அச்சத்திற்கும் மரணத்திற்கும் எதிரான ஒரு மந்திரம்
வேத காலத்தின் புனித ஒலிகளில், மரணத்தின் நிழலை மகா மிருத்யுஞ்சய மந்திரத்தைப் போல் பேரொளியுடன் எதிர்கொள்பவை சிலவே. இது ரிக்வேதத்தின் ஏழாவது மண்டலத்திலிருந்து வருகிறது. முப்பத்திரண்டு எழுத்துகள் கொண்ட இந்த ஒரே ருக் திரியம்பகரான, மூன்று கண்கள் கொண்ட சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. யுகங்களாக இது அகால மரணம் (அபம்ருத்யு), கொடிய நோய், வாழ்வின் நிலையாமை குறித்த அச்சம் ஆகியவற்றிலிருந்து காக்கும் ஆன்மீகக் கேடயமாக விளங்கி வருகிறது.
இந்த மந்திரத்தின் இதயம், உடலை என்றென்றும் நிலைநிறுத்தும் சூத்திரம் அல்ல. இதன் ஆழ்ந்த கொடை மோட்சம், அதாவது விடுதலை. பழுத்த வெள்ளரிக்காய் வலியோ போராட்டமோ இன்றி கொடியிலிருந்து தானாக விலகுவது போல, ஆன்மா மரண மயக்கத்திலிருந்து மெல்ல விடுபடுகிறது. பௌராணிக மரபு இந்த மந்திரத்தை பாலகரான மார்க்கண்டேயருடன் இணைக்கிறது. நித்திய இறைவனிடம் அவர் கொண்ட முழுமையான சரணாகதி, சிவனில் நிலைபெற்ற இதயத்தின் முன் காலபாசமும் சக்தியற்றுப் போகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.
வேத வேர்களும் நூல் மரபும்: ரிக்வேதத்திலிருந்து புராணங்கள் வரை
இந்த மந்திரத்தின் நூல்வழி மரபு சனாதன தர்மத்தின் மிகப் பழமையான ஒன்றாகும்:
- •ரிக்வேத சம்ஹிதை (மண்டலம் 7, சூக்தம் 59, ருக் 12): இந்த ருக்கின் அறியப்பட்ட ஆரம்ப வடிவம் இதுவே. இந்த சூக்தம் ரிஷி வசிஷ்டருடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது.
- •யஜுர்வேதம் (வாஜசனேயி சம்ஹிதை 3.60 மற்றும் தைத்திரீய சம்ஹிதை 1.8.6): வேத யாகச் சடங்கு மரபில் இந்த ருக் இங்கும் வருகிறது.
- •பௌராணிக மரபு: பல புராணங்கள் மார்க்கண்டேயர் மரணத்தை வென்ற கதையைக் காத்து வருகின்றன; ஒவ்வொரு விவரணையிலும் சில விவரங்கள் வேறுபடுகின்றன.
- •மார்க்கண்டேய புராணம்: இந்தப் புராணம் அந்த முனிவரின் பெயரைத் தாங்குகிறது. இதில் தேவி மாஹாத்மியமும் அடங்கியுள்ளது.
இந்த மந்திரத்தை மிருத-சஞ்ஜீவனி, அதாவது உயிரை மீட்டெழுப்பும் வித்தை என்றும் மரபு அழைக்கிறது. பௌராணிக நம்பிக்கையின்படி, கடும் தவத்திற்குப் பின் சிவபெருமான் இந்த ஞானத்தை சுக்கிராச்சாரியாருக்கு அருளினார்.
லிங்கத்தின் முன் மார்க்கண்டேயரும் யமனும்
செவ்வியல் விவரணையில், மகா முனிவர் மிருகண்டுவும் அவரது பக்திமிக்க மனைவியும் குழந்தைக்காக ஏங்கினர். பல விவரணைகளில் அவரது பெயர் மருத்வதி எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. சிவபெருமானை மகிழ்விக்க தம்பதியர் கடும் தவம் செய்தனர். அவர் அவர்கள் முன் தோன்றி ஓர் ஆழ்ந்த தேர்வை அளித்தார்:
“நூறு ஆண்டுகள் வாழும், பண்பற்ற, முரட்டுத்தனமான மகனா? அல்லது பதினாறு ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழும், பெரும் ஞானமும் நற்குணமும் கொண்ட, ஒளிரும் மகனா?”
தயக்கமின்றி தம்பதியர் நற்குணமுள்ள பதினாறு ஆண்டு மகனையே தேர்ந்தனர். தக்க காலத்தில் மார்க்கண்டேயர் பிறந்தார். சிறுவயது முதலே அவரது முகத்தில் பிரம்மதேஜஸ் துலங்கியது; சிறு வயதிலேயே வேதங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தார். பதினாறாம் ஆண்டு நெருங்கியபோது, பெற்றோரால் துயரை மறைக்க இயலவில்லை. காரணத்தை அறிந்தும் மார்க்கண்டேயர் அஞ்சவில்லை. அவர் அமைதியான நம்பிக்கையுடன் புன்னகைத்து, தம் எஞ்சிய நாட்களை நித்தியனின் அரவணைப்பில் கழிக்கத் தீர்மானித்தார்.
மார்க்கண்டேயர் சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்து, அசையாத நிஷ்டையுடன் திரியம்பக மந்திர ஜபத்தைத் தொடங்கினார். குறிக்கப்பட்ட கணம் வந்தபோது, மரணத்தின் அதிபதியான யமதர்மராஜன் தனது எருமையின் மீது ஏறி காலபாசத்துடன் வந்தார். பாலகரின் மந்திரத் தேஜஸ் நெருப்பைப் போல் இருந்ததால், அவரது தூதர்களால் அருகில் செல்ல இயலவில்லை.
யமனே முன்வந்து பாசத்தை வீசினார். அந்த நொடியில் மார்க்கண்டேயர் இரு கைகளாலும் சிவலிங்கத்தைத் தழுவிக்கொண்டு, முழுமையான சரணாகதியுடன் அழுது கூவினார். பாசம் பாலகர் மீதும் புனித லிங்கத்தின் மீதும் விழுந்தது.
லிங்கம் இடி முழக்கத்துடன் பிளந்தது. அதிலிருந்து, காலத்தையும் மரணத்தையும் முடிப்பவரான காலாந்தக மகாதேவர் வெளிப்பட்டார். திரிசூலத்தை உயர்த்தி, தம் பக்தனைக் காக்க சிவபெருமான் யமனை வென்றார். அவர் அறிவித்தார்:
“இந்தப் பாலகன் என் இதயத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தான். சிறிய அகங்காரத்தை எல்லையற்றதில் கரைத்தவனை மரண அழிவின் விதிகள் தொட முடியாது. மார்க்கண்டேயன் என்றென்றும் பதினாறு வயதுடையவனாகவே இருப்பான்; அண்டத்தின் நித்திய குருவாக நிலைப்பான்.”
பின்னர் பிரபஞ்ச ஒழுங்கு தொடர, சிவபெருமான் யமனுக்கு உயிரை மீட்டளித்தார். மரபின் வாக்குறுதி இன்றும் நிலைக்கிறது: உண்மையான பக்தியுடன் மகா மிருத்யுஞ்சய மந்திரம் எங்கு ஜபிக்கப்படுகிறதோ, அங்கு அகால மரண அச்சம் பின்வாங்கும்.
