बसो मोरे नैनन में नंदलाल
यो भजनमा मीराबाईले कृष्णको मनमोहक रूप—साँवरो वर्ण, ठूला आँखा, मुरली र वैजयन्ती माला—को वर्णन गर्दै उनी आफ्ना आँखामा सधैं बसून् भनी प्रार्थना गरेकी छन्।
श्लोक
मेरा नन्दलाल मेरा आँखामा बसिरहेका छन्।
श्लोक 1
उनको मोहिनी मूर्ति साँवला रूप छ, आँखा ठूला-ठूला छन्।
श्लोक 2
ओठमा अमृतजस्तो मुरलीको धुन छ, र छातीमा बैजन्तीको माला शोभित छ।
श्लोक 3
कमरमा साना घण्टीहरू शोभिरहेका छन्, र पाउजुको मिठो आवाज छ।
श्लोक 4
मीराका प्रभु, सन्तहरूलाई सुख दिने, भक्तवत्सल गोपाल हुन्।
श्लोक 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Wednesday (Budhwar), Thursday (Guruwar) & Ekadashi
Early Morning (Brahma Muhurta) or Sandhya (Twilight)
Tulsi leaves, Butter (Makhan), Mishri, Yellow flowers & Chandan
- Awakening of pure divine love (Prema Bhakti), mental joy, and freedom from anxiety
पृष्ठभूमि
यो भजन मीराबाईद्वारा रचित भक्ति साहित्यको एक अंश हो। मीराबाई १६औँ शताब्दीकी राजस्थानी कवयित्री र कृष्णभक्त थिइन्। यो भजन प्रायः भजन सङ्कीर्तन वा कृष्णको आराधनाको समयमा गाइन्छ। यसले भक्तको हृदयमा कृष्णको रूपको स्थायी बासको वर्णन गर्दछ।
यस पाठको बारेमा
रचयिता: Mirabai · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Rajasthan
A Rajput princess of Mewar who renounced court life to devote herself entirely to Krishna, whom she regarded as her true husband. Her passionate devotional songs (bhajans), sung across North India to this day, describe divine love in deeply personal, often defiant terms against the social expectations of her royal household.
के तपाईं जान्नुहुन्छ?
लेखिका
यो भजन १६औं शताब्दीकी राजपूत राजकुमारी तथा कृष्णभक्त मीराबाईले रचेको हुन्। उनी भक्तिकाव्यकी महत्त्वपूर्ण हस्ती हुन् र उनका भजनहरू आज पनि उत्तरी भारतमा व्यापक रूपमा गाइन्छन्।
कृष्णको रूपवर्णन
यहाँ कृष्णलाई "मोहिनी मूरति" (मोहक मूर्ति) र "साँवरि सूरति" (साँवलो रूप) भनेर वर्णन गरिएको छ। उनका ठूला-ठूला आँखा, मुरली, वैजयन्ती माला, कम्मरमा घण्टी र पाउमा नूपुरको सुन्दरताको चित्रण गरिएको छ।
भक्तिको भाव
मीराबाईले कृष्णलाई आफ्नो प्रियतम मानेर उनीप्रति गहिरो प्रेम र समर्पण व्यक्त गरेकी छन्। यस भजनमा उनले कृष्णलाई "भगत बछल गोपाल" (भक्तवत्सल गोपाल) भनेर सम्बोधन गरेकी छन्, जसले भक्तहरूप्रति कृष्णको कृपालु स्वभावलाई संकेत गर्दछ।
संगीतात्मक तत्त्व
मुरली, घण्टिका र नूपुरको ध्वनिले भजनमा एक मधुर संगीतमय वातावरण सिर्जना गरेको छ। यसले भक्ति संगीतमा ध्वनिको महत्त्व र कृष्णको लीलामा संगीतको भूमिकालाई उजागर गर्दछ।
भक्ति आन्दोलन
मीराबाईको यो भजन भक्ति आन्दोलनको एक उदाहरण हो, जहाँ व्यक्तिगत भगवानप्रति अटल प्रेम र भक्तिलाई जोड दिइन्छ। उनले परम्परागत वैदिक अनुष्ठानको सट्टा सरल भाषामा समर्पण गीत रचेर जनसाधारणलाई भक्तिको बाटोमा ल्याइन्।
Krishna
हिन्दु धर्म बाट थप
सबै हेर्नुहोस्सम्बन्धित शिक्षाहरू
उही शिक्षा, विभिन्न परम्पराहरूमा प्रतिध्वनित
