ජීවතුන් අතරේ භූමදාන කරන ලද රජු

ජේතවනාරාමයේ, භික්ෂුවක් බුදුරජාණන් වහන්සේට ශ්‍රද්ධාව බිඳී, ගිහි ජීවිතයට ආපසු යෑමට කැමති බවත්, ශාසනික ජීවිතයේ දිගටම ඉවසීම අපහසු බවත් කීවේය. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔහුට වදාළේ, බරපතලම පරීක්ෂාවන් හරහා වුවද, ගුණධර්මයට ස්ථිරව බැඳී සිටින අය, අවසානයේ කිසිවක් අහිමි නොකරන අයම බවය. ඉක්බිති උන්වහන්සේ රජෙකු තම ම ජීවිතයෙන් මෙය තහවුරු කළ කතාව වදාළ සේක.

බෝධිසත්වයා බරණැසෙහි සිලව රජ ලෙස උපත ලැබූහ, ධර්මයට එතරම් බැඳී සිටි පාලකයෙක් විය, ඔහු සම්පූර්ණයෙන් ධර්මිෂ්ඨතාවයෙන් පාලනය කර, හැකි නම් ජීවිතයක් ගැනීම විඳිය නොහැකි විය. ඔහුගේ ඇමතියෙක් රාජ පවුලේ ස්ත්‍රියක සමඟ දරුණුව මාරුවීම් කර, එයට සුදුසු ලෙස රාජ්‍ය සභාවෙන් නෙරපන ලදී. අපකීර්තිය පිළිගැනීම වෙනුවට, ඇමතියා කෝසල රාජ්‍යයට පලාගොස්, එහි විශ්වාසවන්ත උපදේශකයෙකු බවට පත් වී, බරණැස ධනවත්, හොඳින් ආරක්ෂා නොවූ, හා අල්ලා ගැනීමට පුළුල් බවත්, එහි රජතුමා කිසි දිනක ඇත්ත ප්‍රතිරෝධයක් ඉඩ නොදෙන බවත් එහි රජුට පැවසීය.

කිසිම රජෙකු සැබවින්ම තමාව ආරක්ෂා කිරීමට මෙතරම් කැමති නොවනු ඇත යෑයි සැක කළ කෝසල රජතුමා, සම්පූර්ණ ආක්‍රමණයකට පෙර මෙම ප්‍රකාශය පරීක්ෂා කළේය. ඔහු මායිම් ගමක් සෝරකරන්නට පහාරකාරීන් යවූහ, ඔවුන් අල්ලාගත් විට, සිලව ඔවුන්ට එසේ කිසි දිනක නැවත නොකරන බවට පොරොන්දු කරවා, මුදල් දී, නිදහස් කළේය. ඔහු අගනුවරට ආසන්න ස්ථානයකද එම ම පහාරය අණ කළේය, සිලව නැවතත් දඬුවමට වඩා සමාව හා තෑගි දී පිළිතුරු දුන්නේය. ඔහු තුන්වැනුව, බරණැසේම විදීම් තුළ, එය අණ කළේය, සිලවගේ දයාව එවිට වුවද නොවෙනස් විය. එක් එක් පරීක්ෂණය ද්‍රෝහී ඇමතියා පොරොන්දු කළ දේම තහවුරු කළේය.

අවසානයේ ඒත්තුගත් කෝසල රජතුමා, බරණැස කරා සෘජුව ගමන් කළේය. ආරක්ෂාවක් ගොඩනඟා, බොහෝ විට එය දිනාගත හැකි තරම් සාමාර්ථ්‍යවත් සිලවගේ ම සේනාධිපතීන් හා සොල්දාදුවන් සටන් කිරීමට ඔහුගෙන් අවසර ඉල්ලා සිටියහ. ඔහු සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කළේය, තම ම රාජාසනය රැුක ගැනීම පිණිස පමණක් එක ජීවිතයක්වත්, සතුරෙකුගේ හෝ පුරවැසියෙකුගේ, අහිමි වීමට කැමති නොවී, හා නගර දොරටු ආක්‍රමණිකයින්ට ප්‍රතිරෝධයක් නැතිව ඇතුළු වීමට විවෘත කරන්නට අණ කළේය. ඔහු හා ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත ඇමතියන් එක ආයුධයක්වත් ඔසවීමකින් තොරව සිරගත කරන ලදී.

