वैष्णवनिरूपणम्
इदं भकतिविनोदकृतं गीतं सद्वैष्णवस्य लक्षणं वर्णयति। अत्र वैष्णवः कामलोभादिरहितः, कृष्णपादच्छायाश्रितः, निरभिमानश्चेति प्रतिपाद्यते।
पद्यानि
कः वैष्णवः? आम् आम्, एषा कथा कथ्यते, संसारं त्यक्त्वा तस्य संशयः भग्नः।
श्लोकः 1
कामलोभेन मत्तो याति, कामेन चण्डाल इव गायति, प्रपञ्चे विलीनं यस्य मनः। अहं वैष्णवाभिमानेन अस्मिन् संसारे निमग्नः, विषयधनं त्यक्तुं न शक्नोमि।
श्लोकः 2
कृष्णपदच्छायाशां विषयाभिलाषां च परित्यज्य सदा श्रीकृष्णचरणं भजते। तस्य दासस्य दासो भवति, एवं एतां वाञ्छां करोति – तृणाधमं मां कुरु चरणे।
श्लोकः 3
अभिमानशून्यो भवति, बन्धुहीनो दीनो भवति। सर्वे दयां कुरु मयि। इदानीम् एष दीनहीनः भक्तिविनोदः क्षीणः चरणे शरणं याचते हे भ्रातः।
श्लोकः 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
बुधवासरः गुरुवासरः एकादशी च
प्रातःकाले सन्ध्याकाले च
तुलसीदलानि, नवनीतं, खण्डशर्करा, पीतपुष्पं च
- पराभक्तिः, परमानन्दः, शोकनिवृत्तिः
पृष्ठभूमिः
एतत् गीतं गौडीयवैष्णवसम्प्रदाये प्रसिद्धम्। भकतिविनोदठक्कुरेण विरचितम्। कीर्तनसमये सामूहिकगाने प्रयुज्यते। अत्र वैष्णवधर्मस्य मूलतत्त्वानि सरलभाषया उपदिश्यन्ते।
अस्य पाठस्य विषये
रचयिता: Bhaktivinoda Thakur
Bhaktivinoda Thakur स्य अन्ये रचनाः
गौडीयवैष्णवसम्प्रदायःतः अधिकम्
ज्ञातव्य-विशेषः
वैष्णवनिर्वचनम्
– अत्र प्रथमपद्ये 'के वैष्णव?' इति प्रश्नः कृतः। यः कृष्णपदच्छायामाशां विहाय विषयाभिलाषं त्यजति, स एव वैष्णवः। तस्य संसारे संशयो भग्नो भवति।
अभिमानमोहः
– द्वितीयपद्ये कविः स्वयम् आह – 'आमि वैष्णव-अभिमाने डुविआछि' इति। अनेन वैष्णवाभिमान एव संसारबन्धनं ज्ञायते। तस्माद् अभिमानशून्यो भूत्वा भजनं कर्तव्यम्।
दासानुदासभावः
– तृतीयपद्ये 'ताँर दासे दासे हइ' इति वचनं दासस्य दासत्वं द्योतयति। तृणाधमः (तृणादपि हीनः) भूत्वा कृष्णचरणं भजेत्। एवमेव वाञ्छा करणीया।
भक्तिविनोदप्रार्थना
– चतुर्थपद्ये भक्तिविनोदः क्षीणः सन् 'चरणे शरण माँगे' इति प्रार्थयते। स्वस्य दीनत्वं स्वीकृत्य सर्वेषां दयाम् अपेक्षते। एतद् विनम्रभक्तेः पराकाष्ठा।
Krishna
हिन्दूधर्मःतः अधिकम्
सर्वं पश्यतसम्बद्धशिक्षाः
सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता
