বুদ্ধৰ মূল শিক্ষা

নমো অমিতাভ বুদ্ধায়: অমিতাভ বুদ্ধক, অসীম জ্যোতিৰ বুদ্ধক, সুখাবতীব্যূহ পৰম্পৰাদ্বাৰা নিয়া সংক্ষিপ্ত সংস্কৃত প্ৰণাম।

ভৈষজ্যগুৰু বুদ্ধৰ আৰোগ্য মন্ত্ৰ, যিটো ৰোগীৰ আৰু ৰোগৰ পৰা মুক্তি বিচৰা লোকৰ বাবে পঠা হয়, সূত্ৰৰ নিজৰ আৰম্ভণী আশীৰ্বাদৰ সৈতে।

এইটো বজ্ৰসত্ত্ব নামৰ এজন বুদ্ধ বা জ্ঞানী সত্ত্বাৰ ওচৰত কৰা এক শ্ৰদ্ধাপূৰ্ণ প্ৰাৰ্থনা। ইয়াত তেওঁৰ ওচৰত শুদ্ধি, শক্তি আৰু জ্ঞান লাভৰ বাবে অনুৰোধ কৰা হৈছে।

এই আঠোটা শীল হৈছে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুসাৰীসকলে পূৰ্ণিমা বা অমাবস্যা আদি পৱিত্ৰ দিনত পালন কৰা নৈতিক নীতি। ইয়াক সংযম আৰু ধ্যানৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা হয়।

এই বৌদ্ধ প্রার্থনা পালি ভাষায় বলা হয় যেখানে প্রার্থী বুদ্ধ, ধৰ্ম এবং সংঘ (ত্ৰিৰত্ন)র শরণ গ্রহণ কৰে। এই শরণ মন্ত্রক তিনিবাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হয়, যাক বিশ্বাস আৰু সমর্পণর ঘোষণা।

এইটো পালি শ্লোকৰ আঠটা স্তৱক, যি জয়মঙ্গল গাথা নামেৰে পৰিচিত, যিয়ে বুদ্ধদেৱৰ প্ৰত্যাহ্বান আৰু প্ৰতিদ্বন্দীসকলৰ ওপৰত আঠটা মহান বিজয়ক উদযাপন কৰে। সুৰক্ষা, আশীৰ্বাদ আৰু জীৱনৰ দুৰ্দশাৰ ওপৰত বিজয়ৰ ভাৱনা জাগ্ৰত কৰিবলৈ ঐতিহ্যগতভাৱে এইবোৰ জপ কৰা হয়।

বৌদ্ধ ঐতিহ্যৰ এইটো এটা চুটি পালি শ্লোক, যিটো বক্তাৰ পুণ্য বা সৎকৰ্মৰ ফল প্ৰয়াত আত্মীয়সকললৈ উৎসৰ্গ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ সুখ-শান্তি কামনা কৰি তিনিবাৰ আবৃত্তি কৰা হয়। থেৰবাদী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া বা স্মাৰক অনুষ্ঠানত ইয়াক প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ধম্মপদৰ 33-43 শ্লোক: নিশ্চিন্ত মন সুৰক্ষিত কৰা কঠিন, কিন্তু নিয়ন্ত্রিত আৰু সুপথে চালিত মন প্রকৃত সুখ আৰু ভয়ৰ পৰা মুক্তি আনে।

ধম্মপদৰ যমক বৰ্গ (শ্লোক 1-20) এই ধৰ্মগ্ৰন্থক উন্মোচন কৰে, শিকায় যে মন সকল অনুভূতিক আকাৰ দিয়ে আৰু শত্ৰুতা সমাপ্ত কৰে প্রতিশোধ নয়, বৰঞ্চ অহিংসাৰে।

এই পাঠটি হৈছে বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ এক ৰক্ষা-পাঠ, য'ত অঙ্গুলিমাল নামৰ এজন সন্তই তেওঁৰ জীৱনত কেতিয়াও জ্ঞাতসাৰে কোনো প্ৰাণী হত্যা নকৰাৰ সত্যবাদিতাৰ দ্বাৰা গৰ্ভৱতী নাৰী আৰু গৰ্ভস্থ শিশুৰ মঙ্গল কামনা কৰিছে।