বেছন্তৰা জাতক
দানশীলতাৰ চৰম আদৰ্শ
এই লেখাটোত বেছন্তৰা জাতকৰ কাহিনীটোৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে — বোধিসত্ত্বৰ অন্তিম জন্মৰ কাহিনী, য'ত তেওঁ দানশীলতাৰ চৰম আদৰ্শ দেখুৱাইছিল আৰু সকলো ত্যাগ কৰিও পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হৈছিল।
বেসন্তৰা জাতক হৈছে বুদ্ধ ধৰ্মৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু পৱিত্ৰ কাহিনীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। এই কাহিনীটো বোধিসত্ত্বৰ (যিজন পিছত গৌতম বুদ্ধ হৈছিল) অন্তিম জন্মৰ বিষয়ে, য'ত তেওঁ বেছন্তৰা ৰাজকুমাৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। এই কাহিনীটোৱে দানৰ পৰম আদৰ্শ দেখুৱাইছে — এনে এক দান যি কোনো সীমা নাজানে। বেছন্তৰাই নিজৰ ৰাজ্যৰ বৰষুণ অনা বগা হাতীটো দান কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁক ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰা হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ধন-সম্পত্তি, সন্তান আৰু শেষত নিজৰ পত্নীকো দান কৰিছিল। কিন্তু এই সকলো দানৰ অন্তত তেওঁৰ পৰিয়াল পুনৰ লগ পাইছিল আৰু তেওঁৰ মহান দানশীলতাৰ বাবে তেওঁ সৰ্বজনবিদিত হৈছিল।
এই কাহিনীটো বৌদ্ধ পৰম্পৰাত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিয়নো ইয়াত দেখুওৱা হৈছে যে কেনেকৈ এজন ব্যক্তিয়ে সকলো ত্যাগ কৰি পৰম জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰে। বেছন্তৰা জাতকৰ কাহিনীটো দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দেশসমূহত (যেনে থাইলেণ্ড, লাওছ, কম্বোডিয়া) বিশেষকৈ জনপ্ৰিয়, আৰু তাত এই কাহিনীটো মেলা, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আৰু নাটকৰ জৰিয়তে উদযাপন কৰা হয়। এই কাহিনীটোৰ বহু সংস্কৰণ আছে, আৰু অঞ্চলভেদে ইয়াৰ কিছু পাৰ্থক্য দেখা যায়, কিন্তু মূল শিক্ষাটো একেই — দান হৈছে সৰ্বোচ্চ গুণ।
বেছন্তৰা জাতকৰ কাহিনীটোৱে আমাক শিকাইছে যে সঁচা সুখ বস্তুৰ মালিক হোৱাত নহয়, বৰং আনক দিয়াৰ মাজত। এই কাহিনীটো বুদ্ধ ধৰ্মৰ দান পৰমিতা (দানৰ পৰিপূৰ্ণতা)ৰ এক উৎকৃষ্ট উদাহৰণ। যিসকলে এই কাহিনীটো পঢ়ে বা শুনে, তেওঁলোকে দানশীলতাৰ গুণ আৰু ত্যাগৰ মহিমা বুজি পায়। এই কাহিনীটো কেৱল ধৰ্মীয় শিক্ষা নহয়, মানৱ জীৱনৰ এক গভীৰ দৰ্শনও।
আপুনি জানেনে?
অন্তিম জন্ম
বেছন্তৰা জাতক হৈছে বোধিসত্ত্বৰ (গৌতম বুদ্ধ হোৱাৰ আগৰ অৱস্থা) অন্তিম জন্মৰ কাহিনী। এই জন্মত তেওঁ দানশীলতাৰ চৰম সীমা পৰীক্ষা কৰিছিল, যিটো বুদ্ধত্ব লাভৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়।
বগা হাতীৰ দান
ৰাজকুমাৰ বেছন্তৰাই তেওঁৰ ৰাজ্যত বৰষুণ অনা পবিত্ৰ বগা হাতীটো দান কৰিছিল, যাৰ ফলত ৰাইজ খঙাল হৈ তেওঁক ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰিছিল। এই হাতীটো ৰাজ্যৰ সম্পদ আৰু উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক আছিল।
পৰিয়ালৰ ত্যাগ
বেছন্তৰাই নিজৰ সন্তান আৰু শেষত পত্নীকো দান কৰিছিল। এই কাৰ্য্যই দান পৰমিতা (দানৰ পৰিপূৰ্ণতা)ৰ চৰম উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, য'ত কোনো বস্তু বা ব্যক্তিৰ প্ৰতি আসক্তি নাথাকে।
পুনৰ্মিলন
সকলো ত্যাগৰ পিছত দেৱতাসকলৰ সহায়ত বেছন্তৰাৰ পৰিয়াল পুনৰ লগ পাইছিল আৰু তেওঁ ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰিছিল। এই কাহিনীয়ে শিকায় যে সঁচা দানশীলতা কেতিয়াও বিফল নহয়, বৰং পৰম সুখ আনে।
দক্ষিণ-পূব এছিয়াত উদযাপন
থাইলেণ্ড, লাওছ আৰু কম্বোডিয়াত বেছন্তৰা জাতকক বাৰ্ষিক মেলা, ধৰ্মীয় নাটক আৰু ধৰ্মোপদেশৰ জৰিয়তে উদযাপন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানবোৰত কাহিনীটোৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ আৰু অভিনয় কৰা হয়, যিটো কেতিয়াবা কেইবাদিনো ধৰি চলি থাকে।
এই পাঠৰ বিষয়ে
উৎস: wisdomlib.org
Dāna (Generosity) সম্পৰ্কে অধিক কাহিনী
Buddha
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত