ஞானிகளும் துறவிகளும் இயற்றிய பக்தி மற்றும் வாழ்வியல் நெறி சார்ந்த ஈரடிகள்.
இந்தப் புகழ்பெற்ற கபீர் தோஹா, இறைவனுக்கும் முன்பாக குருவையே முதலில் வணங்க வேண்டும் என்று கற்பிக்கிறது; இறைவனை வெளிப்படுத்துவது குருவின் அருளே ஆகும்.
இது ஒரு சிறிய ஆனால் ஆழமான பக்திப் பாடல். கடவுளை விட குருவே உயர்ந்தவர் என்பதை எளிய வார்த்தைகளில் விளக்குகிறது.
கபீருக்குக் கூறப்படும் பிரபலமான ஈரடி: பிறரிடம் தீமையைத் தேடியபோது ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை; தம் சொந்த இதயத்தை ஆராய்ந்தபோது, தன்னைவிடத் தீயவர் எவரும் இல்லை என்று கண்டார்.
இது கபீர் எனும் சான்றின் ஒரு சிறு பாடல். பேசும் வார்த்தைகள் மனத்தின் அகங்காரத்தை விட்டு, மற்றவர்களுக்கும் தனக்கும் குளிர்ச்சியைத் தர வேண்டும் என்று இதில் அறிவுறுத்தப்படுகிறது.
இது கபீரின் ஒரு எளிய ஆனால் ஆழமான பாடல். நாளைக்கு ஒத்திவைக்காமல் இன்றே நல்லதைச் செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது; ஏனென்றால் மரணம் எந்த நொடியும் வரலாம்.
கபீரின் ஒரு தோஹா. ஆன்மிக வளர்ச்சி அதற்கேயுரிய காலத்தில் மலர்கிறது என்றும், பருவம் வரும்போதுதான் மரம் பழம் தருகிறது என்றும் இது கற்பிக்கிறது.
கபீரின் பிரபலமான தோஹா (தோஹாவளி 210): புத்தகங்களைப் படித்துப் படித்து உலகம் சோர்ந்துபோனது; ஆனால் அன்பின் இரண்டரை எழுத்துகளைப் படிப்பவரே உண்மையான பண்டிதர்.
இரு கற்களுக்கு இடையே சுழலும் திரிகையைக் கண்டு கபீர் அழுதார்: உலகின் அரைக்கும் இருமையில் எவரும் முழுமையாகத் தப்புவதில்லை. நிலையாமை பற்றிய தோஹாவளி ஈரடி இது.
கபீர் சந்தையில் நின்று கொண்டு அனைவருக்கும் நன்மையை விரும்புகிறார். அவர் யாருடனும் பகை கொள்ளாமல், யாருடனும் நட்பு பாராட்டாமல், அனைவருக்கும் நலம் வேண்டுகிறார்.
கபீரின் இருவரிப் பாடல்: உடல் மீண்டும் மீண்டும் மடிகிறது; ஆனால் ஆசையும் தாகமும் ஒருபோதும் மடிவதில்லை. மாயை, அலையும் மனம் மற்றும் பற்றை விடும் சாதனை குறித்த தோஹாவளிப் பாடல் இது.