ဝေဿန္တရာဇာတက - ဒါနပါရမီ၏ ပြည့်စုံမှု

ဝေဿန္တရာဇာတက (ဇာတက အမှတ် ၅၄၇) သည် ပါဠိပိဋကတ်၏ မွေးဖွားမှုဇာတ်လမ်းများ မှတ်တမ်း ဇာတကဋ္ဌဝဏ္ဏနာ၏ အတွင်းရှိ မဟာနိပါတ် အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ထေရဝါဒ နိုင်ငံများဖြစ်သော ထိုင်း၊ လာအို၊ ကမ္ဗောဒီးယား နှင့် မြန်မာ တို့တွင် အထူးချစ်ခင်ရသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် ဗောဓိသတ္တဝ်၏ သိဒ္ဓတ္ထ ဂေါတမအဖြစ် နောက်ဆုံးဘဝ မတိုင်မီ နောက်ဆုံး လူ့ဘဝအကြောင်း ပြောပြသည်။ ဗောဓိသတ္တဝ် အဆုံးမရှိသော ဘဝများတွင် ပြည့်စုံအောင် ကျင့်ရမည့် ပါရမီ ဆယ်ပါး၏ ပထမဆုံးဖြစ်သော ဒါန၊ ဒါနကို သင်ကြားသောကြောင့် အလွန် တန်ဖိုးထားခံရသည်။

ဤဇာတ်လမ်းသည် ဘုရင်သဉ္ဇယ၏ သား မင်းသားဝေဿန္တရာ၏ အကြောင်းကို လိုက်ပါသည်။ ကလေးဘဝကတည်းက အကန့်အသတ်မရှိသော ဒါနစိတ်ဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သူစတင်သည်မှာ သူ့နိုင်ငံ၏ မိုးရွာစေသည်ဟု ယုံကြည်ခံရသော ဖြူဖွေးသည့် ဆင်တော်ကို ရေရှားနေသော နီးစပ်ရာ နိုင်ငံသို့ ပေးလှူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကရုဏာ လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းက သူ့ပြည်သူများကို ဒေါသဖြစ်စေပြီး၊ ဆင်ကို ဆုံးရှုံးခြင်းကြောင့် အငတ်ဘေး ကျရောက်မည်ဟု စိုးရိမ်ကာ သူ့ကို နိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ဝေဿန္တရာသည် အတွန့်အတုံ့ မပြုဘဲ ဒဏ်ကို လက်ခံသည်။ သူ၊ မဒ္ဒီ မိဖုရား၊ နှင့် သားနှစ်ယောက် ဇာလိ နှင့် ကဏှာဇိနာတို့ ပါဝင်သော အတူ၊ တောအုပ်နက်ထဲရှိ ရဟန်းကျောင်းတစ်ခုသို့ ထွက်ခွာသည်။ ရိုးရာအရ ထိုကျောင်းကို နတ်ပညာရှင် ဝိဿကမ္မက နတ်မင်း သက္က၏ ကိုယ်တော်တိုင် အမိန့်ဖြင့် ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

တောအုပ်ထဲတွင် ဝေဿန္တရာ၏ ဒါနသည် ရပ်မသွားပါ။ လမ်းခရီးတွင် တွေ့ရသော ဗြဟ္မဏများကို ရထားနှင့် မြင်းများ ပေးလှူပြီး၊ မိသားစုကိုယ်တိုင် မှလွဲ၍ ဘာမျှ မကျန်တော့သည်အထိ ခြေကျင်ဖြင့် ဆက်ခရီးသွားသည်။ ဇာတ်လမ်း၏ အဓိက စမ်းသပ်ချက် ရောက်လာသည်မှာ ဇူဇက အမည်ရှိ ဗြဟ္မဏတစ်ဦး၊ သူ၏ တောင်းဆိုတတ်သော ငယ်ရွယ်သည့် မယားက ကျွန်များ ရှာခိုင်းလိုက်သောအခါ ရဟန်းကျောင်းသို့ လာကာ ဝေဿန္တရာထံ သားနှစ်ယောက်ကို တောင်းသည့်အခါ ဖြစ်သည်။ ဝေဿန္တရာက ပေးလှူပြီး၊ ဇူဇကက ကလေးတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားကာ လမ်းတွင် ညှင်းဆဲလေသည်။ ဇာတ်လမ်း၏ ဖော်ပြချက်အရ၊ ညတိုင်း ကာကွယ်သော နတ်များက အမြင်မတွေ့ဘဲ သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပြီး အစာကျွေးကြသည်။ နေ့ဘက်တွင်မူ ဇူဇက၏ လမ်းကြောင်းကို ရည်ရွယ်ထားသော ဝေးလံသည့် ရွာမှ ဘုရင်သဉ္ဇယ၏ ကိုယ်ပိုင် နန်းတော်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဦးတည်စေကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘုရင်သဉ္ဇယက မိမိ၏ မြေးများကို မှတ်မိပြီး၊ ထိုနေရာတွင်ပင် ဇူဇကထံမှ ငွေပေး၍ ပြန်လည် ရွေးယူလိုက်သည်။

ဤအရာပင်လျှင် ဝေဿန္တရာ၏ စမ်းသပ်ခံရမှု၏ နောက်ဆုံး မဟုတ်ပါ။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မြဲမှုကို ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် နတ်မင်း သက္ကသည် ဗြဟ္မဏ ဖြစ်ယောင်ဆောင်၍ ပေါ်လာပြီး ဝေဿန္တရာထံ မဒ္ဒီ ကိုယ်တိုင်ကို တောင်းသည်။ ဝေဿန္တရာသည် တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ မိမိ၏ မယားကို ပေးလှူပြီး၊ မိသားစုအပါအဝင် မိမိပိုင်ဆိုင်သည့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခြင်းကို ပြီးမြောက်စေသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေတွင် ဒါနပါရမီ၏ အခြား ဗားရှင်းတစ်ခုမျှ ဤမျှ အထိ မရောက်ပါ။ ဤမျှ ပြည့်စုံသော စွန့်လွှတ်မှုကြောင့် ကြည်ညိုသွားသော သက္က ချက်ချင်း ကိုယ်တော်တိုင် ထင်ရှားပြီး လက်ခံမည့်အစား မဒ္ဒီကို ပြန်အပ်သည်။ မကြာမီ ဝေဿန္တရာကို နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်မှုသို့ လုံးဝ ပြန်လည်ထားပြီး၊ နိုင်ငံမှ ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း မစတင်မီ ကဲ့သို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် စုစည်းပေးသည်။

ဝေဿန္တရာ၏ ဇာတ်လမ်းကို အထူးသဖြင့် ဒါနအတွက် မှတ်မိကြသော်လည်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရိုးရာအရ ဗောဓိသတ္တဝ်သည် ဗုဒ္ဓဘော ရရှိမီ အဆုံးမရှိသော ဘဝများတွင် ပါရမီ ဆယ်ပါးလုံးကို ပြုပြင်ကျင့်ကြံရမည်ဟု ယုံကြည်သည်:

ဝေဿန္တရာဇာတက သည် ကျင့်ဝတ် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ထက် ပိုပါသည်။ ၎င်းသည် တွယ်တာမှု၊ စွန့်လွှတ်ခြင်း နှင့် ဗောဓိသတ္တ၏ အဆုံးမရှိ ကရုဏာ တို့ကို ရေရှည် စူးစမ်းသော ဇာတ်လမ်း ဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဤဇာတ်လမ်းကို မဟာချတ် အခမ်းအနားတွင် ယနေ့တိုင် အပြည့်အစုံ ရွတ်ဖတ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်နေ့တည်း ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပြီး နားထောင်သူများကို ဇာတ်လမ်း၏ အခန်း ၁၃ ခန်းလုံးကို အစမှ အဆုံးထိ ခရီးဆောင်စေသည်။

ဤဇာတ်လမ်း၏ ခိုင်မြဲသော စွမ်းအားသည် လွယ်ကူသော နှစ်သိမ့်မှု ပေးခြင်းထက် အလွန်ပိုသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ဗဟိုဂုဏ်ကျေးဇူး၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ပျော့ပျောင်းစေရန် ငြင်းဆန်သည်။ ဇာတ်လမ်းက နားထောင်သူများအား ဝေဿန္တရာ စွန့်ကြဲခဲ့သော အရာများ၏ အလေးချိန်အပြည့်ကို ကလေးများပါဝင်၍ ထိုင်ကြည့်စေသည်။ ထို့နောက်မှသာ နတ်များက ဒါနကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အရာကို ပြန်လည် ရစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့တိုင်အောင်ပင် တောင်ပိုင်း အရှေ့တောင်အာရှ အနှံ့ ဝေဿန္တရာ၏ ဇာတ်လမ်း ပြန်ပြောမှုများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းသော အစွန်းများကို နူးညံ့စေကာ၊ ကလေးများ ပြန်ခေါ်ဆောင်ခံရမှု၏ ကြမ်းတမ်းသော ဝမ်းနည်းမှုကို ကျော်လွှား ပြောဆိုတတ်ကြသည်။ မပြင်ဆင်ထားသော ဗားရှင်းကို ကာကွယ်သော ပညာရှင်နှင့် ရဟန်းများက ဤမသက်သာမှုသည် ချောမွေ့အောင် ဖယ်ရှားရမည့် အားနည်းချက် မဟုတ်ဘဲ၊ ဇာတ်လမ်း၏ ရည်ရွယ်ချက် အပြည့်အစုံ ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းခုံကြသည်။ ပြည့်စုံ ဟု ခေါ်ထိုက်သော ပါရမီသည် ဤမျှ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော စရိတ်နှင့် ထိတွေ့ရမည်၊ ပေးသူကို တကယ် မခြိမ်းခြောက်သော အလွယ်တကူ ပေးလှူမှုသာ မဟုတ်ပါ။