සටනක් බලාපොරොත්තු වී, ස්වේච්ඡාවෙන් වින්දා ගැනීමක් පමණක් ලැබූ කෝසල රජතුමා, තම ම රැුකියාකරුට ගෞරවාදරයෙන් නොව, ගණනා කළ දරුණුකමින් තම සිරකරුට සැලකුවේය. සිලව හා ඔහුගේ ඇමතියන් නගරයෙන් පිටත සුසාන භූමියකට ගෙන ගොස් බඳින ලදී, පසුව බිමෙහි බෙල්ල දක්වා ජීවතුන් සිටින්නම වළලන ලදී, වහාම මරණයක් ලබා දීමකට වඩා තිරිසනේ හා අනාරක්ෂිතතාවයෙන් ක්‍රමයෙන් මිය යන්නට ඉඩ හරිමින්.

මෙම ම අන්තයේ දී වුවද, සිලව තම සම්පූර්ණ රාජ්‍යභාරයට මගපෙන්වූ එම ම සන්සුන්කම රැුක ගත්තේය. එම රාත්‍රියේ, වළලූ මිනිසුන්ගේ ගඳ දැනගෙන හිවලුන් සුසාන භූමිය තුළ ඇවිද ඇවිද වූ විට, එකෙක් ඔහුගේ විවෘත හිසට සපා ගැනීමට තරම් ළඟා විය. සිලව මොහොත අල්ලාගෙන ආපසු ස්පා ගත්තේය, හිවලාගේ උගුරට තම දත් සවි කර, එය නොහැරියේය. බිය වූ සතා විමුක්තියට උත්සාහ කරමින් හැඬුරූ බිම සොරවාගෙන, කපවූ විට, එම ම අරගලය සිලවට තම ම හිස නිදහස් කරගත හැකි තරම් බිම දැඩි ලෙස ලිහිල් කළේය. ඉක්බිති ඔහු තම ඇමතියන් එකින් එකා ගලවා ගත්තේය.

සුසාන භූමියේම තවමත් සිටි අතර, නිදහස් වූ මිනිසුන් ශරීරයක් බෙදා ගැනීම පිළිබඳ දරුණුව ගැටෙන යක්ෂයන් (මාංස අනුභව කරන ආත්ම) දෙදෙනෙකුට හමු විය. සිලව ගැටලුව විසඳීමට ඉදිරිපත් විය, නමුත් මුලින් නිසි ලෙස පුනරුත්ථාපනයක් ලබන්නට ඉල්ලා සිටියේය, හිස්, ක්ෂීණ ශරීරයක් මත තීන්දුවක් ඉක්මන් නොකළ යුතු බව සිතමින. ඔහුට සතුටු කරන්නට උනන්දු වූ යක්ෂයන් තම ම බලය භාවිතා කර, කෝසල රජුගේම මේසය සඳහා එම ම රාත්‍රියේ සූදානම් කර තිබූ සුවඳ ජලය, සුවඳ වස්ත්‍ර, ආහාර, හා බුලත් ගෙනා අතර, පෙරපාලකයාගේම රාජ්‍ය කඩුව ද ගෙනා.

නාවාගත, ආහාර ගෙන, දැන් පෙරපාලකයාගේම කඩුව දැරූ සිලව, ශරීරය ස්තූතිකාමී ආත්ම දෙදෙනා අතර සමානව බෙදා දුන්නේය, ඔවුන් ඔහුව හා ඔහුගේ ඇමතියන්ව තම ම මායාකමින් සෘජුව නිදන්නා වූ පෙරපාලකයාගේ පුද්ගලික කුටිය වෙත රැුගෙන ගියහ.

සිලව කෝසල රජතුමා තම ම රාජකීය ඇටවිලෙහි නින්දෙහි, තමන් මොහොතකට පෙර ජීවතුන් සිටින්නම වළලන්නට සැරසූ මිනිසාට සම්පූර්ණයෙන් ආරක්ෂාවකින් තොරව සිටිනු දුටුවේය. ඔහුව මරා දැමීමට ඉඩ ගන්නා වෙනුවට, සිලව කඩුවේ පැතලි පැත්තෙන් ඔහුගේ බෙල්ල දඩි ගැසීය, ත්‍රස්තයෙන් ඔහුව අවදි කළේය. පෙරපාලකයා තම ඉදිරියේ සිටින්නා හඳුනාගත් විට, ගැලවීමේ සම්පූර්ණ කතාව, යක්ෂයන්ගේ ගරුත්වය, හා දැන් වුවද කඩුව වලක්වාගත් දයාව ගැන ඇසූ විට, ඔහු තම ම දරුණුකමට ලජ්ජාවෙන් මැඩගත්තේය.