திரியம்பக ருக்
புனிதமான ரிக்வேத மந்திரம்:
ஓம் த்ர்யம்பகம் யஜாமஹே ஸுகந்திம் புஷ்டிவர்த்தனம் |
உர்வாருகமிவ பந்தனான் ம்ருத்யோர் முக்ஷீய மாம்ருதாத் ||
ஓம் த்ர்யம்பகம் யஜாமஹே சுகந்திம் புஷ்டிவர்த்தனம் |
உர்வாருகமிவ பந்தனான் ம்ருத்யோர் முக்ஷீய மாம்ருதாத் ||
சொல்லுக்குச் சொல் விளக்கம்:
- •ஓம்: பரப்பிரம்மத்தின் அநாதி நாதம்.
- •த்ர்யம்பகம்: மூன்று கண்கள் கொண்ட சிவபெருமான். மூன்று கண்களை சூரியன், சந்திரன், அக்னி எனவும், இறந்த காலம், நிகழ் காலம், எதிர்காலம் எனவும் மரபு விளக்குகிறது.
- •யஜாமஹே: நாங்கள் வழிபடுகிறோம், போற்றுகிறோம்.
- •சுகந்திம்: நறுமணம் நிறைந்தவர். மலரின் வாசனை முயற்சியின்றி முழுக் காட்டையும் நிரப்புவது போல, பரமாத்மாவின் கருணை பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியுள்ளது.
- •புஷ்டிவர்த்தனம்: ஊட்டத்தையும் செழிப்பையும், உயிராற்றலையும் ஆன்மீக ஒளியையும் பெருக்குபவர்.
- •உர்வாருகம்: வெள்ளரிக்காய் அல்லது கர்பூசணி போன்ற, கொடியில் காய்க்கும் பழம்.
- •இவ: அதுபோல.
- •பந்தனாத்: காம்பிலிருந்து, அதாவது பந்தத்திலிருந்து.
- •ம்ருத்யோஹ்: மரணத்திலிருந்து.
- •முக்ஷீய: நான் விடுவிக்கப்படுவேனாக.
- •மா அம்ருதாத்: அமிருதத்துவத்திலிருந்து அல்ல.
ஆழ்ந்த பொருள்:
“நறுமணமும் ஊட்டமும் அருளும் முக்கண் இறைவனை வணங்குகிறோம். பழுத்த வெள்ளரிக்காய் தன் காம்பிலிருந்து விலகுவது போல, நான் மரணத்திலிருந்து விடுபடுவேனாக; அமிருதத்துவத்திலிருந்து அல்ல.”
அறிந்துகொள்ளத் தக்க சில சொற்கள்
- •உர்வாருக (வெள்ளரிக்காய்) உவமை: சில பழங்களைக் கிளையிலிருந்து பறிக்க வேண்டியிருக்கும். வெள்ளரி தரையில் படரும் கொடியில் விளைகிறது. முழுவதும் பழுக்கும்போது அதன் காம்பு தானாகவே உலர்ந்து விடுபடும்; கிழிப்பதும் போராட்டமும் இல்லை. இதுவே வேத இலட்சியமான ஜீவன்முக்தி, அதாவது வாழும்போதே பெறும் விடுதலை. ஞானம் பழுக்கும்போது, ஆன்மா பயமும் எதிர்ப்பும் இன்றி மரண உடலின் மீதான பற்றை உதிர்க்கிறது.
- •அபமிருத்யு: விபத்து, விஷம், கொள்ளைநோய் அல்லது பேரிடரால் நிகழும் அகால அல்லது திடீர் மரணம். பக்தி மரபு மகா மிருத்யுஞ்சயத்தை அதற்கு எதிரான காப்பு மந்திரமாகக் கருதுகிறது.
- •காலாந்தக ரூபம்: யமனை வெல்ல லிங்கத்திலிருந்து தோன்றிய சிவரூபம். கால என்றால் காலமும் மரணமும்; அந்தகன் என்றால் முடிப்பவன்.
- •சஞ்ஜீவனி வித்யை: வாழ்வையும் உயிர்மூச்சையும் மீண்டும் நிலைநிறுத்தும் ஞானம். மரபு இதை சுக்கிராச்சாரியாருடனும் இந்த திரியம்பக மந்திரத்துடனும் இணைக்கிறது.
