Bharat Devotion
Embroidered artwork for बसो मोरे नैनन में नंदलाल: Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

बसो मोरे नैनन में नंदलाल

बसो मोरे नैनन में नंदलाल

यो भजनमा मीराबाईले कृष्णको मनमोहक रूप—साँवरो वर्ण, ठूला आँखा, मुरली र वैजयन्ती माला—को वर्णन गर्दै उनी आफ्ना आँखामा सधैं बसून् भनी प्रार्थना गरेकी छन्।

श्लोक

बसो मोरे नैनन में नंदलाल
Baso More Nainan Mein Nandalal

श्लोक 1

मोहनी मूरति सांवरि सूरति, नैणा बने बिसाल
Mohani Murati Saanwari Surati, Naina Bane Bisal

श्लोक 2

अधर सुधारस मुरली राजत, उर बैजंती-माल
Adhar Sudharas Murali Rajat, Ur Baijanti-Maal

श्लोक 3

छुद्र घंटिका कटि तट सोभित, नूपुर सबद रसाल
Chhudra Ghantika Kati Tat Sobhit, Nupur Sabad Rasal

श्लोक 4

मीरा प्रभु संतन सुखदाई, भगत बछल गोपाल
Meera Prabhu Santan Sukhdaee, Bhagat Bachhal Gopal

श्लोक 5

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Wednesday (Budhwar), Thursday (Guruwar) & Ekadashi

Best Time (Muhurta)

Early Morning (Brahma Muhurta) or Sandhya (Twilight)

Sacred Offerings

Tulsi leaves, Butter (Makhan), Mishri, Yellow flowers & Chandan

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Awakening of pure divine love (Prema Bhakti), mental joy, and freedom from anxiety

पृष्ठभूमि

यो भजन मीराबाईद्वारा रचित भक्ति साहित्यको एक अंश हो। मीराबाई १६औँ शताब्दीकी राजस्थानी कवयित्री र कृष्णभक्त थिइन्। यो भजन प्रायः भजन सङ्कीर्तन वा कृष्णको आराधनाको समयमा गाइन्छ। यसले भक्तको हृदयमा कृष्णको रूपको स्थायी बासको वर्णन गर्दछ।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Mirabai · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Rajasthan

A Rajput princess of Mewar who renounced court life to devote herself entirely to Krishna, whom she regarded as her true husband. Her passionate devotional songs (bhajans), sung across North India to this day, describe divine love in deeply personal, often defiant terms against the social expectations of her royal household.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

लेखिका

यो भजन १६औं शताब्दीकी राजपूत राजकुमारी तथा कृष्णभक्त मीराबाईले रचेको हुन्। उनी भक्तिकाव्यकी महत्त्वपूर्ण हस्ती हुन् र उनका भजनहरू आज पनि उत्तरी भारतमा व्यापक रूपमा गाइन्छन्।

कृष्णको रूपवर्णन

यहाँ कृष्णलाई "मोहिनी मूरति" (मोहक मूर्ति) र "साँवरि सूरति" (साँवलो रूप) भनेर वर्णन गरिएको छ। उनका ठूला-ठूला आँखा, मुरली, वैजयन्ती माला, कम्मरमा घण्टी र पाउमा नूपुरको सुन्दरताको चित्रण गरिएको छ।

भक्तिको भाव

मीराबाईले कृष्णलाई आफ्नो प्रियतम मानेर उनीप्रति गहिरो प्रेम र समर्पण व्यक्त गरेकी छन्। यस भजनमा उनले कृष्णलाई "भगत बछल गोपाल" (भक्तवत्सल गोपाल) भनेर सम्बोधन गरेकी छन्, जसले भक्तहरूप्रति कृष्णको कृपालु स्वभावलाई संकेत गर्दछ।

संगीतात्मक तत्त्व

मुरली, घण्टिका र नूपुरको ध्वनिले भजनमा एक मधुर संगीतमय वातावरण सिर्जना गरेको छ। यसले भक्ति संगीतमा ध्वनिको महत्त्व र कृष्णको लीलामा संगीतको भूमिकालाई उजागर गर्दछ।

भक्ति आन्दोलन

मीराबाईको यो भजन भक्ति आन्दोलनको एक उदाहरण हो, जहाँ व्यक्तिगत भगवानप्रति अटल प्रेम र भक्तिलाई जोड दिइन्छ। उनले परम्परागत वैदिक अनुष्ठानको सट्टा सरल भाषामा समर्पण गीत रचेर जनसाधारणलाई भक्तिको बाटोमा ल्याइन्।

Krishna का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Krishna

Krishna का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

हिन्दु धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्

सम्बन्धित शिक्षाहरू

उही शिक्षा, विभिन्न परम्पराहरूमा प्रतिध्वनित