යටහත් වූ රජතුමා ස්ථිර මිත්‍රත්වයේ දිවුරුමක් කර, සිලවගේ සම්පූර්ණ රාජ්‍යය ඔහුට ආපසු ලබා දුන්හ, හා සම්පූර්ණ ආක්‍රමණය ආරම්භ කළ කුමන්ත්‍රණකාරී ඇමතියාගේ ද්‍රෝහීත්වයට දඬුවම් කරන ලදී, සිලව ශාන්තියෙන් නිවසට ආපසු යෑමට පෙර. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේවදත්ත එම ම ද්‍රෝහී ඇමතියා ලෙසත්, තම ම ශ්‍රාවක පිරිස සිලවගේ විශ්වාසවන්ත ඇමතියන් දහස ලෙසත්, හා තමන්ම සිලව රජු ලෙසත් හඳුන්වා දෙමින් ඉගැන්වීම අවසන් කළ සේක, ද්‍රෝහීත්වය, වළලා දැමීම, හා සිරගත කිරීම හරහා ඔහුගේ ඉවසීම, එක් මොහොතකටවත් හිංසාවට ඉඩ නොදුන් බවය. පාලි ත්‍රිපිටකයේ ජාතක අංක 51 මෙම කතාව මෙම ආකාරයෙන් සටහන් කරයි.

ස්ථාපිත කළ පහාර තුන, ඊළඟට එන ආක්‍රමණයට සූදානමක් පමණක් ලෙස පහසුවෙන් නොතකා අතහැරිය හැකියි, නමුත් ඒවා කතාවේ තම ම බරක් දරයි. සිලවට තමන් පරීක්ෂා කරනු ලබන බව කිසිදු ලෙසකින් දැනගත නොහැකි විය. සෑම වාරයකම, ඔහු හුදෙක් තම ඉදිරියේ සිටි පහාරකාරීන්ට තම මූලධර්ම ඉල්ලන ආකාරයටම සැලකුවේය, ඉදිරියේ රංගනයක් කරන්නට ශ්‍රාවකයන් නැතිව, හා වඩාත් දරුණු ප්‍රතිචාරයකට පෙළඹවීමට තරම් ඇති රැුකවරණයක් තවම නැතිව. තුන් වාරයක් හරහා වූ ඔහුගේ ස්ථිරසාරභාවය ම සැක කරන රජුට, හතරවැනි පරීක්ෂණය, සම්පූර්ණ ආක්‍රමණයක් ද සාර්ථක වනු ඇතැයි ඒත්තු ගැන්වූයේය, එය ඔහුගේ දයාව ම ඔහුගේම සිරගත වීම ආරාධනා කළ දෙය බවට පත් කරයි.

මොහොතකට පෙර සුසානයකින් තම ම ගැලවීම අල්ලා ගත් මිනිසෙකුට, යක්ෂයන්ගේ ගැටලුව තීන්දු කරන්නට පෙර නාවාගෙන ආහාර ගැනීමට සිලවගේ ඉල්ලීම ආහාරාසාවෙකු ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන, නමුත් කතාව එය ආඩම්බරයක් නොව, සැලකිලිමත් බවක සලකුණක් ලෙස සලකයි. ක්ෂීණතාව හා බඩගින්න හරහා ඉක්මන් කරන ලද තීන්දුවක් ඍජු හෝ ප්‍රාඥ නොවීමට අවදානම් ඇත, හා සිලව යක්ෂයන්ට තම පූර්ණ අවධානයට වඩා අඩුවක් ලැබෙන්නට ඉඩ නොදුන්නේය, හුදෙක් තමන්ම දුක් වින්දා නිසා. වෙනත් කෙනෙකුගේ ගැටලුවක් විනිශ්චය කරන්නට පෙර නිසි ලෙස සූදානම් වන්නට ඔහු දැක්වූ ස්ථිරසාරභාවය, පෙර සෑම පොළඹවීමක් ගැනම ආපසු පහර නොදීමට ඔහුව රැුක ගත් ම විනයම පෙන්වයි.