இன்றைய கோயில் மற்றும் ஜப மரபுகள்
மார்க்கண்டேயரின் வெற்றி நினைவு தொடர்ந்த கோயில் வழிபாட்டிலும் தனிப்பட்ட ஜபத்திலும் வாழ்கிறது:
- •மார்க்கண்டேய மகாதேவர் கோயில், வாரணாசி: முனிவருடன் மரபு இணைக்கும் பல கோயில்களில் ஒன்று. இங்கு மிருத்யுஞ்சய ஜபம் சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது.
- •உஜ்ஜயினி மஹாகாலேஸ்வர ஜோதிர்லிங்கம்: காலத்தின் அதிபதியாக சிவபெருமான் வீற்றிருக்கும் தலம். அதிகாலையில் பஸ்ம ஆரத்தி நடைபெறுகிறது; அங்கு மிருத்யுஞ்சய ஜபம் போற்றப்படும் காணிக்கையாகும்.
- •108 ஜபம் மற்றும் 125,000 ஜபம்: பக்தர்கள் பொதுவாக இந்த மந்திரத்தை 108 முறை ஜபிக்கின்றனர். கடுமையான நோய், அறுவை சிகிச்சை அல்லது துயர் காலங்களில் ஹோமத்துடன் கூடிய 125,000 ஜபங்களின் புரசரணம் பாரம்பரியமாக மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
அன்றாட வாழ்வில் மந்திரம்
மகா மிருத்யுஞ்சய மந்திரம் அச்சமூட்டும் பிரார்த்தனையோ, உடல் மறைவதிலிருந்து தப்ப வேண்டும் என்ற வேண்டுதலோ அல்ல. இது வாழ்வையும், ஆரோக்கியத்தையும், அச்சமற்ற விழிப்புணர்வையும் உறுதிப்படுத்தும் மந்திரம்.
தினமும் ஜபிக்கும்போது:
- 1.மூவகை மூச்சு: ஆழமாக மூச்செடுத்து, திரியம்பகரின் மூன்று கண்களிலிருந்து முதுகுத்தண்டு வழியே தூய்மைப்படுத்தும் ஒளி பாய்வதை நினையுங்கள்.
- 2.காம்பை விடுதல் (பந்தனாத்): உர்வாருகமிவ என்று ஜபிக்கும்போது, மனதின் ஒரு கனமான கவலையை மனதார விடுங்கள்; பழுத்த காம்பு போல் தளர விடுங்கள்.
- 3.அமிருதத்தில் ஓய்வு (அம்ருதாத்): உங்கள் உண்மையான ஆத்மன் ஒருபோதும் பிறக்கவில்லை, ஒருபோதும் மரிக்காது என்ற உண்மையின் மீது மௌனத் தியானத்தில் நிறைவு செய்யுங்கள்.
முழுமையான ஜபத் துணை வழிகாட்டி மகா மிருத்யுஞ்சய மந்திரப் பக்கத்தில் உள்ளது.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ரிக்வேதம் மண்டலம் 7, சூக்தம் 59, ரிக் 12 என்பதே இந்த மந்திரம் இடம்பெறும் வேத இடமாகும்; இது வசிஷ்ட ரிஷிக்குக் கூறப்படும் ஒரு துதியில் அமைந்துள்ளது.
உயிர்ச்சக்தியை மீட்கவும் சிதைந்த பிராணனை மீண்டும் நிலைநிறுத்தவும் உரிய ரகசியத்தை இந்த மந்திரம் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது என்று சொல்லப்படுவதால், இது மரபாக 'ம்ருத-சஞ்சீவனி' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
என்றும் பதினாறு வயதினராக இருக்கும்படி வரம் பெற்ற மார்க்கண்டேய முனிவரின் பெயரைத் தாங்கியதே தேவி மகாத்மியத்தைக் கொண்ட மார்க்கண்டேய புராணம்.
