරන වන්දනාවකි. ජෛන ආගමේ දී ගුරුවරයා ආධ්යාත්මික මාර්ගයේ ප්රධාන මඟපෙන්වන්නා ලෙස සැලකේ.
ප්රධාන සංකල්ප
මෙම ගීතයේ 'පංච' (පහ) යන සංඛ්යාව නිතර එයි. පංචේන්ද්රිය (ඉන්ද්රිය පහ), පංච සමිති (හැසිරීම් පහ), පංචාචාර (ආචාර ධර්ම පහ) වැනි ජෛන ධර්මයේ මූලික ඉගැන්වීම් පහක් ගැන මෙහි සඳහන් වේ.
ජෛන ආගමේ ත්රිවිධ රත්න
දෙවන පදයේ 'තිගුත්තෝ' යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ජෛන ධර්මයේ ත්රිවිධ රත්න තුනයි — නිවැරදි දැනුම, නිවැරදි ඇදහීම සහ නිවැරදි හැසිරීම. මෙම තුන ආත්මයේ මෝක්ෂය (නිදහස) සඳහා අත්යවශ්ය ලෙස සැලකේ.
භාෂාව
මෙම පාඨය ලියා ඇත්තේ ප්රාකෘත භාෂාවෙන් වන අතර, එය පුරාණ ඉන්දියාවේ ජනතාව අතර භාවිත වූ සරල භාෂාවකි. සංස්කෘතයට වඩා මෙය සාමාන්ය ජනයාට තේරුම් ගැනීමට පහසු විය.
ගුරු භක්තියේ වැදගත්කම
ජෛන සම්ප්රදායේ දී ගුරුවරයාට වන්දනා කිරීම ඉතා වැදගත් පිළිවෙතකි. ගුරුවරයා තම ශිෂ්යයන්ට ධර්මය ඉගැන්වීම පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයේ දී නිවැරදි හැසිරීම් සහ සදාචාරය පිළිබඳ මඟ පෙන්වීම ද කරයි.
ආරක්ෂාව සහ පාලනය
පළමු පදයේ 'ඡක්කාය රක්ඛණට්ඨේ' යන්නෙන් අදහස් වන්නේ ජීවීන් වර්ග හයක් (පස් ඉන්ද්රිය සහිත සහ ඉන්ද්රිය නැති) ආරක්ෂා කිරීමයි. ජෛන ආගමේ අහිංසාව (කිසිදු ජීවියෙකුට හානි නොකිරීම) ඉතා ඉහළින් සලකනු ලබන අතර, ගුරුවරයා මෙම ආරක්ෂාවේ ආදර්ශයක් ලෙස දක්වයි.
Mahavira
ජෛන ධර්මය වෙතින් තවත්
සියල්ල බලන්නසම්බන්ධිත ඉගැන්වීම්
එකම ඉගැන්වීම, විවිධ සම්ප්‍රදායන් හරහා ප්‍රතිධ්වනිත වේ