ಕಿಸಾ ಗೋತಮಿ ಮತ್ತು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನ ಕಥೆ

ಕಿಸಾ ಗೋತಮಿ ಎಂಬ ಯುವತಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಮರಣದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಮೃತ ಮಗುವನ್ನು ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮನೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಅಲೆದಾಡಿದಳು. ಜನರು ಅವಳನ್ನು ಹುಚ್ಚಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ, ಅವಳು ಬುದ್ಧನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು. ಬುದ್ಧನು ಆಕೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು: “ನೀನು ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲವೋ ಅಂತಹ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಬದುಕಿಸುತ್ತೇನೆ.”

ಕಿಸಾ ಗೋತಮಿ ಆಶೆಯಿಂದ ಹೊರಟಳು. ಮೊದಲ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, “ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಸತ್ತಿದ್ದರು – ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗಂಡ, ಹೆಂಡತಿ, ಅಥವಾ ಮಗು. ಅವಳು ದಣಿದು, ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಸಾವು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಹೂಳಲು ಹಿಂದಿರುಗಿದಳು.

ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಬುದ್ಧನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ನನಗೆ ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಾವಿಲ್ಲದ ಮನೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಬುದ್ಧನು ಆಕೆಗೆ ಸಾವು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾದದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಈ ಕಥೆಯು ಹಲವು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮುಖ್ಯ ಸಂದೇಶ ಒಂದೇ: ಸಾವಿನಿಂದ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿಯ ಮಾರ್ಗ.

ಕಿಸಾ ಗೋತಮಿ ನಂತರ ಬುದ್ಧನ ಶಿಷ್ಯೆಯಾದಳು ಮತ್ತು ಅನುಪಮೆಯಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಈ ಕಥೆಯು ಬೌದ್ಧ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಿಗೆ ಸಾವಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.