வெள்ளரிப்பழ (உர்வாருகம்) உவமை, உடல் துன்பமின்றி ஆன்ம விடுதலை அடைவதற்கான மிக மென்மையான குறியீடாக இந்திய தத்துவத்தில் போற்றப்படுகிறது.
Shiva
கவிஞர்-துறவி அயோத்யாதாஸ் இயற்றிய, சிவபெருமானுக்கான நாற்பது செய்யுள் துதி; அவரது தெய்வச் செயல்களை எடுத்துரைக்கிறது; அருளுக்காகவும் துன்ப நீக்கத்துக்காகவும் ஓதப்படுகிறது.
குண்டூரிபுரத்தின் அகஸ்த்யேச லிங்கமாக சிவனைப் போற்றும் எட்டு பாடல்களும் ஒரு நிறைவுப் பயன் பாடலும்; ஓதுவோருக்கு முக்தி அளிப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
இது சிவபெருமானுக்கு ஒரு வில்வ இலையைச் சமர்ப்பிப்பதன் புண்ணியத்தை விளக்கும் எட்டு வசனங்கள் கொண்ட பக்திப் பாடல். ஒவ்வொரு செய்யுளும் வில்வ இலையின் தெய்வீகத் தன்மையையும், அதை அர்ப்பணிப்பதால் வரும் பாவ நிவாரணத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது.
சிவலிங்கத்தைப் போற்றும் எட்டு பாடல்கள்; ஒவ்வொன்றும் ‘அந்த நித்திய லிங்கத்தை வணங்குகிறேன்’ என்று முடிகிறது; இதை ஓதுவதன் பலனைக் கூறும் ஒன்பதாம் பாடலும் உண்டு.
இந்து மதம் இலிருந்து மேலும்
வால்மீகி ராமாயணம் கூறுவதன்படி, பகீரதன் மன்னரின் ஆயிரம் ஆண்டு தவம் கங்கா தேவியை விண்ணிலிருந்து இறக்கிக் கொண்டுவந்தது; அவளது வீழ்ச்சி சிவபெருமானின் சடைமுடியில் தணிக்கப்பட்டு, மூதாதையரின் ஆன்மாக்களை விடுவித்தது.
கைலாச மலையின் கீழ் ராவணன் சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரத்தை இயற்றினான் என்றும், சிவனின் கால் பெருவிரல் அவனது செருக்கை அடக்கியது என்றும், அவனது பாடல் சிவனின் அருளைப் பெற்றது என்றும் மரபு கூறுகிறது.
கேதார்நாத் முதல் ராமேஸ்வரம் வரை சிவபெருமானின் பன்னிரு ஜோதிர்லிங்கங்கள்: அவற்றின் பெயர்கள், இடங்கள், புராணக் கதைகள் மற்றும் அவற்றைப் பட்டியலிடும் மரபுத் துதிப்பாடல்.
தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள எட்டு சைவக் கோயில்கள்; இங்கு சிவபெருமான் அகங்காரத்தையும் மரணத்தையும் வெல்ல தமது அண்ட வீரத்தை வெளிப்படுத்தி, யாத்திரிகர்களுக்கு விடுதலையை அருளினார்.
கர்வால் இமயமலையில் அமைந்த சோட்டா சார் தாம் யாத்திரைப் பாதை, யமுனோத்ரி, கங்கோத்ரி, கேதார்நாத், பத்ரிநாத் ஆகியவற்றை ஒரே புனித இமயமலைத் திருயாத்திரையாக இணைக்கிறது; இது கர்மத்தைக் கரைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.
1855-ஆம் ஆண்டு ராணி ராஷ்மணியால் நிறுவப்பட்ட கொல்கத்தாவின் தட்சிணேஸ்வர காளி கோயில், அன்னை பவதாரிணியின் திருவிடமும் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரின் சாதனை நிகழ்ந்த இல்லமும் ஆகும்.