ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕ

ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನು ಶ್ರಾವಸ್ತಿ ನಗರದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಸುದತ್ತನು, ಆದರೆ ಅವನು ಅನಾಥರಿಗೆ (ಅನಾಥರಿಗೆ) ಮತ್ತು ಬಡವರಿಗೆ (ಪಿಂಡಿಕ) ಆಹಾರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಜನರು ಅವನನ್ನು 'ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ರಾಜಗೃಹ ನಗರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದಾಗ, ಅವನು ಬುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು. ಅವನು ಬುದ್ಧನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಬುದ್ಧನ ಶಿಷ್ಯನಾದನು. ಬುದ್ಧನು ಶ್ರಾವಸ್ತಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದಾಗ, ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನು ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಅವನು ನಗರದ ಹೊರಗೆ ಜೇತವನ ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ತೋಪನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ಅದು ರಾಜಕುಮಾರ ಜೇತನ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನು ಅದನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಬಯಸಿದನು, ಆದರೆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಅದನ್ನು ಮಾರಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ರಾಜಕುಮಾರನು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ, 'ನೀವು ಇಡೀ ನೆಲವನ್ನು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾರುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಳಸಿ, ತೋಪಿನ ನೆಲವನ್ನು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಕೊನೆಯ ದಿನ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿತ್ತು. ರಾಜಕುಮಾರನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು ಮತ್ತು ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನ ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾದನು. ಅವನು ಆ ಭಾಗವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ತೋಪಿನ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರಕ್ಕೆ ದ್ವಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ, ಜೇತವನವು ಬುದ್ಧನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಯಿತು.

ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನು ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ವಿಹಾರವನ್ನು (ಮಠ) ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಬುದ್ಧನು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಜೇತವನವು ಬುದ್ಧನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು. ಬುದ್ಧನು ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನು ತನ್ನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬುದ್ಧನಿಗೆ ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು (ಬುದ್ಧನ ಬೋಧನೆ) ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಬಳಸಿದನು.

ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನ ಕಥೆಯು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಿದನು. ಅವನ ಹೆಸರು ಇಂದಿಗೂ ಬೌದ್ಧ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನ ಕಥೆಯು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ: ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿದೆ. ಜೇತವನದ ಕಥೆಯು ಬೌದ್ಧ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಯಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅನಾಥಪಿಂಡಿಕನ ಉದಾರತೆಯು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.